دعاى 2

۲- از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که در شب «زفاف» هنگامى که به نزد عروس مى روى، رو به قبله بنشینید و بگو:

اَللّـٰهُمَّ بِاَمٰانَتِکَ اَخَذْتُهٰا، وَبِکَلِمٰاتِکَ اسْتَحْلَلْتُهٰا، فَاِنْ قَضَیْتَ لى مِنْهٰا وَلَداً،

خدایا به امانت تو او را گرفتم و به کلمات تو حلالش کردم پس اگر از او فرزندى نصیبم کردى

فَاجْعَلْهُ مُبٰارَکاً تَقِیّاً مِنْ شیعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ، وَلاٰ تَجْعَلْ لِلشَّیْطٰانِ فیهِ شِرْکاً وَلاٰ نَصیباً.

او را مبارک و با تقوا و از شیعیان آل محمّد قرار ده و براى شیطان در او شرکت و نصیبى قرار مده.

یادآورى: متأسّفانه افراد ناآگاه شب زفاف را که پایه زندگى خانوادگى در آن گذارده مى شود چنان آلوده به گناه مى سازند که خیر و برکت را از آن خانواده دور مى کنند. سزاوار است اهل ایمان از امر به معروف و نهى از منکر توأم با ادب و احترام خوددارى نکنند.