تسبیح «حضرت فاطمه زهرا»
اوّل: تسبیح «حضرت فاطمه زهرا»(سلاماللهعلیها) است و احادیث در فضیلت آن بیش از حدّ و خارج از شماره است، از حضرت صادق(علیهالسلام) روایت شده: ما کودکان خود را به تسبیح حضرت فاطمه(سلاماللهعلیها) امر میکنیم، چنانکه ایشان را به نماز دستور میدهیم، بنابراین آن را ترک مکن که هرکه بر آن مداومت کند شقّی و بدبخت نمیشود. در روایات معتبر وارد شده: ذکر کثیری که خدا در قرآن به آن امر فرموده، تسبیح حضرت فاطمه(سلاماللهعلیها) است و هرکه بعد از هر نماز، مداومت بر آن داشته باشد، خدا را بسیار یاد کرده و به آیه کریمه ﴿وَاذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثِیراً﴾ عمل کرده است. به سند معتبر از حضرت باقر(علیه السّلام) روایت شده: هر که تسبیح فاطمه(سلاماللهعلیها) را بگوید و بعد از آن استغفار کند، خدا او را بیامرزد و آن را بر زبان صد است و در میزان عمل هزار و شیطان را دور میکند و خدا را خشنود مینماید. به سندهای صحیح از حضرت صادق(علیهالسلام) روایت شده: هرکه تسبیح فاطمه(سلاماللهعلیها) را پس از هر نماز بگوید، پیش از آنکه پاها را از حالت نماز بگرداند آمرزیده شود و برایش بهشت واجب میشود. و در حدیث معتبر دیگری فرمود: پس از هر نماز، خواندن تسبیح فاطمه(سلاماللهعلیها) نزد من بهتر است از آنکه در هر روز هزار رکعت نماز بخوانند. در روایت معتبری از حضرت باقر(علیهالسلام) نقلشده: به چیزی از تسبیح و تمجید، عبادت الهی انجام نشده که بهتر از تسبیح فاطمه(سلاماللهعلیها) باشد و اگر چیزی از آن بهتر بود حضرت رسول(صلیاللهعلیهوآله) آن را به فاطمه عطا میفرمود. و احادیث در فضل آن زیاده از آن است که بتوان در این رساله بیان کرد و در شیوۀ آن تفاوتی در احادیث دیده میشود و اشهر و اظهر [مشهورتر و محتملتر] آن است که «سیوچهار» مرتبه «اللَّهأکبر» و «سیوسه» مرتبه «الحمدللَّه» و «سیوسه» مرتبه «سبحاناللَّه» گفته شود؛ و در بعضی از روایات «سُبحانَ للهِ» پیش از «الحمدللَّه» وارد شده و بعضی از علما به این صورت جمع بین روایات کردهاند که پس از نماز به طریق اول بخواند و هنگام خوابیدن به صورت دوم و ظاهراً انجام دادنش در هر وقت به طریق اول که مشهور است بهتر است. و مستحبّ است بعد از تمام شدن تسبیح «یک» مرتبه «لا إِلهَ إِلّا اللَّهُ» بگوید، چنانکه از حضرت صادق(علیهالسلام) روایت شده: هرکه پس از هر نماز واجب تسبیح حضرت فاطمه(سلاماللهعلیها) را بجا آورد و به دنبال آن «یک» مرتبه بگوید «لا إِلهَ إِلّا اللَّهُ»، خدا او را بیامرزد.