روز آخر ذی الحجه

روز آخر ذی الحجّه: این روز، روز آخر سال اسلامى قمرى است. لذا مرحوم «سیّد بن طاووس» نقل کرده است که در این روز، دو رکعت نماز مى خوانى و در هر رکعت، یک مرتبه سوره «حمد» و ده مرتبه سوره «قل هو الله» و ده مرتبه «آیة الکرسى» را مى خوانى و پس از نماز مى گویى:

اَللّـٰهُمَّ مٰا عَمِلْتُ فى هٰذِهِ السَّنَةِ مِنْ عَمَل نَهَیْتَنى عَنْهُ وَلَمْ تَرْضَهُ، وَنَسیتُهُ وَلَمْ تَنْسَهُ، وَدَعَوْتَنى اِلَى التَّوْبَةِ بَعْدَ اجْتِرٰائى عَلَیْکَ،

خدایا آنچه که در این سال از کارهایى که از آن نهى نمودى و من انجام دادم و تو به آن راضى نبودى و من آن را فراموش نمودم و تو فراموش نکردى و مرا بعد از گستاخیم به توبه دعوت نمودى

اَللّـٰهُمَّ فَاِنّى اَسْتَغْفِرُکَ مِنْهُ فَاغْفِرْ لى، وَمٰا عَمِلْتُ مِنْ عَمَل یُقَرِّبُنى اِلَیْکَ فَاقْبَلْهُ مِنّى، وَلاٰ تَقْطَعْ رَجٰآئى مِنْکَ یٰا کَریمُ.

پس خدایا من از آن آمرزش مى طلبم پس مرا بیامرز، و کارهایى که مرا به تو نزدیک مى سازد و من انجام داده ام، از من بپذیر و امیدم را ناامید مگردان اى بخشنده.

وقتى چنین کردى شیطان مى گوید: واى بر من! هرچه در مدّت این سال زحمت کشیدم (و او را وسوسه کردم) با این عمل، همه را از بین برد و سالش را به خیر پایان داد! مناسب است همین عمل، در پایان سال شمسى (روز آخر اسفندماه) نیز به قصد استحباب مطلق انجام شود. یادآورى: در پایان این بخش ذکر چند نکته را مفید مى دانیم: ١ـ اعمال ماهها و روزها که در این بخش گذشت بار دیگر یادآور این نکته است که اسلام براى همه امور زندگى، حتّى ایّام و مناسبتها برنامه دارد و براى سازندگى انسان از هیچ امرى فروگذار نکرده، و هیچ فرصت و زمانى را نادیده نگرفته است. ۲ـ انجام همه این اعمال و دعاها و نمازها که ذکر شد، براى کسانى است که نشاط لازم و فرصت کافى را براى آن داشته باشند، ولى کسانى که اشتغالات فراوانى دارند و براى زندگى حلال و کسب روزى پاک، یا تحصیل علم و مانند آن در تلاشند، به مقدار فرصت و نشاط و رغبت انجام دهند، و بدانند حتّى اگر مقدار کمى را با توجّه و اخلاص و شور و شوق انجام دهند، فایده زیادى دارد و در راه سازندگى بسیار مؤثّر است. ۳ـ پاداش هاى عظیمى که در روایات براى این اعمال و عبادات و دعاها و اذکار ذکر شده است به یقین براى کسانى است که داراى تقوا و اخلاص باشند.