دعای جوشن کبیر

دعای جوشن کبیر : این دعا را امام زین العابدین (علیه السلام) از پدر بزرگوارش از جدّش از رسول خدا (صلى الله علیه وآله) نقل کرده است. درباره شأن ورود این دعا آمده است: در یکى از جنگ ها، رسول خدا (صلى الله علیه وآله) زره و جوشن سنگینى بر تن داشت که سبب آزار آن حضرت مى شد، پیامبر (صلى الله علیه وآله) به درگاه خدا دعا کرد تا آن که جبرئیل نازل شد و گفت: خداوند به تو سلام مى رساند و مى فرماید: این زره سنگین را از تن خارج ساز و در عوض، این دعا را بخوان که براى تو و امّت تو، امان و حرزى خواهد بود. آنگاه فضیلت هاى فراوانى را در عظمت این دعا نقل کرده است، از جمله اینکه: هر کس آن را بخواند و از منزل خارج شود و یا آن را همراه خویش داشته باشد (و در روح خود پیاده کند) اهل بهشت است و خداوند توفیق انجام اعمال صالح را به وى عنایت مى کند. این دعا براى درمان بیمارى هاى سخت و کسب پاداش هاى فراوان معنوى مفید است. امام حسین (علیه السلام) فرمود: پدرم مرا به حفظ و بزرگداشت این دعا سفارش کرد و به من فرمود: این دعا را بر کفنش بنویسم و آن را به خانواده ام تعلیم دهم و آنان را نسبت به خواندن این دعا ترغیب نمایم. چند نکته: ١- نوشتن این دعا بر روى کفن - همان گونه که از روایت برمى آید - مستحب است; مرحوم «علاّمه بحرالعلوم» نیز در شعر خود بدان اشاره کرده است: وسُنَّ ان یُکْتب بالأکفان***شهادة الاسلام و الایمان وهکذا کتابة القرآن***والجوشن المنعوت بالأمان یعنى: «نوشتن این امور بر روى کفن سنّت است: شهادت به اسلام و ایمان (ولایت) و همچنین نوشتن آیات قرآن و دعاى جوشن که امانى است از عذاب».

۲- مرحوم «علاّمه مجلسى» در کتاب «زاد المعاد» این دعا را از اعمال شبهاى قدر دانسته است و از روایات استفاده مى شود، سه بار یا حدّاقل یک بار در ماه مبارک رمضان آن را بخوانند. ۳- گرچه معروف است که این دعا، صد فصل دارد و هر فصل آن، شامل ده اسم از اسماى الهى است که مجموعاً یک هزار اسم از اسماى پرمعناى خداوند است; ولى با دقت روشن مى شود که یک هزار و یک اسم مى باشد، زیرا بند ۵۵ مشتمل بر ١١ اسم الهى است. بهر حال، در پایان هر فصل به خداوند متعال از عذاب دوزخ پناه مى بریم و مى گوییم: «سُبْحٰانَکَ یٰا لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، اَلْغَوْثَ، اَلْغَوْثَ، خَلِّصْنٰا مِنَ النّٰارِ یٰا رَبِّ».

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند بخشندۀ مهربان

(١) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا اَللهُ یٰا رَحْمٰنُ، یٰا رَحیمُ یٰا کَریمُ،

(1) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى خدا، اى بخشنده، اى مهربان،

یٰا مُقیمُ یٰا عَظیمُ، یٰا قَدیمُ یٰا عَلیمُ، یٰا حَلیمُ یٰا حَکیمُ،

اى بزرگوار، اى پایدار، اى بزرگ، اى دیرینه، اى دانا، اى شکیبا، اى خردمند،

سُبْحٰانَکَ یٰا لاٰ اِلـٰهَ اِلَّا اَنْتَ، اَلْغَوْثَ، اَلْغَوْثَ، خَلِّصْنٰا مِنَ النّٰارِ یٰا رَبِّ

تسبیح مى گویم تو را اى کسى که جز تو معبودى نیست، یاریمان کن، یاریمان کن، ما را از آتش دوزخ برهان، اى پرودگار من

(۲) یٰا سَیِّدَ السّٰادٰاتِ، یٰا مُجیبَ الدَّعَوٰاتِ، یٰا رٰافِعَ الدَّرَجٰاتِ،

(2) اى آقا و سرور بزرگان، اى اجابت کننده دعاها، اى بالا برنده رتبه ها،

یٰا وَلِىَّ الْحَسَنٰاتِ، یٰا غٰافِرَ الْخَطیئٰآتِ، یٰا مُعْطِىَ الْمَسْئَلاٰتِ،

اى صاحب نیکى ها، اى آمرزنده خطاها، اى عطاکننده خواسته ها،

یٰا قٰابِلَ التَّوْبٰاتِ، یٰا سٰامِعَ الْأَصْوٰاتِ، یٰا عٰالِمَ الْخَفِیّٰاتِ، یٰا دٰافِعَ الْبَلِیّٰاتِ

اى پذیرنده توبه ها، اى شنونده صداها، ای داناى نهانها، اى برطرف کننده بلاها

(۳) یٰا خَیْرَ الْغٰافِرینَ، یٰا خَیْرَ الْفٰاتِحینَ، یٰا خَیْرَ النّٰاصِرینَ،

(3) اى بهترین آمرزندگان، اى بهترین کارگشایان، اى بهترین یاوران،

یٰا خَیْرَ الْحٰاکِمینَ، یٰا خَیْرَ الرّٰازِقینَ، یٰا خَیْرَ الْوٰارِثینَ،

اى بهترین داوران، اى بهترین روزى دهندگان، اى بهترین وارثان،

یٰا خَیْرَ الْحٰامِدینَ، یٰا خَیْرَ الذّٰاکِرینَ، یٰا خَیْرَ الْمُنْزِلینَ، یٰا خَیْرَ الْمُحْسِنینَ

اى بهترین سپاسگزاران، اى بهترین یادکنندگان، اى بهترین نازل کنندگان، اى بهترین احسان کنندگان.

(۴) یٰا مَنْ لَهُ الْعِزَّةُ وَالْجَمٰالُ، یٰا مَنْ لَهُ الْقُدْرَةُ وَالْکَمٰالُ، یٰا مَنْ لَهُ الْمُلْکُ وَالْجَلاٰلُ،

(4) اى که عزت و زیبایى از آنِ توست، اى که توانایى و کمال از آنِ توست، اى که فرمانروایى و شکوه از آنِ توست،

یٰا مَنْ هُوَ الْکَبیرُ الْمُتَعٰالُ، یٰا مُنْشِىءَ السَّحٰابِ الثِّقٰالِ، یٰا مَنْ هُوَ شَدیدُ الْمِحٰالِ،

اى که بزرگى و بلندمرتبگى از آنِ توست، اى پدید آورنده ابرهاى سنگین، اى که انتقام گیرى سخت از آنِ توست،

یٰا مَنْ هُوَ سَریعُ الْحِسٰابِ، یٰا مَنْ هُوَ شَدیدُ الْعِقٰابِ،

اى که حسابرسى سریع از آنِ توست، اى که سخت کیفرى،

یٰا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوٰابِ، یٰا مَنْ عِنْدَهُ اُمُّ الْکِتٰابِ

اى که پاداش نیکو نزد توست، اى که اصل کتاب نزد توست

(۵) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا حَنّٰانُ یٰا مَنّٰانُ، یٰا دَیّٰانُ یٰا بُرْهٰانُ،

(5) خدایا از تو مى خواهم به حق نامت اى با محبت اى گشاده دست، اى داور روز جزا، اى راهنما،

یٰا سُلْطٰانُ یٰا رِضْوٰانُ، یٰا غُفْرٰانُ یٰا سُبْحٰانُ، یٰا مُسْتَعٰانُ یٰا ذَا الْمَنِّ وَالْبَیٰانِ

اى فرمانروا، اى مایه خشنودى، اى آمرزنده، اى تسبیح شده، اى یاور، اى صاحب منّت و بیان

(۶) یٰا مَنْ تَوٰاضَعَ کُلُّ شَىْءٍ لِعَظَمَتِهِ، یٰا مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَىْءٍ لِقُدْرَتِهِ،

(6) اى که همه چیز در برابر عظمتت سر فرود آورده، اى که همه چیز در برابر قدرتت تسلیم گشته،

یٰا مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَىْءٍ لِعِزَّتِهِ، یٰا مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَىْءٍ لِهَیْبَتِهِ،

اى که همه چیز در برابر عزّتت خوار گردیده، اى که همه چیز از هیبتت فروتن گشته،

یٰا مَنِ انْقٰادَ کُلُّ شَىْءٍ مِنْ خَشْیَتِهِ، یٰا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبٰالُ مِنْ مَخافَتِهِ،

اى که همه چیز از ترست فرمانبردار گردیده، اى که کوه ها از خوفت شکاف برداشته،

یٰا مَنْ قٰامَتِ السَّمٰوٰاتُ بِاَمْرِهِ، یٰا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِاِذْنِهِ،

اى که آسمانها به فرمانت برافراشته شده، اى که زمین ها به اجازه ات استقرار یافته،

یٰا مَنْ یُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ، یٰا مَنْ لاٰ یَعْتَدى عَلىٰ اَهْلِ مَمْلَکَتِهِ

اى که غرّش رعد، حمد و تسبیح تو گوید، اى که به زیر دستانت ستم نکنى

(۷) یٰا غٰافِرَ الْخَطٰایٰا، یٰا کٰاشِفَ الْبَلاٰیا، یٰا مُنْتَهَى الرَّجٰایٰا،

(7) اى آمرزنده خطاها، اى برطرف کننده بلاها، اى نهایت امیدها،

یٰا مُجْزِلَ الْعَطٰایٰا، یٰا وٰاهِبَ الْهَدٰایٰا، یٰا رٰازِقَ الْبَرٰایٰا،

اى فراوان بخشنده عطاها، اى دهنده هدایا، اى روزى دهنده مخلوقات،

یٰا قٰاضِىَ الْمَنٰایٰا، یٰا سٰامِعَ الشَّکٰایٰا، یٰا بٰاعِثَ الْبَرٰایٰا، یٰا مُطْلِقَ الْأُسٰارىٰ

اى برآورنده آرزوها، اى شنونده شکایت ها، اى برانگیزنده مخلوقات، اى آزاد کننده اسیران

(۸) یٰا ذَا الْحَمْدِ وَالثَّنٰآءِ، یٰا ذَا الْفَخْرِ وَاْلبَهٰآءِ، یٰا ذَا الْمَجْدِ وَالسَّنٰآءِ،

(8) اى صاحب حمد و سپاس، اى صاحب فخر و درخشش، اى صاحب بزرگوارى و عظمت،

یٰا ذَا الْعَهْدِ وَالْوَفٰآءِ، یٰا ذَا الْعَفْوِ وَالرِّضٰآءِ، یٰا ذَا الْمَنِّ وَالْعَطٰآءِ،

اى صاحب پیمان و وفادارى، اى صاحب عفو و خشنودى، اى صاحب نعمت و عطا،

یٰا ذَا الْفَصْلِ وَالْقَضٰآءِ، یٰا ذَا الْعِزِّ وَالْبَقٰآءِ، یٰا ذَا الْجُودِ وَالسَّخٰآءِ، یٰا ذَا الْآٰلاٰءِ وَالنَّعْمٰآءِ

اى جدا کننده (حق از باطل) و داور، اى صاحب عزّت و پایدارى، اى صاحب بخشش و سخاوت، اى صاحب احسانها و نعمت ها

(۹) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا مٰانِعُ یٰا دٰافِعُ، یٰا رٰافِعُ یٰا صٰانِعُ،

(9) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى بازدارنده، اى دفع کننده، اى بالا برنده، اى سازنده،

یٰا نٰافِعُ یٰا سٰامِعُ، یٰا جٰامِعُ یٰا شٰافِعُ، یٰا وٰاسِعُ یٰا مُوسِعُ

اى سود رساننده، اى شنونده، اى گردآورنده، اى شفاعت کننده، اى گسترده، اى توانگر

(١۰) یٰا صٰانِعَ کُلِّ مَصْنُوعٍ، یٰا خٰالِقَ کُلِّ مَخْلُوقٍ، یٰا رٰازِقَ کُلِّ مَرْزُوقٍ،

(10) اى سازنده هر ساخته شده، اى آفریننده هر آفریده، اى روزى ده هر روزى خوار،

یٰا مٰالِکَ کُلِّ مَمْلُوکٍ، یٰا کٰاشِفَ کُلِّ مَکْرُوبٍ، یٰا فارِجَ کُلِّ مَهْمُومٍ،

اى مالک هر دارایى، اى غمزداى غمزدگان، اى شادکننده اندوهگینان،

یٰا رٰاحِمَ کُلِّ مَرْحُومٍ، یٰا نٰاصِرَ کُلِّ مَخْذُولٍ، یٰا سٰاتِرَ کُلِّ مَعْیُوبٍ، یٰا مَلْجَأَ کُلِّ مَطْرُودٍ

اى رحم کننده هر مرحوم، اى یاور هر بى یاور، اى پوشاننده هر معیوب، اى پناه هر رانده شده

(١١) یٰا عُدَّتى عِنْدَ شِدَّتى، یٰا رَجٰآئى عِنْدَ مُصیبَتى، یٰا مُونِسى عِنْدَ وَحْشَتى،

(11) اى ذخیره ام در سختى ها، اى امیدم در مصیبت ها، اى همدمم در وحشت ها،

یٰا صٰاحِبى عِنْدَ غُرْبَتى، یٰا وَلِیّى عِنْدَ نِعْمَتى، یٰا غِیٰاثى عِنْدَ کُرْبَتى،

