دعای بعد از زیارت امام رضا(ع)
در کتاب «تحفة الزائر» آمده است که شیخ مفید ذکر فرموده است: پس از نماز زیارت حضرت امام رضا(علیهالسلام) مستحب است این دعا را بخوانند:
اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا اللّٰهُ الدَّائِمُ فِي مُلْكِهِ، الْقَائِمُ فِي عِزِّهِ، الْمُطاعُ فِي سُلْطانِهِ، الْمُتَفَرِّدُ فِي كِبْرِيائِهِ
خدایا از تو میخواهم، ای خدایی که در فرمانرواییاش پاینده و در توانمندیاش پا برجا و در سلطنتش اطاعت شده و در کبریاییاش یکتا
الْمُتَوَحِّدُ فِي دَيْمُومِيَّةِ بَقائِهِ، الْعادِلُ فِي بَرِيَّتِهِ، الْعالِمُ فِي قَضِيَّتِهِ، الْكَرِيمُ فِي تَأْخِيرِ عُقُوبَتِهِ .
و در دوام همیشگیاش بیهمتا است، در مخلوقاتش دادگر و در داوریاش دانا و در به تأخیر انداختن کیفرش بزرگوار است.
إِلٰهِي حَاجَاتِي مَصْرُوفَةٌ إِلَيْكَ، وَآمالِي مَوْقُوفَةٌ لَدَيْكَ، وَكُلَّما وَفَّقْتَنِي مِنْ خَيْرٍ فَأَنْتَ دَلِيلِي عَلَيْهِ وَطَرِيقِي إِلَيْهِ
خدایا حاجاتم بازگردانده به سوی تو و آرزوهایم ایستاده در پیشگاه توست و هر زمان مرا به کار نیکی توفیق دادی، راهنمایم بر آن و راهم به سوی آن تو بودی
يَا قَدِيراً لَاتَؤُودُهُ الْمَطالِبُ، يَا مَلِيّاً يَلْجَأُ إِلَيْهِ كُلُّ راغِبٍ
ای توانایی که خواستهها درماندهاش نکند، ای عطابخش دائمی که هر مشتاقی به سوی او پناه میآورد
ما زِلْتُ مَصْحُوباً مِنْكَ بِالنِّعَمِ، جارِياً عَلَىٰ عَادَاتِ الْإِحْسانِ وَالْكَرَمِ،
همواره از سوی تو همنشین با نعمتهایت بودهام که جاری بر عادت احسان و بزرگواریات بوده
أَسْأَلُكَ بِالْقُدْرَةِ النَّافِذَةِ فِي جَمِيعِ الْأَشْياءِ، وَقَضائِكَ الْمُبْرَمِ الَّذِي تَحْجُبُهُ بِأَيْسَرِ الدُّعاءِ
از تو میخواهم به آن نیروی نافذ در تمام اشیا و داوری استوارت که آن را با آسانترین دعا باز میداری
وَبِالنَّظْرَةِ الَّتِي نَظَرْتَ بِها إِلَى الْجِبالِ فَتَشامَخَتْ، وَ إِلَى الْأَرَضِينَ فَتَسَطَّحَتْ، وَ إِلَى السَّماواتِ فَارْتَفَعَتْ وَ إِلَى الْبِحارِ فَتَفَجَّرَتْ
و به آن نظری که به وسیله آن به جانب کوهها نظر کردی و کوهها بلندی گرفتند و به زمینها توجه کردی و آنها مسطّح شدند و با آسمانها عنایت فرمودی پس مرتفع گردید و به دریاها نگریستی پس روان شدند؛
يَا مَنْ جَلَّ عَنْ أَدَوَاتِ لَحَظَاتِ الْبَشَرِ، وَلَطُفَ عَنْ دَقائِقِ خَطَراتِ الْفِكَرِ
ای که از ابزارهای نگاههای بشر بالاتری و از دسترس دقایق افکار دوری
لَاتُحْمَدُ يَا سَيِّدِي إِلّا بِتَوْفِيقٍ مِنْكَ يَقْتَضِي حَمْداً، وَلَا تُشْكَرُ عَلَىٰ أَصْغَرِ مِنَّةٍ إِلّا اسْتَوْجَبْتَ بِها شُكْراً
ای آقای من سپاس نشوی مگر به توفیقی از سوی خودت که آن نیز موجب سپاس دیگری است و بر کوچکترین نعمت شکر نشوی مگر آنکه به آن شکر، شکری دیگر را سزاوار گردی
فَمَتىٰ تُحْصىٰ نَعْماؤُكَ يَا إِلٰهِي، وَتُجازىٰ آلاؤُكَ يَا مَوْلايَ، وَتُكافَأُ صَنَائِعُكَ
پس چه زمانی نعمتهایت برشمرده شود ای خدای من و به عطاهایت جزا داده شود
يَا سَيِّدِي ؟ وَمِنْ نِعَمِكَ يَحْمَدُ الْحَامِدُونَ، وَمِنْ شُكْرِكَ يَشْكُرُ الشَّاكِرُونَ،
ای مولای من و پاداش متقابل به ساختههایت دهند، ای آقای من، از نعمتهای توست که سپاسکنندگان سپاس مینمایند و از شکرپذیری توست که شاکران شکرگذاری میکنند
وَأَنْتَ الْمُعْتَمَدُ لِلذُّنُوبِ فِي عَفْوِكَ، وَالنَّاشِرُ عَلَى الْخَاطِئِينَ جَنَاحَ سَِتْرِكَ
تویی مورد اعتماد، در امر گذشت بر گناهان و تویی گسترنده بال پردهپوشیات بر خطاکاران
وَأَنْتَ الْكاشِفُ لِلضُّرِّ بِيَدِكَ،
