برخی از ذکرهای سجده شکر

برخی از ذکرهای سجده شکر: ١ـ از امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که: مى توانى صد بار در سجده شکر بگویى: «شکراً» و مى توانى صد بار بگویى «عفواً». همچنین از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که کمترین چیزى که در سجده شکر کفایت مى کند آن است که سه بار بگویى: «شُکراً للّه». ۲ـ در روایات معتبر بسیارى نقل شده است که امام کاظم (علیه السلام) در سجده شکر بسیار مى گفتند:

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْأَلُکَ الرّٰاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ، وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسٰاب.

بار الها همانا از تو خواهم آسودگى را هنگام مرگ و گذشت هنگام حساب.

۳ـ مرحوم «ابن بابویه» به سند معتبر، از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده است که هرگاه بنده اى در

سجده سه بار بگوید:

یٰا اَللهُ، یٰا رَبّٰاهُ، یٰا سَیِّدٰاهُ.

خدایا، پروردگارا، سرورا

خداوند به وى پاسخ دهد: لبّیک اى بنده ام، حاجت خویش را بخواه. ۴ـ مرحوم «شیخ طوسى» در «مصباح المتهجّد» در بخش سجده شکر فرموده است: مستحب است در سجده براى برادران مؤمن خویش دعا کند و بگوید:

اَللّـٰهُمَّ رَبَّ الْفَجْرِ وَاللَّیٰالِى الْعَشْرِ، وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ، وَاللَّیْلِ اِذٰا یَسْرِ،

خدایا اى پروردگار سپیده دم و شبهاى ده گانه و شفع و وتر (و پروردگار) شب هنگامى که بگذرد

وَرَبَّ کُلِّ شَىْءٍ، وَاِلـٰهَ کُلِّ شَىْءٍ، وَخٰالِقَ کُلِّ شَىْءٍ، وَمَلیکَ کُلِّ شَىْءٍ،

و پروردگار همه چیز معبود همه چیز و آفریننده همه چیز و مالک هر چیز

صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَافْعَلْ بى وَبِفُلاٰنٍ وَفُلاٰنٍ مٰا اَنْتَ اَهْلُهُ،

درود فرست بر محمّد و آل او و انجام ده درباره من و فلانى و فلانى آنچه را تو شایسته آنى

وَلاٰ تَفْعَلْ بِنٰا مٰا نَحْنُ اَهْلُهُ، فَاِنَّکَ اَهْلُ التَّقْوىٰ وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ.

و انجام مده درباره ما آنچه را ما سزاوار آنیم زیرا که تو اهل تقوا و اهل آمرزشى.

به جاى «بِفُلاٰنٍ وَفُلاٰنٍ» نام افراد مورد نظر را بگوید. و چون سر از سجده برداشت دست خود را بر موضع سجود خود بکشد و آنگاه به طرف چپ صورت و سپس به پیشانى خویش بکشد و بعد از آن به جانب راست صورت خود دست بکشد و این کار را سه مرتبه انجام دهد، و در هر مرتبه بگوید:

اَللّـٰهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، عٰالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهٰادَةِ، اَلرَّحْمٰنُ الرَّحیمُ،

خدایا از آن توست ستایش معبودى نیست جز تو داناى غیب و شهود بخشاینده مهربان

اَللّـٰهُمَّ اَذْهِبْ عَنِّى الْهَمَّ وَالْغَمَّ وَالْحَزَنَ وَالْفِتَنَ، مٰا ظَهَرَ مِنْهٰا وَمٰا بَطَنَ.

خدایا دور کن از من اندوه و غم و دگرگونیها و آشوبها را آنچه آشکار است و آنچه پنهان.