اى همصحبتم در غربت ها، اى سرپرستم در نعمتها، اى فریادرسم در گرفتاریها،

یٰا دَلیلى عِنْدَ حَیْرَتى، یٰا غَنٰآئى عِنْدَ افْتِقٰارى،

اى راهنمایم در سرگردانى ها، اى بى نیازیم در نیازمندیها،

یٰا مَلْجَأى عِنْدَ اضْطِرٰارى، یٰا مُعینى عِنْدَ مَفْزَعى

اى پناهم در ناچاریها، اى کمکم در پریشانى ها

(١۲) یٰا عَلاّٰمَ الْغُیُوبِ، یٰا غَفّٰارَ الذُّنُوبِ، یٰا سَتّٰارَ الْعُیُوبِ،

(12) اى داناى نهانها، اى آمرزنده گناهان، اى پرده پوش عیبها،

یٰا کٰاشِفَ الْکُرُوبِ، یٰا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، یٰا طَبیبَ الْقُلُوبِ،

اى برطرف کننده غمها، اى گرداننده دلها، اى شفابخش دلها،

یٰا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ، یٰا اَنیسَ الْقُلُوبِ، یٰا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ، یٰا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ

اى روشنى بخش دلها، اى همدم دلها، اى گشاینده اندوه ها، اى پاک کننده غمها

(١۳) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاْسمِکَ یٰا جَلیلُ یٰا جَمیلُ، یٰا وَکیلُ یٰا کَفیلُ،

(13) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى بزرگوار، اى زیبا، اى نماینده، اى عهده دار،

یٰا دَلیلُ یٰا قَبیلُ، یٰا مُدیلُ یٰا مُنیلُ، یٰا مُقیلُ یٰا مُحیلُ

اى راهنما، اى پذیرنده، اى دولت بخش، اى احسان کننده، اى درگذرنده، اى چاره ساز

(١۴) یٰا دَلیلَ الْمُتَحَیِّرینَ، یٰا غِیٰاثَ الْمُسْتَغیثینَ، یٰا صَریخَ الْمُسْتَصْرِخینَ،

(14) اى راهنماى سرگردانان، اى فریادرس فریادرس خواهان، اى دادرس دادخواهان،

یٰا جٰارَ الْمُسْتَجیرینَ، یٰا اَمٰانَ الْخٰآئِفینَ، یٰا عَوْنَ الْمُؤْمِنینَ، یٰا رٰاحِمَ الْمَسٰاکینَ،

اى پناه پناه جویان، اى امان خائفان، اى یاور مؤمنان، اى رحم کننده بیچارگان،

یٰا مَلْجَأَ الْعٰاصینَ، یٰا غٰافِرَ الْمُذْنِبینَ، یٰا مُجیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّینَ

اى پناه خطاکاران، اى آمرزنده گناهکاران، اى اجابت کننده دعاى بیچارگان

(١۵) یٰا ذَا الْجُودِ وَالْإِحْسٰانِ، یٰا ذَا الْفَضْلِ وَالْإِمْتِنٰانِ، یٰا ذَا الْأَمْنِ وَالْأَمٰانِ،

(15) اى صاحب سخاوت و نیکى، اى صاحب کرم و نعمت، اى مایه امنیّت و آرامش،

یٰا ذَا الْقُدْسِ وَالسُّبْحٰانِ، یٰا ذَا الْحِکْمَةِ وَالْبَیٰانِ، یٰا ذَا الرَّحْمَةِ وَالرِّضْوٰانِ،

اى صاحب قداست و پاکى، اى صاحب حکمت و بیان، اى مایه رحمت و خشنودى،

یٰا ذَا الْحُجَّةِ وَالْبُرْهٰانِ، یٰا ذَا الْعَظَمَةِ وَالسُّلْطٰانِ،

اى صاحب دلیل و برهان (قاطع)، اى صاحب بزرگى و فرمانروایى،

یٰا ذَا الرَّأْفَةِ وَالْمُسْتَعٰانِ، یٰا ذَا العَفْوِ وَالْغُفْرٰانِ

اى صاحب رحمت و پشتیبان، اى صاحب عفو و آمرزش

(١۶) یٰا مَنْ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَىْءٍ، یٰا مَنْ هُوَ اِلـٰهُ کُلِّ شَىْءٍ،

(16) اى که تویى پروردگار هر چیز، اى که تویى معبود هر چیز،

یٰا مَنْ هُوَ صٰانِعُ کُلِّ شَىْءٍ، یٰا مَنْ هُوَ خٰالِقُ کُلِّ شَىْءٍ،

اى که تویى سازنده هر چیز، اى که تویى آفریننده هر چیز،

یٰا مَنْ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَىْءٍ، یٰا مَنْ هُوَ بَعْدَ کُلِّ شَىْءٍ،

اى که تویى قبل از هر چیز، اى که تویى بعد از هر چیز،

یٰا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَىْءٍ، یٰا مَنْ هُوَ عٰالِمٌ بِکُلِّ شَىْءٍ،

اى که تویى برتر از هر چیز، اى که تویى داناى به هر چیز،

یٰا مَنْ هُوَ قٰادِرٌ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ، یٰا مَنْ هُوَ یَبْقىٰ وَیَفْنىٰ کُلُّ شَىْءٍ

اى که تویى تواناى بر هر چیز، اى که تویى باقى، و هر چیز دیگر فانى

(١۷) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا مُؤْمِنُ یٰا مُهَیْمِنُ، یٰا مُکَوِّنُ یٰا مُلَقِّنُ،

(17) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى امان دهنده، اى مقتدر، اى پدیدآورنده، اى آمرزنده،

یٰا مُبَیِّنُ یٰا مُهَوِّنُ، یٰا مُمَکِّنُ یٰا مُزَیِّنُ، یٰا مُعْلِنُ یٰا مُقَسِّمُ

اى روشنگر، اى آسان کننده، اى نیروبخش، اى زینت بخش، اى آشکار کننده، اى تقسیم کننده

(١۸) یٰا مَنْ هُوَ فى مُلْکِهِ مُقیمٌ، یٰا مَنْ هُوَ فى سُلْطٰانِهِ قَدیمٌ،

(18) اى که در فرمانروایى پایدارى، اى که در سلطنت دیرینه اى،

یٰا مَنْ هُو فى جَلاٰلِهِ عَظیمٌ، یٰا مَنْ هُوَ عَلىٰ عِبٰادِهِ رَحیمٌ،

اى که در شکوه بس بزرگى، اى که بر بندگان مهربانى،

یٰا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَىْء عَلیمٌ، یٰا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصٰاهُ حَلیمٌ،

اى که بر همه چیز دانایى، اى که بر گنهکاران شکیبایى،

یٰا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجٰاهُ کَریمٌ، یٰا مَنْ هُوَ فى صُنْعِهِ حَکیمٌ،

اى که بر امیدواران بخشنده اى، اى که در آفرینش عالم دانایى،

یٰا مَنْ هُوَ فى حِکْمَتِهِ لَطیفٌ، یٰا مَنْ هُوَ فى لُطْفِهِ قَدیمٌ

اى که دانائیت دقیق، اى که در مهربانى دیرینه اى

(١۹) یٰا مَنْ لاٰ یُرْجىٰ اِلّٰا فَضْلُهُ، یٰا مَنْ لاٰ یُسْئَلُ اِلّٰا عَفْوُهُ،

(19) اى که جز به فضل و کرمت امیدى نیست، اى که جز عفوت درخواستى نیست،

یٰا مَنْ لاٰ یُنْظَرُ اِلّٰا بِرُّهُ، یٰا مَنْ لاٰ یُخٰافُ اِلّٰا عَدْلُهُ،

اى که جز نیکیت انتظارى نیست، اى که جز از عدلت ترسى نیست،

یٰا مَنْ لاٰ یَدُومُ اِلّٰا مُلْکُهُ، یٰا مَنْ لاٰ سُلْطٰانَ اِلّٰا سُلْطٰانُهُ،

اى که جز فرمانرواییت جاودان نماند، اى که جز فرمانرواییت فرمانروایى نیست،

یٰا مَنْ وَسِعَتْ کُلَّ شَىْء رَحْمَتُهُ، یٰا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ،

اى که رحمتت همه چیز را فرا گرفته، اى که رحمتت بر غضبت پیشى گرفته،

یٰا مَنْ اَحٰاطَ بِکُلِّ شَىْءٍ عِلْمُهُ، یٰا مَنْ لَیْسَ اَحَدٌ مِثْلَهُ

اى که علمت بر همه چیز احاطه دارد، اى که هیچ کس مانندت نیست

(۲۰) یٰا فٰارِجَ الْهَمِّ، یٰا کٰاشِفَ الْغَمِّ، یٰا غٰافِرَ الذَّنْبِ، یٰا قٰابِلَ التَّوْبِ، یٰا خٰالِقَ الْخَلْقِ،

(20) اى گشاینده اندوه، اى برطرف کننده غم، اى آمرزنده گناه، اى توبه پذیر، اى آفریننده خلق،

یٰا صٰادِقَ الْوَعْدِ، یٰا مُوفِىَ الْعَهْدِ، یٰا عٰالِمَ السِّرِّ، یٰا فٰالِقَ الْحَبِّ، یٰا رٰازِقَ الْأَنٰامِ

اى خوش قول، اى وفا کننده پیمان، اى داناى راز، اى شکافنده دانه، اى روزى دهنده مردم

(۲١) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا عَلِىُّ یٰا وَفِىُّ، یٰا غَنِىُّ یٰا مَلِىُّ،

(21) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى بلندمرتبه، اى وفادار، اى بى نیاز، اى توانگر،

یٰا حَفِىُّ یٰا رَضِىُّ، یٰا زَکِىُّ یٰا بَدِىُّ، یٰا قَوِىُّ یٰا وَلِىُّ

اى پذیرنده، اى خشنود، اى پاکیزه، اى آفریننده، اى توانا، اى سرپرست

(۲۲) یٰا مَنْ اَظْهَرَ الْجَمیلَ، یٰا مَنْ سَتَرَ الْقَبیحَ، یٰا مَنْ لَمْ یُؤٰاخِذْ بِالْجَریرَةِ،

(22) اى که زیبایى ها را آشکار ساختى، اى که زشتى ها را پوشاندى، اى که بر بدى مؤاخذه نکردى،

یٰا مَنْ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ، یٰا عَظیمَ الْعَفْوِ، یٰا حَسَنَ التَّجٰاوُزِ، یٰا وٰاسِعَ الْمَغْفِرَةِ،

اى که پرده درى ننمودى، اى صاحب عفو بزرگ، اى صاحب گذشت نیکو، اى گسترده آمرزش،

یٰا بٰاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ، یٰا صٰاحِبَ کُلِّ نَجْوىٰ، یٰا مُنْتَهىٰ کُلِّ شَکْوىٰ

اى گشاینده دست به رحمت، اى آگاه از هر راز، اى نهایت هر شکایت

(۲۳) یٰا ذَا النِّعْمَةِ السّٰابِغَةِ، یٰا ذَا الرَّحْمَةِ الْوٰاسِعَةِ، یٰا ذَا الْمِنَّةِ السّٰابِقَةِ،

(23) اى صاحب نعمت بى حساب، اى صاحب رحمت بى پایان، اى صاحب نعمت پیشین،

یٰا ذَا الْحِکْمَةِ الْبٰالِغَةِ، یٰا ذَا الْقُدْرَةِ الْکٰامِلَةِ، یٰا ذَا الْحُجَّةِ الْقٰاطِعَةِ،

اى صاحب حکمت بى انتها، اى صاحب قدرت بى کران، اى صاحب دلیل روشن،

یٰا ذَا الْکَرٰامَةِ الظّٰاهِرَةِ، یٰا ذَا الْعِزَّةِ الدّٰآئِمَةِ، یٰا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتینَةِ، یٰا ذَا الْعَظَمَةِ الْمَنیعَةِ

اى صاحب بزرگوارى آشکار، اى صاحب عزّت جاودان، اى صاحب نیروى استوار، اى صاحب بزرگى دست نیافتنى

(۲۴) یٰا بَدیعَ السَّمٰوٰاتِ، یٰا جٰاعِلَ الظُّلُمٰاتِ، یٰا رٰاحِمَ الْعَبَرٰاتِ،

(24) اى پدیدآورنده آسمانها، اى آفریننده تاریکى ها، اى رحم کننده بر اشکها،

یٰا مُقیلَ الْعَثَرٰاتِ، یٰا سٰاتِرَ الْعَوْرٰاتِ، یٰا مُحْیِىَ الْأَمْوٰاتِ،

اى درگذرنده از لغزشها، اى پوشاننده زشتى ها، اى زنده کننده مردگان،

یٰا مُنْزِلَ الْاٰیٰاتِ، یٰا مُضَعِّفَ الْحَسَنٰاتِ، یٰا مٰاحِىَ السَّیِّئٰاتِ، یٰا شَدیدَ النَّقِمٰاتِ

اى نازل کننده آیات، اى فزون کننده نیکیها، اى محو کننده بدیها، اى سخت انتقام گیر

(۲۵) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا مُصَوِّرُ یٰا مُقَدِّرُ، یٰا مُدَبِّرُ یٰا مُطَهِّرُ،

(25) خدایا از تو مى خواهم به حق نامت، اى شکل دهنده، اى تقدیر کننده، اى تدبیر کننده، اى پاک کننده،