و تویی برطرفکننده سختی با دست قدرتت،
فَكَمْ مِنْ سَيِّئَةٍ أَخْفاها حِلْمُكَ حَتَّىٰ دَخِلَتْ ، وَحَسَنَةٍ ضاعَفَها فَضْلُكَ حَتَّىٰ عَظُمَتْ عَلَيْهَا مُجَازَاتُكَ ؟
چه بسیار زشتی که آن را با بردباریات پوشاندی تا از بین رفت و چه بسیار خوبیای که آن را احسانت چندین برابر کرد تا پاداش دادنت بر آن بزرگ شد
جَلَلْتَ أَنْ يُخافَ مِنْكَ إِلّا الْعَدْلُ، وَأَنْ يُرْجىٰ مِنْكَ إِلّا الْإِحْسانُ وَالْفَضْلُ
بزرگی از اینکه از تو ترسیده شود جز به عدل و امید رود مگر به احسان و فضل تو
فَامْنُنْ عَلَيَّ بِمَا أَوْجَبَهُ فَضْلُكَ وَلَا تَخْذُلْنِي بِما يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ
بر من به آنچه احسانت آن را واجب نموده منّت گذار و به آنچه عدالتت به آن حکم میکند خوارم مکن
سَيِّدِي لَوْ عَلِمَتِ الْأَرْضُ بِذُنُوبِي لَساخَتْ بِي، أَوِ الْجِبالُ لَهَدَّتْنِي، أَوِ السَّمَاوَاتُ لَاخْتَطَفَتْنِي
آقای من اگر زمین گناهان مرا میدانست هرآینه فرویم میبرد یا اگر کوهها خبر میداشتند مرا درهم میشکستند یا آسمانها میدانستند مرا میبردند
أَوِ الْبِحارُ لأََغْرَقَتْنِي، سَيِّدِي سَيِّدِي سَيِّدِي، مَوْلايَ مَوْلايَ مَوْلايَ،
یا دریاها آگاه میبودند مرا غرق میکردند، آقای من، آقای من، آقای من، مولایم، مولایم، مولایم،
قَدْ تَكَرَّرَ وُقُوفِي لِضِيافَتِكَ فَلَا تَحْرِمْنِي مَا وَعَدْتَ الْمُتَعَرِّضِينَ لِمَسْأَلَتِكَ
ایستادنم برای میهمانیات تکرار شده، پس مرا از آنچه به درخواستکنندگان از حضرتت وعده دادی محروم مکن،
يَا مَعْرُوفَ الْعارِفِينَ، يَا مَعْبُودَ الْعابِدِينَ، يَا مَشْكُورَ الشَّاكِرِينَ، يَا جَلِيسَ الذَّاكِرِينَ
ای شناخته عارفان، ای پرستیده پرستندگان، ای سپاسشده سپاسگزاران، ای همنشین یادکنندگان،
يَا مَحْمُودَ مَنْ حَمِدَهُ، يَا مَوْجُودَ مَنْ طَلَبَهُ، يَا مَوْصُوفَ مَنْ وَحَّدَهُ، يَا مَحْبُوبَ مَنْ أَحَبَّهُ
ای ستوده کسی که او را ستوده، ای موجود برای کسی که او را یافت، ای وصفشده کسی که او را به وحدانیت وصف نمود، ای محبوب کسی که او را دوست داشت
يَا غَوْثَ مَنْ أَرَادَهُ، يَا مَقْصُودَ مَنْ أَنَابَ إِلَيْهِ
ای فریادرس کسی که او را اراده کرد، ای مقصود کسی که به سویش باز آمد
يَا مَنْ لَايَعْلَمُ الْغَيْبَ إِلّا هُوَ، يَا مَنْ لَا يَصْرِفُ السُّوءَ إِلّا هُوَ، يَا مَنْ لَايُدَبِّرُ الْأَمْرَ إِلّا هُوَ
ای که غیب را جز او نداند، ای که بدی را جز او باز نگرداند، ای آنکه امر را جز او تدبیر نکند
يَا مَنْ لَايَغْفِرُ الذَّنْبَ إِلّا هُوَ، يَا مَنْ لَايَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلّا هُوَ، يَا مَنْ لا يُنَزِّلُ الْغَيْثَ إِلّا هُوَ
ای که نیامرزد گناهان را جز او، ای که پدید نیاورد مخلوقات را جز او، ای که نازل نمیکند باران را جز او
صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لِي يَا خَيْرَ الْغافِرِينَ؛
بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بیامرز، ای بهترین آمرزندگان؛
رَبِّ إِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ حَياءٍ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ رَجاءٍ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ إِنَابَةٍ،
پروردگارا من از تو درخواست آمرزش میکنم، آمرزش شرمساری و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش امیدواری و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش بازگشتن
وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ رَغْبَةٍ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ رَهْبَةٍ
و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش شوق و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش بیم
وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ طَاعَةٍ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ إِيمانٍ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ إِقْرارٍ
و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش طاعت و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش ایمان و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش اقرار
وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ إِخْلاصٍ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ تَقْوىٰ
و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش اخلاص و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش تقوا
وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ تَوَكُّلٍ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ ذِلَّةٍ
و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش توکل و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش خواری
وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ عَامِلٍ لَكَ، هَارِبٍ مِنْكَ إِلَيْكَ، فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
و درخواست آمرزش میکنم، آمرزش عمل کننده برای تو، گریزان از تو به سوی تو پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست
وَتُبْ عَلَيَّ وَعَلَىٰ والِدَيَّ بِما تُبْتَ وَتَتُوبُ عَلَىٰ جَمِيعِ خَلْقِكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و بر من و پدر و مادرم پذیرای توبه باش، به آنچه بر تمام بندگانت توبهپذیرفتنی و میپذیری ای مهربانترین مهربانان؛
يَا مَنْ تُسَمَّىٰ [يُسَمَّىٰ] بِالْغَفوُرِ الرَّحِيمِ، يَا مَنْ تُسَمَّىٰ [يُسَمَّىٰ] بِالْغَفُورِ الرَّحِيمِ، يَا مَنْ تُسَمَّىٰ [يُسَمَّىٰ] بِالْغَفُورِ الرَّحِيمِ
ای آنکه به آمرزندهی مهربان نامیده شدی، ای آنکه به آمرزندهی مهربان نامیده شدی، ای آنکه به آمرزندهی مهربان نامیده شدی
صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاقْبَلْ تَوْبَتِي، وَزَكِّ عَمَلِي، وَاشْكُرْ سَعْيِي، وَارْحَمْ ضَراعَتِي
بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و توبهام را بپذیر و عملم را پاک کن و از کوششم قدردانی فرما و به زاریام رحم کن
وَلَا تَحْجُبْ صَوْتِي، وَلَا تُخَيِّبْ مَسْأَلَتِي، يَا غَوْثَ الْمُسْتَغِيثِينَ
و صدایم را در پرده قرار مده و درخواستم را ناامید مکن، ای فریادرس دادخواهان
وَأَبْلِغْ أَئِمَّتِي سَلامِي وَدُعائِي، وَشَفِّعْهُمْ فِي جَمِيعِ مَا سَأَلْتُكَ، وَأَوْصِلْ هَدِيَّتِي إِلَيْهِمْ كَما يَنْبَغِي لَهُمْ
و سلام و دعایم را به امامانم برسان و در همۀ آنچه از تو درخواست کردم، آنان را شفیع من قرار ده و هدیه مرا به آنان برسان، آنچنانکه سزاوار ایشان است
وزِدْهُمْ مِنْ ذٰلِكَ مَا يَنْبَغِي لَكَ بِأَضْعَافٍ لَايُحْصِيها غَيْرُكَ
و از این هدیه برای ایشان به چندین برابر بیفزا، چنانکه سزاوار توست، افزایشی که آن را جز تو شماره نکند،
وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ أَطْيَبِ الْمُرْسَلِينَ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ.
هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى بلندمرتبه بزرگ و درود خدا بر پاکترین فرستادگان محمّد و خاندان پاک او.
