93. سوره الضحى - 11 آیه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالضُّحَىٰ
به نام خداوند رحمتگر مهربان سوگند به روشنايى روز،
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ
سوگند به شب چون آرام گيرد،
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ
[كه] پروردگارت تو را وانگذاشته، و دشمن نداشته است.
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَىٰ
و قطعاً آخرت براى تو از دنيا نيكوتر خواهد بود.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ
و بزودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد، تا خرسند گردى.
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ
مگر نه تو را يتيم يافت، پس پناه داد؟
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ
و تو را سرگشته يافت، پس هدايت كرد؟
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ
و تو را تنگدست يافت و بىنياز گردانيد؟
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ
و اما [تو نيز به پاس نعمت ما] يتيم را ميازار،
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ
و گدا را مران،
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
و از نعمت پروردگار خويش [با مردم] سخن گوى.