یٰا مُنَوِّرُ یٰا مُیَسِّرُ، یٰا مُبَشِّرُ یٰا مُنْذِرُ، یٰا مُقَدِّمُ یٰا مُؤَخِّرُ

اى روشن کننده، اى آسان کننده، اى بشارت دهنده، اى ترساننده، اى پیشى گیرنده، اى تأخیراندازنده

(۲۶) یٰا رَبَّ الْبَیْتِ الْحَرٰامِ، یٰا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرٰامِ، یٰا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرٰامِ،

(26) اى پروردگار کعبه، اى پروردگار ماه حرام، اى پروردگار بلد حرام،

یٰا رَبَّ الرُّکْنِ وَالْمَقٰامِ، یٰا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ، یٰا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ،

اى پروردگار رکن و مقامِ (ابراهیم)، اى پروردگار مشعر الحرام، اى پروردگار مسجد الحرام،

یٰا رَبَّ الْحِلِّ وَالْحَرٰامِ، یٰا رَبَّ النُّورِ وَالظَّلاٰمِ،

اى پروردگار حلال و حرام، اى پروردگار نور و ظلمت،

یٰا رَبَّ التَّحِیَّةِ وَالسَّلاٰمِ، یٰا رَبَّ الْقُدْرَةِ فِى الْأَنٰامِ

اى پروردگار درود و سلام، اى پروردگار تواناى در میان مخلوقات

(۲۷) یٰا اَحْکَمَ الْحٰاکِمینَ، یٰا اَعْدَلَ الْعٰادِلینَ، یٰا اَصْدَقَ الصّٰادِقینَ،

(27) اى حکمرانترین حاکمان، اى عادلترین عادلان، اى راستگوترین راستگویان،

یٰا اَطْهَرَ الطّٰاهِرینَ، یٰا اَحْسَنَ الْخٰالِقینَ، یٰا اَسْرَعَ الْحٰاسِبینَ،

اى پاکترین پاکان، اى بهترین آفرینندگان، اى سریعترین حسابگران،

یٰا اَسْمَعَ السّٰامِعینَ، یٰا اَبْصَرَ النّٰاظِرینَ، یٰا اَشْفَعَ الشّٰافِعینَ، یٰا اَکْرَمَ الْأَکْرَمینَ

اى شنواترین شنوایان، اى بیناترین بینایان، اى بهترین شافعان، اى گرامى ترین گرامیان

(۲۸) یٰا عِمٰادَ مَنْ لاٰعِمادَ لَهُ، یٰا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ، یٰا ذُخْرَ مَنْ لاٰ ذُخْرَ لَهُ،

(28) اى تکیه گاه کسى که تکیه گاهى ندارد، اى پشتیبان کسى که پشتیبانى ندارد، اى ذخیره کسى که ذخیره اى ندارد،

یٰا حِرْزَ مَنْ لاٰ حِرْزَ لَهُ، یٰا غِیٰاثَ مَنْ لاٰ غِیٰاثَ لَهُ، یٰا فَخْرَ مَنْ لاٰ فَخْرَ لَهُ،

اى پناه کسى که پناهى ندارد، اى فریادرس کسى که فریادرسى ندارد، اى افتخار کسى که افتخارى ندارد،

یٰا عِزَّ مَنْ لاٰ عِزَّ لَهُ، یٰا مُعینَ مَنْ لاٰ مُعینَ لَهُ،

اى عزّت کسى که عزّتى ندارد، اى یاور کسى که یاورى ندارد،

یٰا اَنیسَ مَنْ لاٰ اَنیسَ لَهُ، یٰا اَمانَ مَنْ لاٰ اَمانَ لَهُ

اى همدم کسى که همدمى ندارد، اى امان کسى که امانى ندارد

(۲۹) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا عٰاصِمُ یٰا قٰائِمُ، یٰا دٰآئِمُ یٰا رٰاحِمُ،

(29) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى بازدارنده، اى استوار، اى جاویدان، اى رحم کننده،

یٰا سٰالِمُ یٰا حٰاکِمُ، یٰا عٰالِمُ یٰا قٰاسِمُ، یٰا قٰابِضُ یٰا بٰاسِطُ

اى بى نقص، اى حکمران، اى دانا، اى قسمت کننده، اى قبض کننده اى گشاینده

(۳۰) یٰا عٰاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ، یٰا رٰاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ،

(30) اى بازدارنده کسى که از تو مصونیّت (از گناه) طلبد، اى رحم کننده کسى که از تو رحمت طلبد،

یٰا غٰافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ، یٰا نٰاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ،

اى آمرزنده کسى که از تو آمرزش طلبد، اى یاور کسى که از تو یارى طلبد،

یٰا حٰافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ، یٰا مُکْرِمَ مَنِ اسْتَکْرَمَهُ،

اى نگهدار کسى که از تو محافظت طلبد، اى گرامى دار کسى که از تو کرامت طلبد،

یٰا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ، یٰا صَریخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ،

اى راهنماى کسى که از تو هدایت طلبد، اى فریادرس کسى که از تو فریادرسى طلبد،

یٰا مُعینَ مَنِ اسْتَعٰانَهُ، یٰا مُغیثَ مَنِ اسْتَغٰاثَهُ

اى یاور کسى که از تو کمک طلبد، اى دادرس کسى که از تو دادرسى طلبد

(۳١) یٰا عَزیزاً لاٰ یُضٰامُ، یٰا لَطیفاً لاٰ یُرٰامُ، یٰا قَیُّوماً لاٰ یَنٰامُ،

(31) اى عزیزى که ذلّت نپذیرى، اى مهربانى که نفوذ ناپذیرى، اى پاینده اى که خواب ندارى،

یٰا دٰائِماً لاٰ یَفُوتُ، یٰا حَیّاً لاٰیَمُوتُ، یٰا مَلِکاً لاٰ یَزُولُ،

اى جاودانى که از بین نروى، اى زنده اى که مرگ ندارى، اى پادشهى که ملکت از بین نرود،

یٰا بٰاقِیاً لاٰ یَفْنىٰ، یٰا عٰالِماً لاٰ یَجْهَلُ، یٰا صَمَداً لاٰ یُطْعَمُ، یٰا قَوِیّاً لاٰ یَضْعُفُ

اى پایدارى که فانى نشوى، اى دانایى که نادان نگردى، اى بى نیازى که روزى نخواهى، اى توانایى که ضعیف نگردى

(۳۲) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا اَحَدُ یٰا وٰاحِدُ، یٰا شٰاهِدُ یٰا مٰاجِدُ،

(32) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى یکتا، اى یگانه، اى گواه، اى بزرگوار،

یٰا حٰامِدُ یٰا رٰاشِدُ، یٰا بٰاعِثُ یٰا وٰارِثُ، یٰا ضٰآرُّ یٰا نٰافِعُ

اى ستاینده، اى راهنما، اى برانگیزنده (مردگان) اى وارث، اى زیان رسان، اى سود رسان

(۳۳) یٰا اَعْظَمَ مِنْ کُلِّ عَظیمٍ، یٰا اَکْرَمَ مِنْ کُلِّ کَریمٍ، یٰا اَرْحَمَ مِنْ کُلِّ رَحیمٍ،

(33) اى بزرگتر از هر بزرگ، اى گرامى تر از هر گرامى، اى مهربان تر از هر مهربان،

یٰا اَعْلَمَ مِنْ کُلِّ عَلیمٍ، یٰا اَحْکَمَ مِنْ کُلِّ حَکیمٍ، یٰا اَقْدَمَ مِنْ کُلِّ قَدیمٍ،

اى داناتر از هر دانا، اى دانشمندتر از هر دانشمند، اى دیرینه تر از هر دیرینه،

یٰا اَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبیرٍ، یٰا اَلْطَفَ مِنْ کُلِّ لَطیفٍ،

اى بزرگتر از هر بزرگ، اى مهربان تر از هر مهربان،

یٰا اَجَلَّ مِن کُلِّ جَلیلٍ، یٰا اَعَزَّ مِنْ کُلِّ عَزیزٍ

اى والاتر از هر والا، اى محبوب تر از هر محبوب

(۳۴) یٰا کَریمَ الصَّفْحِ، یٰا عَظیمَ الْمَنِّ، یٰا کَثیرَ الْخَیْرِ،

(34) اى بخشنده با گذشت، اى نعمت بخش بزرگ، اى پُر خیر،

یٰا قَدیمَ الْفَضْلِ، یٰا دٰآئِمَ اللُّطْفِ، یٰا لَطیفَ الصُّنْعِ،

اى دیرینه بخشش، اى پیوسته مهربان، اى با سلیقه در خلقت،

یٰا مُنَفِّسَ الْکَرْبِ، یٰا کٰاشِفَ الضُّرِّ، یٰا مٰالِکَ الْمُلْکِ، یٰا قٰاضِىَ الْحَقِّ

اى زداینده اندوه، اى برطرف کننده زیان، اى مالک هستى، اى حاکم به حق

(۳۵) یٰا مَنْ هُوَ فى عَهْدِهِ وَفِىٌّ، یٰا مَنْ هُوَ فى وَفٰآئِهِ قَوِىٌّ،

(35) اى که در پیمان وفادارى، اى که در وفادارى توانایى،

یٰا مَنْ هُوَ فى قُوَّتِهِ عَلِىٌّ، یٰا مَنْ هُوَ فى عُلُوِّهِ قَریبٌ،

اى که در توانایى برترى، اى که در (عین) برترى نزدیکى،

یٰا مَنْ هُوَ فى قُرْبِهِ لَطیفٌ، یٰا مَنْ هُوَ فى لُطْفِهِ شَریفٌ،

اى که در (عین) نزدیکى پنهانى، اى که در (عین) مهربانى بزرگوارى،

یٰا مَنْ هُوَ فى شَرَفِهِ عَزیزٌ، یٰا مَنْ هُوَ فى عِزِّهِ عَظیمٌ،

اى که در (عین) بزرگوارى عزیزى، اى که در عزّت با عظمتى،

یٰا مَنْ هُوَ فى عَظَمَتِهِ مَجیدٌ، یٰا مَنْ هُوَ فى مَجْدِهِ حَمیدٌ

اى که در (عین) عظمت بزرگوارى، اى که در بزرگوارى ستوده اى

(۳۶) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا کٰافى یٰا شٰافى، یٰا وٰافى یٰا مُعٰافى،

(36) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى کفایت کننده، اى شفا دهنده، اى وفا کننده، اى درگذرنده،

یٰا هٰادى یٰا دٰاعى، یٰا قٰاضى یٰا رٰاضى، یٰا عٰالى یٰا بٰاقى

اى هدایت کننده، اى دعوت کننده، اى حکم کننده، اى خشنود، اى بلندمرتبه، اى ماندگار

(۳۷) یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ خٰاضِعٌ لَهُ، یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ خٰاشِعٌ لَهُ،

(37) اى که هر چیز در برابرت فروتن است، اى که هر چیز در برابرت سر فرود آورده،

یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ کٰآئِنٌ لَهُ، یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ مَوْجُودٌ بِهِ،

اى که هستى هر چیز با توست، اى که وجود هر چیز به واسطه توست،

یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ مُنیبٌ اِلَیْهِ، یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ خٰآئِفٌ مِنْهُ،

اى که بازگشت هر چیز به سوى توست، اى که هر چیز از تو ترسان است،

یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ قٰآئِمٌ بِهِ، یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ صٰآئِرٌ اِلَیْهِ،

اى که قیام هر چیز به توست، اى که بازگشت هر چیز به سوى توست،

یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ، یٰا مَنْ کُلُّ شَىْءٍ هٰالِکٌ اِلّٰا وَجْهَهُ

اى که هر چیز به ستایش، تو را تسبیح گوید، اى که هر چیز جز ذات پاکت نابودشدنى است

(۳۸) یٰا مَنْ لاٰ مَفَرَّ اِلّٰا اِلَیْهِ، یٰا مَنْ لاٰ مَفْزَعَ اِلّٰا اِلَیْهِ،

(38) اى که جز به سوى تو راه فرارى نیست، اى که جز به سوى تو پناهى نیست،

یٰا مَنْ لاٰ مَقْصَدَ اِلّٰا اِلَیْهِ، یٰا مَنْ لاٰ مَنْجٰا مِنْهُ اِلّٰا اِلَیْهِ،

اى که جز به سوى تو مقصدى نیست، اى که راه نجاتى از (عذابِ) تو جز به سوى تو نیست،

یٰا مَنْ لاٰ یُرْغَبُ اِلّٰا اِلَیْهِ، یٰا مَنْ لاٰ حَوْلَ وَلاٰ قُوَّةَ اِلّٰا بِهِ،

اى که جز به سوى تو میل و اشتیاقى نیست، اى که جز به واسطه تو پناهگاه و نیرویى نیست،

یٰا مَنْ لاٰ یُسْتَعانُ اِلّٰا بِهِ، یٰا مَنْ لاٰ یُتَوَکَّلُ اِلّٰا عَلَیْهِ،

اى که جز از تو کمک گرفته نشود، اى که جز بر تو توکّل نشود،

یٰا مَنْ لاٰ یُرْجىٰ اِلّٰا هُوَ، یٰا مَنْ لاٰ یُعْبَدُ اِلّٰا هُوَ

اى که جز تو مایه امیدى نباشد، اى که جز تو پرستش نشود

(۳۹) یٰا خَیْرَ الْمَرْهُوبینَ، یٰا خَیْرَ الْمَرْغُوبینَ، یٰا خَیْرَ الْمَطْلُوبینَ،

