امسال هم اربعین رسید... و من باز از کربلا جا ماندم...
هرچی به امروز نزدیکتر میشدم، دلتنگیام بیشتر میشد؛ دلتنگ راه، دلتنگ جمعیت، دلتنگ نوای «هلابیکم یا زوار ابوعلی»، دلتنگ یک نگاه به گنبدی که همهی آرامش دنیاست. دلتنگ خوندن این بند از زیارت اربعین تو شلوغی بینالحرمین...
بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا…
