زیارت شرک نیست، عین توحید است

زیارت شرک نیست، عین توحید است: راستى چه غافلند آنانى که به گمان واهىِ «پرهیز از شرک» مردم را از زیارت این بزرگان، با آن همه برکات معنوى و مادّى ـ که به قسمتى از آن در بالا اشاره شد ـ باز مى دارند! و خود را مسلمان مى دانند در حالى که از حقیقت اسلام دورند; چرا که زیارت آن بزرگواران به شکلى که در بالا گفته شد و به عنوان «اولیاءالله» و درخواست از آنان به عنوان «شفیعان درگاه الهى» و «عباد صالحین پروردگار» عین توحید و یکتاپرستى است، و سبب پرورش روح تقوا و ایمان است. گویا نمى دانند که در زیارت آنها، گاه صدها بار نام خداى یگانه برده مى شود و مثل زیارت جامعه، با یکصد بار تکبیر و توحید پروردگار آغاز مى گردد و با «نماز زیارت» که نیایش خالصانه اى به درگاه خداست پایان مى یابد، و گویا بى خبرند که زیاراتى چون زیارت «امین الله» (که از معتبرترین زیارتهاست) آمیخته با بلندترین و پر محتواترین مناجاتها و راز و نیاز

الهى است; آن جا که پس از سلام و درود به امام زیارت شونده، آن هم به عنوان «امین الله در روى زمین» خالصانه با خدایت نجوا مى کنى و عرضه مى دارى: «اَللّـٰهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِکَ، رٰاضِیَةً بِقَضٰآئِکَ، مُولِعَةً بِذِکْرِکَ وَدُعٰآئِکَ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ اَوْلِیٰآئِکَ» و سپس زمزمه مى کنى: «اَللّـٰهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتینَ اِلَیْکَ وٰالِهَةٌ، وَسُبُلَ الرّٰاغِبینَ اِلَیْکَ شٰارِعَةٌ، وَاَعْلاٰمَ الْقٰاصِدینَ اِلَیْکَ وٰاضِحَةٌ» و در پایان آمرزش دوستان و کوتاه شدن شرّ دشمنان و پیروزى کلمه حقّ و نابودى کلمه باطل را طلب مى کنى (اَنْتَ اِلـٰهى وَسَیِّدى وَمَوْلاٰىَ، اِغْفِرْ لِأَوْلِیٰآئِنٰا، وَکُفَّ عَنّٰا اَعْدٰآئَنٰا، وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اَذٰانٰا، وَاَظْهِرْ کَلِمَةَ الْحَقِّ، وَاجْعَلْهَا الْعُلْیٰا، وَاَدْحِضْ کَلِمَةَ الْبٰاطِلِ، وَاجْعَلْهَا السُّفْلىٰ، اِنَّکَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ). راستى نادیده گرفتن چنین زیارتها و شرک پنداشتن چنین عرض ارادتها دلیلى ندارد، جز سیاه بودن دل و غوطهور بودن در گمراهى و عدم آگاهى از کرامات و معجزات آن بزرگواران و آثار و برکات فراوان مادّى و معنوى که از جانب آن ارواح مقدّسه نصیب زوّارشان مى شود و در نهایت - چنانکه گذشت - بى خبرى از محتواى بلند زیارتنامه هایى که آمیخته با توبه و انابه، و دعا و نیایش و عبودیّت و خضوع در مقابل پروردگار یگانه و بازگشت به سوى اوست; این حقیقتى است که کمترین آشنایى با آداب زیارت، آن را آشکار مى سازد، و آثار فوق العاده تربیتى آن را روشن مى کند.