(39) اى بهترین کسى که از تو مى ترسند، اى بهترین رغبت شدگان، اى بهترین طلب شدگان،

یٰا خَیْرَ الْمَسْئُولینَ، یٰا خَیْرَ الْمَقْصُودینَ، یٰا خَیْرَ الْمَذْکُورینَ،

اى بهترین سؤال شدگان، اى بهترین قصد شدگان، اى بهترین یادشدگان،

یٰا خَیْرَ الْمَشْکُورینَ، یٰا خَیْرَ الْمَحْبُوبینَ، یٰا خَیْرَ الْمَدْعُوّینَ، یٰا خَیْرَ الْمُسْتَأْنِسینَ

اى بهترین سپاس شدگان، اى بهترین دوست داشته شدگان، اى بهترین خوانده شدگان، اى بهترین انس گرفته شدگان

(۴۰) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا غافِرُ یٰا سٰاتِرُ، یٰا قٰادِرُ یٰا قٰاهِرُ،

(40) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى آمرزنده، اى پوشاننده، اى توانا، اى غلبه کننده،

یٰا فٰاطِرُ یٰا کٰاسِرُ، یٰا جٰابِرُ یٰا ذٰاکِرُ، یٰا نٰاظِرُ یٰا نٰاصِرُ

اى آفریننده، اى شکننده، اى جبران کننده اى یاد کننده، اى بیننده، اى یارى کننده

(۴١) یٰا مَنْ خَلَقَ فَسَوّىٰ، یٰا مَنْ قَدَّرَ فَهَدىٰ، یٰا مَنْ یَکْشِفُ الْبَلْوىٰ،

(41) اى که آفریده و بیاراستى، اى که مقدّر فرموده و هدایت نمودى، اى که گرفتارى را برطرف نمایى،

یٰا مَنْ یَسْمَعُ النَّجْوىٰ، یٰا مَنْ یُنْقِذُ الْغَرْقىٰ، یٰا مَنْ یُنْجِى الْهَلْکىٰ،

اى که سخن پنهانى را بشنوى، اى که غرق شدگان را نجات دهى، اى که هلاک شدگان را برهانى،

یٰا مَنْ یَشْفِى الْمَرْضىٰ، یٰا مَنْ اَضْحَکَ وَاَبْکىٰ،

اى که بیماران را شفا دهى، اى که بخندانى و بگریانى،

یٰا مَنْ اَمٰاتَ وَاَحْیىٰ، یٰا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَالْأُنْثىٰ

اى که بمیرانى و زنده کنى، اى که نر و ماده را جفت آفریدى

(۴۲) یٰا مَنْ فىِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ سَبیلُهُ، یٰا مَنْ فِى الْاٰفٰاقِ اٰیٰاتُهُ،

(42) اى که در خشکى و دریا راه رسیدن به توست، اى که در تمام هستى نشانه هاى توست،

یٰا مَنْ فِى الْاٰیٰاتِ بُرْهٰانُهُ، یٰا مَنْ فِى الْمَمٰاتِ قُدْرَتُهُ،

اى در نشانه ها دلیل وجود توست، اى که در مرگ نشانه قدرت توست،

یٰا مَنْ فِى الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ، یٰا مَنْ فِى الْقِیٰامَةِ مُلْکُهُ،

اى که در گورها نشانه پند توست، اى که در قیامت فرمانروایى توست،

یٰا مَنْ فِى الْحِسٰابِ هَیْبَتُهُ، یٰا مَنْ فِى الْمیزٰانِ قَضٰآئُهُ،

اى که در حساب رسى نشانه عظمت توست، اى که در سنجش اعمال حکم توست،

یٰا مَنْ فِى الْجَنَّةِ ثَوٰابُهُ، یٰا مَنْ فِى النّٰارِ عِقٰابُهُ

اى که در بهشت پاداش نیک توست، اى که در دوزخ کیفر توست

(۴۳) یٰا مَنْ اِلَیْهِ یَهْرَبُ الْخٰآئِفُونَ، یٰا مَنْ اِلَیْهِ یَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ،

(43) اى که ترسیدگان به درگاه تو گریزند، اى که گناهکاران به درگاه تو زارى کنند،

یٰا مَنْ اِلَیْهِ یَقْصِدُ الْمُنیبُونَ، یٰا مَنْ اِلَیْهِ یَرْغَبُ الزّٰاهِدُونَ،

اى که توبه کنندگان تو را قصد کنند، اى که پرهیزکاران به تو مشتاقند،

یٰا مَنْ اِلَیْهِ یَلْجَأُ الْمُتَحَیِّرُونَ، یٰا مَنْ بِهِ یَسْتَأْنِسُ الْمُریدُونَ،

اى که سرگردانان به تو پناه آورند، اى که علاقمندان به تو انس گیرند،

یٰا مَنْ بِه یَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ، یٰا مَنْ فى عَفْوِهِ یَطْمَعُ الْخٰآطِئُونَ،

اى که دوستداران به تو افتخار کنند، اى که خطاکاران به عفو تو طمع دارند،

یٰا مَنْ اِلَیْهِ یَسْکُنُ الْمُوقِنُونَ، یٰا مَنْ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ

اى که اهل یقین نزد تو آرام گیرند، اى که متوکّلان بر تو توکّل کنند

(۴۴) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا حَبیبُ یٰا طَبیبُ، یٰا قَریبُ یٰا رَقیبُ،

(44) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى دوست، اى طبیب، اى نزدیک، اى مراقب،

یٰا حَسیبُ یٰا مُهیبُ، یٰا مُثیبُ یٰا مُجیبُ، یٰا خَبیرُ یٰا بَصیرُ

اى حسابگر، اى با عظمت، اى پاداش دهنده، اى اجابت کننده، اى آگاه، اى بینا

(۴۵) یٰا اَقَرَبَ مِنْ کُلِّ قَریبٍ، یٰا اَحَبَّ مِنْ کُلِّ حَبیبٍ، یٰا اَبْصَرَ مِنْ کُلِّ بَصیرٍ،

(45) اى نزدیکتر از هر نزدیک، اى محبوبتر از هر محبوب، اى بیناتر از هر بینا،

یٰا اَخْبَرَ مِنْ کُلِّ خَبیرٍ، یٰا اَشْرَفَ مِنْ کُلِّ شَریفٍ، یٰا اَرْفَعَ مِنْ کُلِّ رَفیعٍ،

اى آگاهتر از هر آگاه، اى شریف تر از هر شریف، اى والاتر از هر والا،

یٰا اَقْوىٰ مِنْ کُلِّ قَوِىٍّ، یٰا اَغْنىٰ مِنْ کُلِّ غَنِىٍّ،

اى قوى تر از هر قوى، اى بى نیازتر از هر بى نیاز،

یٰا اَجْوَدَ مِنْ کُلِّ جَوٰادٍ، یٰا اَرْاَفَ مِنْ کُلِّ رَؤُوفٍ،

اى بخشنده تر از هر بخشنده، اى مهربانتر از هر مهربان

(۴۶) یٰا غالِباً غَیْرَ مَغْلُوبٍ، یٰا صانِعاً غَیْرَ مَصْنُوعٍ، یٰا خٰالِقاً غَیْرَ مَخْلُوقٍ،

(46) اى پیروزمند شکست ناپذیر، اى پدید آورنده اى که ساخته کسى نیستى، اى آفریننده آفریده نشده،

یٰا مٰالِکاً غَیْرَ مَمْلُوکٍ، یٰا قٰاهِراً غَیْرَ مَقْهُورٍ، یٰا رٰافِعاً غَیْرَ مَرْفُوعٍ،

اى مالکى که مملوک کسى نیستى، اى قدرتمند شکست ناپذیر، اى برترى بخش بى نیازِ برترى بخش،

یٰا حٰافِظاً غَیْرَ مَحْفُوظٍ، یٰا نٰاصِراً غَیْرَ مَنْصُورٍ،

اى حفاظت کننده بى محافظ، اى یارى کننده بى یاور،

یٰا شٰاهِداً غَیْرَ غٰآئِبٍ، یٰا قَریباً غَیْرَ بَعیدٍ

اى گواه همیشه حاضر، اى نزدیک بى فاصله

(۴۷) یٰا نُورَ النُّورِ، یٰا مُنَوِّرَ النُّورِ، یٰا خٰالِقَ النُّورِ، یٰا مُدَبِّرَ النُّورِ،

(47) اى روشنایى نور، اى روشنایى بخش نور، اى آفریننده نور، اى تدبیرکننده نور،

یٰا مُقَدِّرَ النُّورِ، یٰا نُورَ کُلِّ نُورٍ، یٰا نُوراً قَبْلَ کُلِّ نُورٍ،

اى نظام بخش نور، اى روشنایى هر نور، اى نور پیش از هر نور،

یٰا نُوراً بَعْدَ کُلِّ نُورٍ، یٰا نُوراً فَوْقَ کُلِّ نُورٍ، یٰا نُوراً لَیْسَ کَمِثْلِهِ نُورٌ

اى نور بعد از هر نور، اى نور بالاتر از هر نور، اى نورى که مانندت نورى نیست

(۴۸) یٰا مَنْ عَطٰآئُهُ شَریفٌ، یٰا مَنْ فِعْلُهُ لَطیفٌ، یٰا مَنْ لُطْفُهُ مُقیمٌ،

(48) اى که بخششت شرافتمندانه است، اى که کارت مهربانانه است، اى که لطفت جاودانه است،

یٰا مَنْ اِحْسٰانُهُ قَدیمٌ، یٰا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ، یٰا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ،

اى که احسانت دیرینه است، اى که گفتارت حقّ است، اى که وعده ات صادق است،

یٰا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌ، یٰا مَنْ عَذٰابُهُ عَدْلٌ، یٰا مَنْ ذِکْرُهُ حُلْوٌ، یٰا مَنْ فَضْلُهُ عَمیمٌ

اى که عفوت لطف است، اى که عذابت عادلانه است، اى که یادت شیرین است، اى که لطفت همگانى است

(۴۹) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا مُسَهِّلُ یٰا مُفَصِّلُ، یٰا مُبَدِّلُ یٰا مُذَلِّلُ،

(49) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى آسان کننده اى جدا کننده، اى تبدیل کننده، اى خوار کننده،

یٰا مُنَزِّلُ یٰا مُنَوِّلُ، یٰا مُفْضِلُ یٰا مُجْزِلُ، یٰا مُمْهِلُ یٰا مُجْمِلُ

اى فرود آورنده، اى عطا کننده، اى فضیلت دهنده، اى بخشنده نعمت بزرگ، اى مهلت دهنده، اى زیبایى بخش

(۵۰) یٰا مَنْ یَرىٰ وَلاٰ یُرىٰ، یٰا مَنْ یَخْلُقُ وَلاٰ یُخْلَقُ، یٰا مَنْ یَهْدى وَلاٰ یُهْدىٰ،

(50) اى که مى بینى و دیده نمى شوى، اى که مى آفرینى و آفریده نمى شوى، اى که راهنمایى مى کنى و راهنمایى نمى شوى،

یٰا مَنْ یُحْیى وَلاٰ یُحْیىٰ، یٰا مَنْ یَسْئَلُ وَلاٰ یُسْئَلُ، یٰا مَنْ یُطْعِمُ وَلاٰ یُطْعَمُ،

اى که حیات مى بخشى و حیات بخشیده نمى شوى، اى که بازخواست مى کنى و بازخواست نمى شوى، اى که روزى مى دهى و روزى داده نمى شوى،

یٰا مَنْ یُجیرُ وَلاٰ یُجٰارُ عَلَیْهِ، یٰا مَنْ یَقْضى وَلاٰ یُقْضىٰ عَلَیْهِ،

اى که پناه مى دهى و پناه داده نمى شوى، اى که قضاوت مى کنى و مورد قضاوت واقع نمى شوى،

یٰا مَنْ یَحْکُمُ وَلاٰ یُحْکَمُ عَلَیْهِ، یٰا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ

اى که حکم مى کنى و حکم رانده نمى شوى، اى که نزاده و زاییده نشدى، و براى تو هیچ گاه شبیه و مانندى نباشد

(۵١) یٰا نِعْمَ الْحَسیبُ، یٰا نِعْمَ الطَّبیبُ، یٰا نِعْمَ الرَّقیبُ، یٰا نِعْمَ الْقَریبُ، یٰا نِعْمَ الْمُجیبُ،

(51) اى نیکو حسابرس، اى نیکو طبیب، اى نیکو مراقب، اى نیکو قریب، اى نیکو اجابت کننده،

یٰا نِعْمَ الْحَبیبُ، یٰا نِعْمَ الْکَفیلُ، یٰا نِعْمَ الْوَکیلُ، یٰا نِعْمَ الْمَوْلىٰ، یٰا نِعْمَ النَّصیرُ

اى نیکو محبوب، اى نیکو پشتیبان، اى نیکو وکیل، اى نیکو سرور، اى نیکو یاور

(۵۲) یٰا سُرُورَ الْعٰارِفینَ، یٰا مُنَى الْمُحِبّینَ، یٰا اَنیسَ الْمُریدینَ، یٰا حَبیبَ التَّوّٰابینَ،

(52) اى شادى بخش عارفان، اى آرزوى دوستداران، اى همدم مریدان، اى دوست توبه کنندگان،

یٰا رٰازِقَ الْمُقِلّینَ، یٰا رَجٰآءَ الْمُذْنِبینَ، یٰا قُرَّةَ عَیْنِ الْعٰابِدینَ،

