مستحب است با عمامه بیرون

سپس سوره «توحید» را «یازده مرتبه» بخوان و سوره «قدر» و «آیت‌الکرسی» و سوره‌های «فلق» و «ناس» را قرائت کن، پس با دست خود همه بدنت را مسح کن و به هرچه ممکن باشد، صدقه بده و بگو:

اللّٰهُمَّ إِنِّي اشْتَرَيْتُ بِهٰذِهِ الصَّدَقَةِ سَلَامَتِي وَسَلامَةَ سَفَرِي وَمَا مَعِي . اللّٰهُمَّ احْفَظْنِي وَاحْفَظْ مَا مَعِيَ، وَسَلِّمْنِي وَسَلِّمْ مَا مَعِيَ، وَبَلِّغْنِي وَبَلِّغْ مَا مَعِيَ بِبَلاغِكَ الْحَسَنِ الْجَمِيلِ.

خدایا، من با این صدقه سلامت خود و سفرم و آنچه با من است را خریدم، خدایا مرا و آنچه را با من است حفظ کن، مرا و آنچه را با من است سالم بدار و برسان مرا و آنچه را با من است به رساندن نیکوی زیبایت.

و عصایی از چوب درخت بادام تلخ با خود بردار که روایت شده: هرکه به سفری رود و با خود عصای بادام تلخ بردارد و این آیه سوره «قصص» را بخواند: «وَ لَمّٰا تَوَجَّهَ تِلْقٰاءَ مَدْیَنَ» تا «وَ اللّٰهُ عَلىٰ مٰا نَقُولُ وَکِیلٌ»، خداوند او را از هر حیوان درنده و از هر دزد ستمگر و از هر حیوان زهردار، ایمن گرداند تا به خانه خود بازگردد و هفتادوهفت فرشته با او باشند تا آن‌که به وطن برگردد و عصا را به زمین بگذارد، برای او طلب آمرزش کنند. و مستحب است با عمامه بیرون روی و سر عمامه را زیر گلو بگردانی تا از دزد و غرق شدن و سوختن آسیبی به تو نرسد. و کمی از تربت حضرت سید الشّهدا(علیه‌السلام) را با خود بردار و در وقت برداشتن چنین بگو:

اللّٰهُمَّ هٰذِهِ طِينَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ لِيِّكَ وَابْنِ وَ لِيِّكَ اتَّخَذْتُها حِرْزاً لِمَا أَخافُ وَمَا لَاأَخافُ

خدایا این تربت قبر حسین(علیه‌السلام) ولی تو و پسر ولی تو است که آن را پناهگاه خود از آنچه می‌ترسم و نمی‌ترسم قرار دادم.