آداب نافله نماز مغرب

آنگاه برای خواندن نافله برمی‌خیزی که چهار رکعت است و سخن گفتن مابین نماز مغرب و نافله آن کراهت دارد. در رکعت اول سوره «کافرون» و در رکعت دوم سوره «توحید» و در دو رکعت دیگر هر سوره‌ای را که خواستی بخوان. البته شایسته است در رکعت سوم سوره «حدید» تا «عَلِیمٌ بِذٰاتِ الصُّدُورِ» و در رکعت چهارم آخر سوره «حشر» یعنی «لَوْ أَنْزَلْنٰا هٰذَا الْقُرْآنَ» تا پایان سوره را بخوانی؛ و اگر مانند سایر نوافل به «حمد» تنها هم اکتفا کنی جایز است و بلند خواندن قرائت در نافله مغرب و همچنین در سایر نوافل سزاوار است. وقتی از نافله مغرب فارغ شدی از «تعقیبات مشترک» آنچه بخواهی بخوانی مانعی نیست، پس «سجده شکر» بجا می‌آوری به صورتی که پیش از این گذشت و کمتر چیزی که در سجده شکر لازم است این است که بگویی: «شُکْراً شُکْراً شُکْراً». شیخ کلینی از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت کرده هرگاه از نماز مغرب فارغ شدی، بر جبین خود دست بکش و سه مرتبه بگو: بِسْمِ اللّٰهِ الَّذِی لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ الرَّحْمَانُ الرَّحِیمُ، اللّٰهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّی الْهَمَّ وَالْحَزَنَ. شایسته است «نماز غفیله» را که کیفیت آن در «مفاتیح» و غیر آن ذکر شده بخوانى.