اى روزى ده فقیران، اى امید گناهکاران، اى نور چشم عابدان،

یٰا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَکْرُوبینَ، یٰا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومینَ، یٰا اِلـٰهَ الْأَوَّلینَ وَالْاٰخِرینَ

اى رهایى بخش گرفتاران، اى گشایش بخش غمزدگان اى خداى پیشینیان و پسینیان

(۵۳) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا رَبَّنٰا یٰا اِلـٰهَنٰا، یٰا سَیِّدَنٰا یٰا مَوْلیٰنٰا،

(53) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى پروردگار ما، اى معبود ما، اى آقاى ما، اى سرور ما،

یٰا نٰاصِرَنٰا یٰا حٰافِظَنٰا، یٰا دَلیلَنٰا یٰا مُعینَنٰا، یٰا حَبیبَنٰا یٰا طَبیبَنٰا

اى یاور ما، اى نگهدار ما، اى راهنماى ما، اى یارى ده ما، اى دوست ما، اى طبیب ما

(۵۴) یٰا رَبَّ النَّبیّینَ وَالْأَبْرٰارِ، یٰا رَبَّ الصِّدّیقینَ وَالْأَخْیٰارِ،

(54) اى پروردگار پیامبران و نیکان، اى پروردگار راستگویان و برگزیدگان،

یٰا رَبَّ الْجَنَّةِ وَالنّٰارِ، یٰا رَبَّ الصِّغٰارِ وَالْکِبٰارِ،

اى پروردگار بهشت و دوزخ، اى پروردگار خردسالان و بزرگان،

یٰا رَبَّ الْحُبُوبِ وَالثِّمٰارِ، یٰا رَبَّ الْأَنْهٰارِ وَالْأَشْجٰارِ،

اى پروردگار دانه ها و میوه ها، اى پروردگار رودها و درختان،

یٰا رَبَّ الصَّحٰارى وَالْقِفٰارِ، یٰا رَبَّ الْبَرٰارى وَالْبِحٰارِ،

اى پروردگار صحراها و کویرها، اى پروردگار خشکى ها و دریاها،

یٰا رَبَّ اللَّیْلِ وَالنَّهٰارِ، یٰا رَبَّ الْأَعْلاٰنِ وَالْأَسْرٰارِ

اى پروردگار شب و روز، اى پروردگار آشکارها و نهانها

(۵۵) یٰا مَنْ نَفَذَ فى کُلِّ شَىْءٍ اَمْرُهُ، یٰا مَنْ لَحِقَ بِکُلِّ شَىْءٍ عِلْمُهُ،

(55) اى که فرمانت در همه چیز نفوذ کرده، اى که دانشت همه چیز را در برگرفته،

یا مَنْ بَلَغَتْ اِلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قُدْرَتُهُ، یٰا مَنْ لاٰ تُحْصِى الْعِبٰادُ نِعَمَهُ،

اى که قدرتت همه چیز را فرا گرفته، اى که بندگان توان شمارش نعمتهایت را ندارند،

یٰا مَنْ لاٰ تَبْلُغُ الْخَلاٰئِقُ شُکْرَهُ، یٰا مَنْ لاٰ تُدْرِکُ الْأَفْهٰامُ جَلاٰلَهُ،

اى که مخلوقات از عهده شکرت بر نیایند، اى که عقلها شکوهت را درک نکنند،

یٰا مَنْ لاٰ تَنٰالُ الْأَوْهٰامُ کُنْهَهُ، یٰا مَنِ الْعَظَمَةُ وَالْکِبْرِیٰآءُ رِدٰآئُهُ،

اى که پندارها به عمق حقیقتت نرسند، اى که عظمت و بزرگى رداى توست،

یٰا مَنْ لاٰ تَرُدُّ الْعِبٰادُ قَضٰآئَهُ، یٰا مَنْ لاٰ مُلْکَ اِلَّا مُلْکُهُ، یٰا مَنْ لاٰ عَطٰآءَ اِلَّا عَطٰآئُهُ

اى که بندگان حُکمت را سرپیچى نکنند، اى که فرمانروایى جز فرمانرواییت نیست، اى که بخششى جز بخششت نیست

(۵۶) یٰا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلىٰ، یٰا مَنْ لَهُ الصِّفٰاتُ الْعُلْیٰا،

(56) اى که برترین مثالها براى توست، اى که برترین صفات براى توست،

یٰا مَنْ لَهُ الْاٰخِرَةُ وَالْأُولىٰ، یٰا مَنْ لَهُ الْجَنَّةُ الْمَاْوىٰ،

اى که پایان و آغاز (آفرینش) براى توست، اى که بهشت جاویدان از آنِ توست،

یٰا مَنْ لَهُ الْاٰیٰاتُ الْکُبْرىٰ، یٰا مَنْ لَهُ الْأَسْمٰآءُ الْحُسْنىٰ،

اى که نشانه هاى بزرگ براى توست، اى که نامهاى زیبا براى توست،

یٰا مَنْ لَهُ الْحُکْمُ وَالْقَضٰآءُ، یٰا مَنْ لَهُ الْهَوٰآءُ وَالْفَضٰآءُ،

اى که داورى و قضا براى توست، اى که هوا و فضا براى توست،

یٰا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَالثَّرىٰ، یٰا مَنْ لَهُ السَّمٰوٰاتُ الْعُلىٰ

اى که عرش و فرش براى توست، اى که آسمانهاى بلند براى توست

(۵۷) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا عَفُوُّ یٰا غَفُورُ، یٰا صَبُورُ یٰا شَکُورُ،

(57) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى عفو کننده، اى آمرزنده، اى شکیبا، اى شکرپذیر،

یٰا رَءُوفُ یٰا عَطُوفُ، یٰا مَسْئُولُ یٰا وَدُودُ، یٰا سُبُّوحُ یٰا قُدُّوسُ

اى مهربان، اى با عطوفت، اى درخواست شده، اى با محبّت، اى منزّه، اى پاکیزه

(۵۸) یٰا مَنْ فِى السَّمٰآءِ عَظَمَتُهُ، یٰا مَنْ فِى الْأَرْضِ اٰیٰاتُهُ،

(58) اى که در آسمانها بزرگیت پیداست، اى که در زمین نشانه هاى (قدرت) تو هویداست،

یٰا مَنْ فى کُلِّ شَىْءٍ دَلاٰئِلُهُ، یٰا مَنْ فِى الْبِحٰارِ عَجٰائِبُهُ،

اى که در هر چیز علامتهاى (وجود) تو پیداست، اى که در دریاها شگفتى هاى (خلقت) توست،

یٰا مَنْ فِى الْجِبٰالِ خَزٰآئِنُهُ، یٰا مَنْ یَبْدَءُ الْخَلْقَ ثُمَّ یُعیدُهُ،

اى که در کوه ها گنج هاى توست، اى که خلقت را آغاز کرده سپس باز مى گردانى،

یٰا مَنْ اِلَیْهِ یَرْجِعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ، یٰا مَنْ اَظْهَرَ فى کُلِّ شَىْءٍ لُطْفَهُ،

اى که بازگشت تمام کارها به سوى توست، اى که نشانه هاى لطفت در هر چیز نمایان است،

یٰا مَنْ اَحْسَنَ کُلَّ شَىْءٍ خَلْقَهُ، یٰا مَنْ تَصَرَّفَ فِى الْخَلاٰئِقِ قُدْرَتُهُ

اى که همه چیز را نیکو آفریدى، اى که قدرتت مخلوقات را در برگرفت

(۵۹) یٰا حَبیبَ مَنْ لاٰ حَبیبَ لَهُ، یٰا طَبیبَ مَنْ لاٰ طَبیبَ لَهُ،

(59) اى دوست کسى که دوستى ندارد، اى طبیب کسى که طبیبى ندارد،

یٰا مُجیبَ مَنْ لاٰ مُجیبَ لَهُ، یٰا شَفیقَ مَنْ لاٰ شَفیقَ لَهُ،

اى پاسخگوى کسى که پاسخگویى ندارد، اى دلسوز کسى که دلسوزى ندارد،

یٰا رَفیقَ مَنْ لاٰ رَفیقَ لَهُ، یٰا مُغیثَ مَن لاٰ مُغیثَ لَهُ،

اى رفیق کسى که رفیقى ندارد، اى فریادرس کسى که فریادرسى ندارد،

یٰا دَلیلَ مَنْ لاٰ دَلیلَ لَهُ، یٰا اَنیسَ مَنْ لاٰ اَنیسَ لَهُ،

اى راهنماى کسى که راهنمایى ندارد، اى همدم کسى که همدمى ندارد،

یٰا رٰاحِمَ مَنْ لاٰ رٰاحِمَ لَهُ، یٰا صٰاحِبَ مَنْ لاٰ صٰاحِبَ لَهُ

اى رحم کننده بر کسى که رحم کننده اى ندارد، اى یار کسى که یارى ندارد

(۶۰) یٰا کٰافِىَ مَنِ اسْتَکْفٰاهُ، یٰا هٰادِىَ مَنِ اسْتَهْدٰاهُ، یٰا کٰالِئَ مَنِ اسْتَکْلاٰهُ،

(60) اى کفایت کننده کسى که از تو کفایت طلبد، اى هدایت کننده کسى که از تو هدایت طلبد، اى محافظ کسى که از تو حفاظت طلبد،

یٰا رٰاعِىَ مَنِ اسْتَرْعٰاهُ، یٰا شٰافِىَ مَنِ اسْتَشْفٰاهُ، یٰا قٰاضِىَ مَنِ اسْتَقْضٰاهُ،

اى نگهبان کسى که از تو نگهدارى طلبد، اى شفا بخش کسى که از تو شفا طلبد، اى داور کسى که از تو داورى طلبد،

یٰا مُغْنِىَ مَنِ اسْتَغْنٰاهُ، یٰا مُوفِىَ مَنِ اسْتَوْفٰاهُ،

اى بى نیاز کننده کسى که از تو بى نیازى طلبد، اى وفادار کسى که از تو وفادارى طلبد،

یٰا مُقَوِّىَ مَنِ اسْتَقْوٰاهُ، یٰا وَلِىَّ مَنِ اسْتَوْلاٰهُ

اى نیروبخش کسى که از تو نیرو طلبد، اى سرپرست کسى که از تو سرپرستى طلبد

(۶١)اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا خٰالِقُ یٰا رٰازِقُ، یٰا نٰاطِقُ یٰا صٰادِقُ،

(61) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى آفریننده، اى روزى دهنده، اى گوینده، اى راستگو،

یٰا فٰالِقُ یٰا فٰارِقُ، یٰا فٰاتِقُ یٰا رٰاتِقُ، یٰا سٰابِقُ یٰا سٰامِقُ

اى شکافنده، اى جدا کننده، اى گشاینده، اى اصلاح کننده، اى پیشى گیرنده، اى بلندمرتبه

(۶۲) یٰا مَنْ یُقَلِّبُ اللَّیْلَ وَالنَّهٰارَ، یٰا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمٰاتِ وَالْأَنْوٰارَ،

(62) اى که شب و روز را جابجا مى کنى، اى که تاریکى ها و روشنایى ها را آفریدى،

یٰا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَالْحَرُورَ، یٰا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ،

اى که سایه و گرما را آفریدى، اى که خورشید و ماه را به خدمت گرفتى،

یٰا مَنْ قَدَّرَ الْخَیْرَ وَالشَّرَّ، یٰا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَیوٰةَ،

اى که خیر و شر را مقدّر نمودى، اى که مرگ و زندگى را آفریدى،

یٰا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ، یٰا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صٰاحِبَةً وَلاٰ وَلَداً،

اى که آفرینش و فرمان دادن براى توست، اى که همسر و فرزندى براى خود نگرفتى،

یٰا مَنْ لَیْسَ لَهُ شَریکٌ فِى الْمُلْکِ، یٰا مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِىٌّ مِنَ الذُّلِّ

اى که شریکى در فرمانروایى ندارى، اى که ضعف و ذلّتى ندارى که یاور و سرپرستى بخواهى

(۶۳) یٰا مَنْ یَعْلَمُ مُرٰادَ الْمُریدینَ، یٰا مَنْ یَعْلَمُ ضَمیرَ الصّٰامِتینَ،

(63) اى که خواسته مریدان را مى دانى، اى که راز دل خاموشان را مى دانى،

یٰا مَنْ یَسْمَعُ اَنینَ الْوٰاهِنینَ، یٰا مَنْ یَرىٰ بُکٰآءَ الْخٰآئِفینَ،

اى که ناله ناتوانان را مى شنوى، اى که گریه ترسیدگان را مى بینى،

یٰا مَنْ یَمْلِکُ حَوٰائِجَ السّٰآئِلینَ، یٰا مَنْ یَقْبَلُ عُذْرَ التّٰآئِبینَ،

اى که حاجت هاى درخواست کنندگان در اختیار توست، اى که عذر توبه کنندگان را مى پذیرى،

یٰا مَنْ لاٰ یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدینَ، یٰا مَنْ لاٰ یُضیعُ اَجْرَ الْمُحْسِنینَ،

اى که کار مفسدان را اصلاح نکنى، اى که اجر نیکوکاران را از بین نبرى،

یٰا مَنْ لاٰ یَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعٰارِفینَ، یٰا اَجْوَدَ الْأَجْودینَ

اى که از دلهاى عارفان دور نباشى، اى بخشنده ترین بخشندگان

(۶۴) یٰا دٰآئِمَ الْبَقٰآءِ، یٰا سٰامِعَ الدُّعٰآءِ، یٰا وٰاسِعَ الْعَطٰآءِ،

(64) اى همیشه ماندگار، اى شنونده دعا، اى گسترده بخشش،

یٰا غٰافِرَ الْخَطٰآءِ، یٰا بَدیعَ السَّمٰآءِ، یٰا حَسَنَ الْبَلاٰءِ،

اى آمرزنده خطا، اى پدیدآورنده آسمان، اى صاحب آزمایشهاى نیکو،

یٰا جَمیلَ الثَّنٰآءِ، یٰا قَدیمَ السَّنٰآءِ، یٰا کَثیرَ الْوَفٰآءِ، یٰا شَریفَ الْجَزٰآءِ

اى زیبا ستایش، اى دیرینه شکوه، اى بسیار با وفا، اى بزرگوار در پاداش

(۶۵) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا سَتّٰارُ یٰا غَفّٰارُ، یٰا قَهّٰارُ یٰا جَبّٰارُ،

(65) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى پرده پوش، اى آمرزنده، اى قادر مطلق، اى توانا،

یٰا صَبّاٰرُ یٰا بٰآرُّ، یٰا مُخْتٰارُ یٰا فَتّٰاحُ، یٰا نَفّٰاحُ یٰا مُرْتٰاحُ

اى شکیبا، اى نیکوکار، اى صاحب اختیار، اى کارگشا، اى نعمت ده، اى فرح بخش

(۶۶) یٰا مَنْ خَلَقَنى وَسَوّٰانى، یٰا مَنْ رَزَقَنى وَرَبّٰانى،

(66) اى که مرا آفریده و بیاراستى، اى که مرا روزى داده و پروریدى،

یٰا مَنْ اَطْعَمَنى وَسَقٰانى، یٰا مَنْ قَرَّبَنى وَاَدْنٰانى،

اى که مرا خوراک داده و نوشاندى، اى که مرا نزد خود برده و مقرّب ساختى،

یٰا مَنْ عَصَمَنى وَکَفٰانى، یٰا مَنْ حَفَظَنى وَکَلاٰنى،

اى که مرا از گناه بازداشته و کفایت نمودى، اى که مرا محافظت کرده و مواظبت نمودى،

یٰا مَنْ اَعَزَّنى وَاَغْنٰانى، یٰا مَنْ وَفَّقَنى وَهَدٰانى،

اى که مرا عزّت بخشیده و توانگر ساختى، اى که مرا توفیق داده و هدایت نمودى،

یٰا مَنْ اٰنَسَنى وَآوٰانى، یٰا مَنْ اَمٰاتَنى وَاَحْیٰانى

اى که با من انس گرفته و پناه دادى، اى که مرا میرانده و زنده کنى

(۶۷) یٰا مَنْ یُحِقُّ الْحَقَّ بِکَلِمٰاتِهِ، یٰا مَنْ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبٰادِهِ،

(67) اى که حق را با کلماتت استوار کنى، اى که توبه بندگانت را بپذیرى،

یٰا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ، یٰا مَنْ لا تَنْفَعُ الشَّفٰاعَةُ اِلّٰا بِاِذْنِهِ،

اى که میان شخص و دلش فاصله شوى، اى که شفاعت جز با اجازه ات سودى ندارد،

یٰا مَنْ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبیلِهِ، یٰا مَنْ لاٰ مُعَقِّبَ لِحُکْمِهِ،

اى که به حال ره گم کردگان داناترى، اى که در داوریت تجدید نظرى نیست،

یٰا مَنْ لاٰ رٰآدَّ لِقَضٰآئِهِ، یٰا مَنِ انْقٰادَ کُلُّ شَىْءٍ لِأَمْرِهِ،

اى که حُکمت را بازگشتى نیست، اى که همه چیز مطیع فرمان توست،

یٰا مَنِ السَّمٰوٰاتُ مَطْوِیّٰاتٌ بِیَمینِهِ، یٰا مَنْ یُرْسِلُ الرِّیٰاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَىْ رَحْمَتِهِ

اى که آسمانها به دست تو در هم پیچیده شود، اى که بادها را براى بشارت رحمتت از پیش فرستى

(۶۸) یٰا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ مِهٰاداً، یٰا مَنْ جَعَلَ الْجِبٰالَ اَوْتٰاداً،

(68) اى که زمین را مهد آسایش قرار دادى، اى که کوهها را میخ ها (ىِ زمین) قرار دادى،

یٰا مَنْ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرٰاجاً، یٰا مَنْ جَعَلَ الْقَمَرَ نُوراً،

اى که خورشید را چراغ قراردادى، اى که ماه را روشنایى (شب) قرار دادى،

یٰا مَنْ جَعَلَ اللَّیْلَ لِبٰاساً، یٰا مَنْ جَعَلَ النَّهٰارَ مَعٰاشاً،

اى که شب را پوشش قرار دادى، اى که روز را براى کسب و کار قرار دادى،

یٰا مَنْ جَعَلَ النَّوْمَ سُبٰاتاً، یٰا مَنْ جَعَلَ السَّمٰآءَ بِنٰآءً،

اى که خواب را براى آرامش قرار دادى، اى که آسمان را برافراشته قرار دادى،

یٰا مَنْ جَعَلَ الْأَشْیٰآءَ اَزْوٰاجاً، یٰا مَنْ جَعَلَ النّٰارَ مِرْصٰاداً

اى که همه چیز را جفت قرار دادى، اى که دوزخ را کمینگاه قرار دادى

(۶۹) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا سَمیعُ یٰا شَفیعُ، یٰا رَفیعُ یٰا مَنیعُ،

(69) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى شنوا، اى شفاعت کننده، اى بلند مرتبه، اى ارجمند،

یٰا سَریعُ یٰا بَدیعُ، یٰا کَبیرُ یٰا قَدیرُ، یٰا خَبیرُ یٰا مُجیرُ

اى سریع (در اجابت)، اى پدید آورنده، اى بزرگ، اى توانا، اى آگاه، اى پناه ده

(۷۰) یٰا حَیّاً قَبْلَ کُلِّ حَىٍّ، یٰا حَیّاً بَعْدَ کُلِّ حَىٍّ،

(70) اى زنده پیش از هر زنده، اى زنده پس از هر زنده،

یٰا حَىُّ الَّذى لَیْسَ کَمِثْلِهِ حَىٌّ، یٰا حَىُّ الَّذى لاٰ یُشٰارِکُهُ حَىٌّ،

اى زنده اى که هیچ زنده اى مانندت نیست اى زنده اى که هیچ زنده اى شریکت نیست،

یٰا حَىُّ الَّذى لاٰ یَحْتٰاجُ اِلىٰ حَىٍّ، یٰا حَىُّ الَّذى یُمیتُ کُلَّ حَىٍّ،

اى زنده اى که به هیچ زنده اى محتاج نیستى، اى زنده اى که هر زنده اى را بمیرانى،

یٰا حَىُّ الَّذى یَرْزُقُ کُلَّ حَىٍّ، یٰا حَیّاً لَمْ یَرِثِ الْحَیوٰةَ مِنْ حَىٍّ،

اى زنده اى که هر زنده اى را روزى دهى، اى زنده اى که زندگى را از هیچ زنده اى ارث نبرده اى،

یٰا حَىُّ الَّذى یُحْیِى الْمَوْتىٰ، یٰا حَىُّ یٰا قَیُّومُ لاٰ تَاْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاٰ نَوْمٌ

اى زنده اى که مردگان را زنده کنى، اى زنده، اى پاینده، اى که چرت و خواب تو را فرا نگیرد

(۷١) یٰا مَنْ لَهُ ذِکْرٌ لاٰ یُنْسىٰ، یٰا مَنْ لَهُ نُورٌ لاٰ یُطْفىٰ،

(71) اى که یادت فراموش نشود، اى که نورت خاموش نشود،

یٰا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لاٰ تُعَدُّ، یٰا مَنْ لَهُ مُلْکٌ لاٰ یَزُولُ،

اى که نعمتهایت شمارش نشود، اى که فرمانرواییت زوال نپذیرد،

یٰا مَنْ لَهُ ثَنٰآءٌ لاٰ یُحْصىٰ، یٰا مَنْ لَهُ جَلاٰلٌ لاٰ یُکَیَّفُ،

اى که ستایشت قابل شمارش نباشد، اى که بزرگیت تغییر نپذیرد،

یٰا مَنْ لَهُ کَمٰالٌ لاٰ یُدْرَکُ، یٰا مَنْ لَهُ قَضٰآءٌ لاٰ یُرَدُّ،

اى که کمالت درک نشود، اى که حُکمت رد نشود،

یٰا مَنْ لَهُ صِفٰاتٌ لاٰ تُبَدَّلُ، یٰا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لاٰ تُغَیَّرُ

اى که صفاتت تغییر نکند، اى که ویژگیهایت تغییر نیابد

(۷۲) یٰا رَبَّ الْعٰالَمینَ، یٰا مٰالِکَ یَوْمِ الدّینِ، یٰا غٰایَةَ الطّٰالِبینَ، یٰا ظَهْرَ اللّٰاجینَ،

(72) اى پروردگار جهان، اى فرمانرواى روز جزا، اى هدف نهایى طلب کنندگان، اى پشتیبان پناهندگان،

یٰا مُدْرِکَ الْهٰارِبینَ، یٰا مَنْ یُحِبُّ الصّٰابِرینَ، یٰا مَنْ یُحِبُّ التَّوّٰابینَ،

اى دریابنده فراریان، اى که صابران را دوست دارى، اى که توبه کنندگان را دوست دارى،

یٰا مَنْ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرینَ، یٰا مَنْ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ، یٰا مَنْ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدینَ

اى که پاکیزگان را دوست دارى، اى که نیکوکاران را دوست دارى، اى که به هدایت شدگان داناترى

(۷۳) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا شَفیقُ یٰا رَفیقُ، یٰا حَفیظُ یٰا مُحیطُ،

(73) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى مهربان، اى رفیق، اى نگهدار، اى در برگیرنده،

یٰا مُقیتُ یٰا مُغیثُ، یٰا مُعِزُّ یٰا مُذِلُّ، یٰا مُبْدِئُ یٰا مُعیدُ

اى نیروبخش، اى فریادرس، اى عزّت بخش، اى خوار کننده، اى آغاز کننده، اى بازگرداننده

(۷۴) یٰا مَنْ هُوَ اَحَدٌ بِلاٰ ضِدٍّ، یٰا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلاٰ نِدٍّ،

(74) اى که تویى یکتاى بى مخالف، اى که تویى تنهاى بى همتا،

یٰا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلاٰ عَیْبٍ، یٰا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلاٰ کَیْفٍ،

اى که تویى بى نیاز بى عیب، اى که تویى یگانه غیر قابل توصیف،

یٰا مَنْ هُوَ قٰاضٍ بِلاٰ حَیْفٍ، یٰا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلاٰ وَزیرٍ،

اى که تویى حاکم بى زیان، اى که تویى پروردگار بى مشاور،

یٰا مَنْ هُوَ عَزیزٌ بِلاٰ ذُلٍّ، یٰا مَنْ هُوَ غَنِىٌّ بِلاٰ فَقْرٍ،

اى که تویى گرامى بى ذلّت، اى که تویى توانگر بى نیاز،

یٰا مَنْ هُوَ مَلِکٌ بِلاٰ عَزْلٍ، یٰا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلاٰ شَبیهٍ

اى که تویى فرمانرواى غیر قابل عزل، اى که تویى وصف شده بى مانند

(۷۵) یٰا مَنْ ذِکْرُهُ شَرَفٌ لِلذّٰاکِرینَ، یٰا مَنْ شُکْرُهُ فَوْزٌ لِلشّٰاکِرینَ،

(75) اى که یادت براى یادکنندگان شرافت است، اى که شکرت براى سپاسگزاران رستگارى است،

یٰا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحٰامِدینَ، یٰا مَنْ طٰاعَتُهُ نَجٰاةٌ لِلْمُطیعینَ،

اى که حمدت براى حمدکنندگان عزّت است، اى که اطاعتت براى اطاعت کنندگان نجات است،

یٰا مَنْ بابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطّٰالِبینَ، یٰا مَنْ سَبیلُهُ وٰاضِحٌ لِلْمُنیبینَ،

اى که درگاهت براى طلب کنندگان گشوده است، اى که راهت براى توبه کنندگان آشکار است،

یٰا مَنْ اٰیٰاتُهُ بُرْهٰانٌ لِلنّٰاظِرینَ، یٰا مَنْ کِتٰابُهُ تَذْکِرَةٌ لِلْمُتَّقینَ،

اى که نشانه هایت براى بینندگان دلیل است، اى که کتابت براى پرهیزکاران یادآورى است،

یٰا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطّٰآئِعینَ وَالْعٰاصینَ، یٰا مَنْ رَحْمَتُهُ قَریبٌ مِنَ الْمُحْسِنینَ

اى که روزیت براى اطاعت کنندگان و گنهکاران عمومى است، اى که رحمتت به نیکوکاران نزدیک است

(۷۶) یٰا مَنْ تَبٰارَکَ اسْمُهُ، یٰا مَنْ تَعالىٰ جَدُّهُ، یٰا مَنْ لاٰ اِلـٰهَ غَیْرُهُ،

(76) اى که نامت مبارک است، اى که شأنت بلند است، اى که معبودى جز تو نیست،

یٰا مَنْ جَلَّ ثَنٰآئُهُ، یٰا مَنْ تَقَدَّسَتْ اَسْمٰآئُهُ، یٰا مَنْ یَدُومُ بَقٰآئُهُ،

اى که ثنایت بزرگ است، اى که نامهایت مقدّس است، اى که بقایت جاودان است،

یٰا مَنِ الْعَظَمَةُ بَهٰآئُهُ، یٰا مَنِ الْکِبْرِیٰآءُ رِدٰآئُهُ،

اى که بزرگى شکوه توست، اى که بزرگ منشى رداى توست،

یٰا مَنْ لاٰ تُحْصىٰ اٰلاٰئُهُ، یٰا مَنْ لاٰ تُعَدُّ نَعْمٰآئُهُ

اى که نعمتهایت شمارش نشود، اى که بخشندگیت شمارش نشود

(۷۷) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا مُعینُ یٰا اَمینُ، یٰا مُبینُ یٰا مَتینُ،

(77) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى یارى کننده، اى امانتدار، اى آشکار کننده، اى استوار،

یٰا مَکینُ یٰا رَشیدُ، یٰا حَمیدُ یٰا مَجیدُ، یٰا شَدیدُ یٰا شَهیدُ

اى مقتدر، اى راهنما، اى ستوده، اى بزرگوار، اى نیرومند، اى گواه

(۷۸) یٰا ذَا الْعَرْشِ الْمَجیدِ، یٰا ذَا الْقَوْلِ السَّدیدِ، یٰا ذَا الْفِعْلِ الرَّشیدِ،

(78) اى صاحب عرش بزرگ، اى صاحب گفتار محکم، اى صاحب کردار صحیح،

یٰا ذَا الْبَطْشِ الشَّدیدِ، یٰا ذَا الْوَعْدِ وَالْوَعیدِ، یٰا مَنْ هُوَ الْوَلِىُّ الْحَمیدُ،

اى صاحب انتقام سخت، اى صاحب وعده و وعید، اى که تویى سرپرست ستوده،

یٰا مَنْ هُوَ فَعّٰالٌ لِمٰا یُریدُ، یٰا مَنْ هُوَ قَریبٌ غَیْرُ بَعید،

اى که تویى انجام دهنده هر چه خواهى، اى که تویى نزدیک نزدیک،

یٰا مَنْ هُوَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ شَهیدٌ، یٰا مَنْ هُوَ لَیْسَ بِظَلّٰامٍ لِلْعَبیدِ

اى که تویى بر هر چیز گواه، اى که بر بندگان ستم نکنى

(۷۹) یٰا مَنْ لاٰ شَریکَ لَهُ وَلاٰ وَزیرَ، یٰا مَنْ لاٰ شَبیهَ لَهُ وَلاٰ نَظیرَ،

(79) اى که شریک و مشاورى ندارى، اى که مثل و مانندى ندارى،

یٰا خٰالِقَ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ الْمُنیرِ، یٰا مُغْنِىَ الْبٰآئِسِ الْفَقیرِ،

اى آفریننده خورشید و ماه تابان، اى بى نیاز کننده بینواى فقیر،

یٰا رٰازِقَ الْطِّفْلِ الصَّغیرِ، یٰا رٰاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبیرِ،

اى روزى ده کودک خردسال، اى ترحّم کننده پیر کهنسال،

یٰا جٰابِرَ الْعَظْمِ الْکَسیرِ، یٰا عِصْمَةَ الْخٰآئِفِ الْمُسْتَجیرِ،

اى پیوند دهنده استخوان شکسته، اى نگهدار ترسان پناهجو،

یٰا مَنْ هُوَ بِعِبٰادِهِ خَبیرٌ بَصیرٌ، یٰا مَنْ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

اى که به بندگان آگاه و بینایى، اى که بر هر چیز توانایى

(۸۰) یٰا ذَا الْجُودِ وَالنِّعَمِ، یٰا ذَا الْفَضْلِ وَالْکَرَمِ، یٰا خٰالِقَ اللَّوْحِ وَالْقَلَمِ،

(80) اى صاحب بخشش و نعمتها، اى صاحب لطف و بخشش، اى آفریننده لوح و قلم،

یٰا بٰارِئَ الذَّرِّ وَالنَّسَمِ، یٰا ذَا الْبَأْسِ وَالنِّقَمِ، یٰا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ،

اى پدیدآورنده ذرّات و آدمیان، اى صاحب سختى و انتقام، اى الهام کننده عرب و عجم،

یٰا کٰاشِفَ الضُّرِّ وَالْأَلَمِ، یٰا عٰالِمَ السِّرِّ وَالْهِمَمِ،

اى برطرف کننده رنج و درد، اى داناى رازها و نیّت ها،

یٰا رَبَّ الْبَیْتِ وَالْحَرَمِ، یٰا مَنْ خَلَقَ الْأَشیٰآءَ مِنَ الْعَدَمِ

اى پروردگار کعبه و حرم، اى آفریننده اشیا از عدم

(۸١) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا فٰاعِلُ یٰا جٰاعِلُ، یٰا قٰابِلُ یٰا کٰامِلُ،

(81) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى انجام دهنده، اى قرار دهنده، اى پذیرنده، اى کامل،

یٰا فٰاصِلُ یٰا وٰاصِلُ، یٰا عٰادِلُ یٰا غٰالِبُ یٰا طٰالِبُ یٰا وٰاهِبُ

اى جدا کننده، اى پیوند دهنده، اى دادگر، اى غلبه کننده، اى طلب کننده، اى بخشنده

(۸۲) یٰا مَنْ اَنْعَمَ بِطَوْلِهِ، یٰا مَنْ اَکْرَمَ بِجُودِهِ، یٰا مَنْ جٰادَ بِلُطْفِهِ،

(82) اى که با توانایى نعمت دهى، اى که با بخششت احسان کنى، اى که با لطفت بخشش کنى،

یٰا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ، یٰا مَنْ قَدَّرَ بِحِکْمَتِهِ، یٰا مَنْ حَکَمَ بِتَدْبیرِهِ،

اى که با قدرتت عزیز گردانى، اى که با حکمتت تقدیر نمایى، اى که با تدبیرت حکم کنى،

یٰا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِ، یٰا مَنْ تَجٰاوَزَ بِحِلْمِهِ، یٰا مَنْ دَنىٰ فى عُلُوِّهِ، یٰا مَنْ عَلاٰ فى دُنُوِّهِ

اى که با دانشت تدبیر نمایى، اى که با حلمت درگذرى، اى که در عین بلندمرتبگى نزدیکى، اى که در عین نزدیکى بلندمرتبه اى

(۸۳) یٰا مَنْ یَخْلُقُ مٰا یَشٰآءُ، یٰا مَنْ یَفْعَلُ مٰا یَشٰآءُ،

(83) اى که هر چه بخواهى بیافرینى، اى که هر چه بخواهى انجام دهى،

یٰا مَنْ یَهْدى مَنْ یَشٰآءُ، یٰا مَنْ یُضِلُّ مَنْ یَشٰآءُ،

اى که هر کس را بخواهى هدایت کنى، اى که هر کس را بخواهى گمراه کنى،

یٰا مَنْ یُعَذِّبُ مَنْ یَشٰآءُ، یٰا مَنْ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشٰآءُ،

اى که هر کس را بخواهى عذاب کنى، اى که هر کس را بخواهى بیامرزى،

یٰا مَنْ یُعِزُّ مَنْ یَشٰآءُ، یٰا مَنْ یُذِلُّ مَنْ یَشٰآءُ،

اى که هر کس را بخواهى عزیز کنى، اى که هر کس را بخواهى ذلیل کنى،

یٰا مَنْ یُصَوِّرُ فِى الْأَرْحٰامِ مٰا یَشٰآءُ، یٰا مَنْ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشٰآءُ

اى که هر چه را بخواهى در رحمها صورت بخشى، اى که هر کس را بخواهى به رحمتت اختصاص دهى

(۸۴) یٰا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صٰاحِبَةً وَلاٰ وَلَداً، یٰا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَىْءٍ قَدْراً،

(84) اى که همسر و فرزندى براى خود بر نگزیدى، اى که براى هر چیز اندازه اى قرار دادى،

یٰا مَنْ لاٰ یُشْرِکُ فى حُکْمِهِ اَحَداً، یٰا مَنْ جَعَلَ الْمَلاٰئِکَةَ رُسُلاً،

اى که کسى را در فرمانت شریک نگرفتى، اى که فرشتگان را پیام آور قرار دادى،

یٰا مَنْ جَعَلَ فِى السَّمٰآءِ بُرُوجاً، یٰا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرٰاراً،

اى که در آسمانها برجهایى قرار دادى، اى که زمین را جایگاه آسایش قرار دادى،

یٰا مَنْ خَلَقَ مِنَ الْمٰآءِ بَشَراً، یٰا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَىْءٍ اَمَداً،

اى که انسان را از آب آفریدى، اى که براى هر چیز مدّت قرار دادى،

یٰا مَنْ اَحٰاطَ بِکُلِّ شَىْءٍ عِلْماً، یٰا مَنْ اَحْصىٰ کُلَّ شَىْءٍ عَدَداً

اى که علمت بر همه چیز احاطه دارد، اى که تعداد همه چیز را شمرده اى

(۸۵) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا اَوَّلُ یٰا اٰخِرُ، یٰا ظٰاهِرُ یٰا بٰاطِنُ،

(85) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى آغاز، اى پایان، اى آشکار، اى پنهان،

یٰا بَرُّ یٰا حَقُّ، یٰا فَرْدُ یٰا وِتْرُ، یٰا صَمَدُ یٰا سَرْمَدُ

اى نیکوکار، اى حق، اى یگانه، اى تنها، اى بى نیاز، اى جاوید

(۸۶) یٰا خَیْرَ مَعْرُوفٍ عُرِفَ، یٰا اَفْضَلَ مَعْبُودٍ عُبِدَ، یٰا اَجَلَّ مَشْکُورٍ شُکِرَ،

(86) اى بهترین نیکى شناخته شده، اى برترین معبود پرستش شده، اى بزرگترین سپاس شونده سپاس شده،

یٰا اَعَزَّ مَذْکُورٍ ذُکِرَ، یٰا اَعْلىٰ مَحْمُودٍ حُمِدَ، یٰا اَقْدَمَ مَوْجُودٍ طُلِبَ،

اى عزیزترین یادشونده یاد شده، اى برترین ستایش شونده ستایش شده، اى قدیمى ترین موجود طلب شده،

یٰا اَرْفَعَ مَوْصُوفٍ وُصِفَ، یٰا اَکْبَرَ مَقْصُودٍ قُصِدَ،

اى برترین توصیف شونده توصیف شده، اى بزرگترین قصد شونده قصد شده،

یٰا اَکْرَمَ مَسْئُولٍ سُئِلَ، یٰا اَشْرَفَ مَحْبُوبٍ عُلِمَ

اى گرامى ترین درخواست شونده درخواست شده، اى شریف ترین محبوب شناخته شده

(۸۷) یٰا حَبیبَ الْبٰاکینَ، یٰا سَیِّدَ الْمُتَوَکِّلینَ، یٰا هٰادِىَ الْمُضِلّینَ،

(87) اى دوست یا گریه کنندگان، اى سرور توکّل کنندگان، اى هدایت کننده گمراهان،

یٰا وَلِىَّ الْمُؤْمِنینَ، یٰا اَنیسَ الذّٰاکِرینَ، یٰا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفینَ،

اى سرپرست مؤمنان، اى همدم ذاکران، اى پناهگاه دلسوختگان،

یٰا مُنْجِىَ الصّٰادِقینَ، یٰا اَقْدَرَ الْقٰادِرینَ، یٰا اَعْلَمَ الْعٰالِمینَ، یٰا اِلـٰهَ الْخَلْقِ اَجْمَعینَ

اى نجات دهنده راستگویان، اى تواناترین توانایان، اى داناترین دانایان، اى معبود همه آفریدگان

(۸۸) یٰا مَنْ عَلاٰ فَقَهَرَ، یٰا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ، یٰا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ،

(88) اى که برترى و مغلوب سازى، اى که مالکى و توانایى، اى که پنهانى و آگاهى،

یٰا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ، یٰا مَنْ عُصِىَ فَغَفَرَ، یٰا مَنْ لاٰ تَحْویهِ الْفِکَرُ،

اى که در برابر عبادت سپاسگزارى مى کنى، اى که نافرمانى شوى و بیامرزى، اى که فکرها تو را در بر نگیرد،

یٰا مَنْ لاٰ یُدْرِکُهُ بَصَرٌ، یٰا مَنْ لاٰ یَخْفىٰ عَلَیْهِ اَثَرٌ، یٰا رٰازِقَ الْبَشَرِ، یٰا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍ

اى که چشمى تو را نبیند، اى که نشانه اى بر تو پوشیده نماند، اى روزه ده انسان، اى مقدّر کننده هر تقدیر

(۸۹) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا حٰافِظُ یٰا بٰارِئُ، یٰا ذٰارِئُ یٰا بٰاذِخُ،

(89) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى نگهدارنده، اى آفریننده، اى پدیدآورنده، اى والامقام،

یٰا فٰارِجُ یٰا فٰاتِحُ، یٰا کٰاشِفُ یٰا ضٰامِنُ، یٰا اٰمِرُ یٰا نٰاهى

اى گشایش دهنده اى پیروز، اى آشکار کننده، اى عهده دار، اى دستور دهنده، اى نهى کننده

(۹۰) یٰا مَنْ لاٰ یَعْلَمُ الْغَیْبَ اِلّٰا هُوَ، یٰا مَنْ لاٰ یَصْرِفُ السُّوءَ اِلّٰا هُوَ،

(90) اى که کسى جز تو نهان را نداند، اى که کسى جز تو بدى را بر نگرداند،

یٰا مَنْ لاٰ یَخْلُقُ الْخَلْقَ اِلّٰا هُوَ، یٰا مَنْ لاٰ یَغْفِرُ الذَّنْبَ اِلّٰا هُوَ،

اى که کسى جز تو مخلوقات را نیافریند، اى که کسى جز تو گناه را نیامرزد،

یٰا مَنْ لاٰ یُتِمُّ النِّعْمَةَ اِلّٰا هُوَ، یٰا مَنْ لاٰ یُقَلِّبُ الْقُلُوبَ اِلّٰا هُوَ،

اى که کسى جز تو نعمت را تمام نکند، اى که کسى جز تو دلها را دگرگون نکند،

یٰا مَنْ لاٰ یُدَبِّرُ الْأَمْرَ اِلّٰا هُوَ، یٰا مَنْ لاٰ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ اِلّٰا هُوَ،

اى که کسى جز تو کار را تدبیر نکند، اى که کسى جز تو باران را فرو نفرستد،

یٰا مَنْ لاٰ یَبْسُطُ الرِّزْقَ اِلّٰا هُوَ، یٰا مَنْ لاٰ یُحْیِى الْمَوْتىٰ اِلّٰا هُوَ

اى که کسى جز تو روزى را نگستراند، اى که کسى جز تو مردگان را زنده نکند

(۹١) یٰا مُعینَ الضُّعَفٰآءِ، یٰا صٰاحِبَ الْغُرَبٰآءِ، یٰا نٰاصِرَ الْأَوْلِیٰآءِ،

(91) اى یاور ناتوانان، اى همراه غریبان، اى یارى دهنده دوستان،

یٰا قٰاهِرَ الْأَعْدٰآءِ، یٰا رٰافِعَ السَّمٰآءِ، یٰا اَنیسَ الْأَصْفِیٰآءِ،

اى غلبه کننده بر دشمنان، اى برافرازنده آسمان، اى همدم برگزیدگان،

یٰا حَبیبَ الْأَتْقِیٰآءِ، یٰا کَنْزَ الْفُقَرٰآءِ، یٰا اِلـٰهَ الْأَغْنِیٰآءِ، یٰا اَکْرَمَ الْکُرَمٰآءِ

اى دوست پرهیزکاران، اى گنج نیازمندان، اى معبود توانگران، اى گرامى ترین گرامیان

(۹۲) یٰا کٰافِیاً مِنْ کُلِّ شَىْءٍ، یٰا قٰآئِماً عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ،

(92) اى کفایت کننده از هر چیز، اى عهده دار هر چیز،

یٰا مَنْ لاٰ یُشْبِهُهُ شَىْءٌ، یٰا مَنْ لاٰ یَزیدُ فى مُلْکِهِ شَىْءٌ،

اى که چیزى همانندت نیست، اى که چیزى به فرمانرواییت نیافزاید،

یٰا مَنْ لاٰ یَخْفىٰ عَلَیْهِ شَىْءٌ، یٰا مَنْ لاٰ یَنْقُصُ مِنْ خَزٰآئِنِهِ شَىْءٌ،

اى که چیزى بر تو پوشیده نماند، اى که چیزى از خزائنت نکاهد،

یٰا مَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَىْءٌ، یٰا مَنْ لاٰ یَعْزُبُ عَنْ عِلْمِهِ شَىْءٌ،

اى که چیزى مانندت نیست، اى که چیزى از دایره دانشت بیرون نیست،

یٰا مَنْ هُوَ خَبیرٌ بِکُلِّ شَىْءٍ، یٰا مَنْ وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ کُلَّ شَىْءٍ

اى که بر همه چیز آگاهى، اى که رحمتت همه چیز را فرا گرفته است

(۹۳) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا مُکْرِمُ یٰا مُطْعِمُ، یٰا مُنْعِمُ یٰا مُعْطى،

(93) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت، اى گرامى دارنده، اى اطعام کننده، اى نعمت دهنده، اى عطا کننده،

یٰا مُغْنى یٰا مُقْنى، یٰا مُفْنى یٰا مُحْیى، یٰا مُرْضى یٰا مُنْجى

اى بى نیاز کننده، اى سرمایه بخش، اى نابود کننده، اى زنده کننده، اى خشنود کننده، اى نجات دهنده

(۹۴) یٰا اَوَّلَ کُلِّ شَىْءٍ وَآٰخِرَهُ، یٰا اِلـٰهَ کُلِّ شَىْءٍ وَمَلیکَهُ،

(94) اى آغاز و پایان هر چیز، اى معبود و مالک هر چیز،

یٰا رَبَّ کُلِّ شَىْءٍ وَصٰانِعَهُ، یٰا بارِئَ کُلِّ شَىْءٍ وَخٰالِقَهُ،

اى پروردگار و سازنده هر چیز، اى پدیدآورنده و آفریننده هر چیز،

یٰا قابِضَ کُلِّ شَىْء وَبٰاسِطَهُ، یٰا مُبْدِئَ کُلِّ شَىْءٍ وَمُعیدَهُ،

اى تنگ گیرنده و گشاینده هر چیز، اى آغاز کننده و بازگرداننده هر چیز،

یٰا مُنْشِئَ کُلِّ شَىْءٍ وَمُقَدِّرَهُ، یٰا مُکَوِّنَ کُلِّ شَىْءٍ وَمُحَوِّلَهُ،

اى ایجاد کننده و تقدیر کننده هر چیز، اى هستى بخش و دگرگون کننده هر چیز،

یٰا مُحْیِىَ کُلِّ شَىْءٍ وَمُمیتَهُ، یٰا خٰالِقَ کُلِّ شَىْءٍ وَوٰارِثَهُ

اى زنده کننده و نابود کننده هر چیز، اى آفریننده و وارث هر چیز

(۹۵) یٰا خَیْرَ ذٰاکِرٍ وَمَذْکُورٍ، یٰا خَیْرَ شٰاکِرٍ وَمَشْکُورٍ،

(95) اى بهترین یادکننده و یاد شده، اى بهترین شکر کننده و شکر شده،

یٰا خَیْرَ حٰامِدٍ وَمَحْمُودٍ، یٰا خَیْرَ شٰاهِدٍ وَمَشْهُودٍ،

اى بهترین ستایش کننده و ستایش شده، اى بهترین گواهى دهنده و گواهى شده،

یٰا خَیْرَ دٰاعٍ وَمَدْعُوٍّ، یٰا خَیْرَ مُجیبٍ وَمُجٰابٍ،

اى بهترین دعوت کننده و دعوت شده، اى بهترین اجابت کننده و اجابت شده،

یٰا خَیْرَ مُونِسٍ وَاَنیسٍ، یٰا خَیْرَ صٰاحِبٍ وَجَلیسٍ،

اى بهترین انس گیرنده و مأنوس شده، اى بهترین همراهى کننده و همراهى شده،

یٰا خَیْرَ مَقْصُودٍ وَمَطْلُوبٍ، یٰا خَیْرَ حَبیبٍ وَمَحْبُوبٍ

اى بهترین قصد شده و طلب شده، اى بهترین دوست و محبوب

(۹۶) یٰا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعٰاهُ مُجیبٌ، یٰا مَنْ هُوَ لِمَنْ اَطٰاعَهُ حَبیبٌ،

(96) اى که هر کس تو را بخواند اجابتش کنى، اى که هر کس تو را اطاعت کند دوستش دارى،

یٰا مَنْ هُوَ اِلىٰ مَنْ اَحَبَّهُ قَریبٌ، یٰا مَنْ هُوَ بِمَنِ اسْتَحْفَظَهُ رَقیبٌ،

اى که به هر کس که تو را دوست دارد نزدیکى، اى که بر هرکس که حفاظتت طلبد نگهبانى،

یٰا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجٰاهُ کَریمٌ، یٰا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصٰاهُ حَلیمٌ،

اى که به هر کس که به تو امید بندد بخشنده اى، اى که بر هر کس که نافرمانیت کند بردبارى،

یٰا مَنْ هُوَ فى عَظَمَتِهِ رَحیمٌ، یٰا مَنْ هُوَ فى حِکْمَتِهِ عَظیمٌ،

اى که در عین بزرگیت مهربانى، اى که در عین داناییت بزرگى،

یٰا مَنْ هُوَ فى اِحْسٰانِهِ قَدیمٌ، یٰا مَنْ هُوَ بِمَنْ اَرٰادَهُ عَلیمٌ

اى که در نیکیت دیرینه اى، اى که به هر کس که تو را اراده کند دانایى

(۹۷) اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ یٰا مُسَبِّبُ یٰا مُرَغِّبُ، یٰا مُقَلِّبُ یٰا مُعَقِّبُ،

(97) خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت اى چاره ساز، اى ترغیب کننده، اى دگرگون کننده، اى تعقیب کننده،

یٰا مُرَتِّبُ یٰا مُخَوِّفُ، یٰا مُحَذِّرُ یٰا مُذَکِّرُ، یٰا مُسَخِّرُ یٰا مُغَیِّرُ

اى نظم دهنده، اى یا ترساننده، اى بیم دهنده، اى یادآورنده، اى تسخیر کننده، اى تغییر دهنده

(۹۸) یٰا مَنْ عِلْمُهُ سٰابِقٌ، یٰا مَنْ وَعْدُهُ صٰادِقٌ، یٰا مَنْ لُطْفُهُ ظٰاهِرٌ،

(98) اى که دانشت پیشین است، اى که وعده ات راست است، اى که لطفت آشکار است،

یٰا مَنْ اَمْرُهُ غٰالِبٌ، یٰا مَنْ کِتٰابُهُ مُحْکَمٌ، یٰا مَنْ قَضٰآئُهُ کٰائِنٌ،

اى که فرمانت غالب است، اى که کتابت دقیق است، اى که داوریت حتمى است،

یٰا مَنْ قُرْآنُهُ مَجیدٌ، یٰا مَنْ مُلْکُهُ قَدیمٌ، یٰا مَنْ فَضْلُهُ عَمیمٌ، یٰا مَنْ عَرْشُهُ عَظیمٌ

اى که قرآنت با عظمت است، اى که فرمانرواییت دیرینه است، اى که فضلت عمومى است، اى که عرشت بزرگ است

(۹۹) یٰا مَنْ لاٰ یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْع، یٰا مَنْ لاٰ یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْل،

(99) اى که شنیدنى از شنیدن دیگر تو را باز ندارد، اى که انجام کارى تو را از کار دیگر منع نکند،

یٰا مَنْ لاٰ یُلْهیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ، یٰا مَنْ لاٰ یُغَلِّطُهُ سُؤٰالٌ عَنْ سُؤٰالٍ،

اى که سخنى از سخن دیگر تو را سرگرم نکند، اى که درخواست کسى تو را از درخواست دیگرى به اشتباه نیندازد،

یٰا مَنْ لاٰ یَحْجُبُهُ شَىْءٌ عَنْ شَىْءٍ، یٰا مَنْ لاٰ یُبْرِمُهُ اِلْحٰاحُ الْمُلِحّینَ،

اى که چیزى از چیز دیگر تو را حجاب نشود، اى که پافشارى اصرار کنندگان تو را به ستوه نیاورد،

یٰا مَنْ هُوَ غٰایَةُ مُرٰادِ الْمُریدینَ، یٰا مَنْ هُوَ مُنْتَهىٰ هِمَمِ الْعٰارِفینَ،

اى که تویى نهایت آرزوى جویندگان، اى که تویى نهایت همت عارفان،

یٰا مَنْ هُوَ مُنْتَهىٰ طَلَبِ الطّٰالِبینَ، یٰا مَنْ لاٰ یَخْفى عَلَیْهِ ذَرَّةٌ فِى الْعٰالَمینَ

اى که تویى نهایت خواسته طلب کنندگان، اى که ذرّه اى در عالم بر تو پوشیده نماند

(١۰۰) یٰا حَلیماً لاٰ یَعْجَلُ، یٰا جَوٰاداً لاٰ یَبْخَلُ، یٰا صٰادِقاً لاٰ یُخْلِفُ،

(100) اى بردبارى که عجله نکنى، اى بخشنده اى که بخل نورزى، اى راستگویى که خُلف وعده نکنى،

یٰا وَهّٰاباً لاٰ یَمَلُّ، یٰا قٰاهِراً لاٰ یُغْلَبُ، یٰا عَظیماً لاٰ یُوصَفُ،

اى بخشنده اى که خسته نشوى، اى پیروزى که شکست نخورى، اى بزرگى که توصیف نشوى،

یٰا عَدْلاً لاٰ یَحیفُ، یٰا غَنِیّاً لاٰ یَفْتَقِرُ، یٰا کَبیراً لاٰ یَصْغُرُ، یٰا حٰافِظاً لاٰ یَغْفُلُ،

اى عادلى که ستم نکنى، اى بى نیازى که محتاج نگردى، اى بزرگى که کوچک نشوى، اى نگهدارى که غفلت نکنى،

سُبْحٰانَکَ یٰا لاٰ اِلـٰهَ اِلَّا اَنْتَ، اَلْغَوْثَ، اَلْغَوْثَ، خَلِّصْنٰا مِنَ النّٰارِ یٰا رَبِّ.

تسبیح مى کنم تو را اى کسى که جز تو معبودى نیست، یاریمان کن، یاریمان کن، ما را از آتش دوزخ برهان، اى پروردگار من.