اعمال هنگام طلوع فجر

فصل اوّل اعمال هنگام طلوع فجر براى این ساعت، چند دعا در روایت آمده است: ١ـ هنگام طلوع فجر صادق (هنگام اذان صبح) این دعا خوانده شود:

اَللّـٰهُمَّ اَنْتَ صٰاحِبُنٰا فَصَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَتَفَضَّلْ عَلَیْنٰا،

خدایا تویى همیشه همراه و یاور ما پس بر محمّد و خاندان پاکش درود فرست و به ما عطاى فراوان کن،

اَللّـٰهُمَّ بِنِعْمَتِکَ تَتِمُّ الصّٰالِـحٰاتُ، فَصَـلِّ عَـلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَاَتْمِمْهٰا عَلَیْنٰا،

خدایا با نعمت تو اعمال نیک پایان پذیرد پس بر محمّد و خاندان پاکش درود فرست، و نعمتت را بر ما تمام کن،

عٰآئِذاً بِاللهِ مِنَ النّٰارِ، عٰآئِذاً بِاللهِ مِنَ النّٰارِ، عٰآئِذاً بِاللهِ مِنَ النّٰارِ

در حالى که از آتشِ (دوزخ) به خدا پناهنده ایم، در حالى که از آتشِ (دوزخ) به خدا پناهنده ایم، در حالى که از آتشِ (دوزخ) به خدا پناهنده ایم

سپس مى گویى:

یٰا فٰالِقَهُ مِنْ حَیْثُ لاٰ اَرىٰ، وَمُخْرِجَهُ مِنْ حَیْثُ اَرىٰ،

اى شکافنده فجر از جایى که نمى بینم، و خارج کننده آن از جایى که مى بینم،

صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٰ وَآلِهِ، وَاجْعَلْ اَوَّلَ یَوْمِنٰا هٰذٰا صَلاٰحاً، وَاَوْسَطَهُ فَلاٰحاً، وَآخِرَهُ نَجٰاحاً.

بر محمّد و خاندان پاکش درود فرست و آغاز امروزم را نیکى و وسط آن را رستگارى و پایانش را کامیابى قرار ده.

۲ـ از امام محمّد باقر (علیه السلام) نقل شده که فرمود: هر کس هنگام طلوع فجر ده مرتبه بگوید:

لاٰ اِلـٰهَ اِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لاٰ شَریکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ،

معبودى جز خداوند یگانه بى شریک نیست، فرمانروایى و ستایش از آنِ اوست،

یُحْیى وَیُمیتُ، وَهُوَ حَىٌّ لاٰ یَمُوتُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ.

زنده کرده و مى میراند و او زنده اى است که (هرگز) نمیرد، نیکى به دست اوست و او بر هر چیز تواناست.

و ده مرتبه بر محمّد و آل محمّد صلوات فرستد و ۳۵ مرتبه سبحان الله و ۳۵ مرتبه لاٰ الـٰه الَّا الله و ۳۵ مرتبه اَلحمد لله بگوید، اسمش در آن روز در زمره غافلان نوشته نمى شود و اگر آن را در شب بگوید در آن شب در زمره

غافلان نوشته نخواهد شد. ۳ـ هنگامى که صداى اذان صبح را مى شنوى بگو:

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاِقْبٰالِ لَیْلَتِکَ، وَاِدْبٰارِ نَهٰارِکَ، وَحُضُورِ صَلَوٰاتِکَ، وَاَصْوٰاتِ دُعٰآئِکَ، وَتَسْبیحِ مَلاٰئِکَتِکَ،

خدایا از تو مى خواهم به حق آمدن روز و رفتن شبت و رسیدن وقت نمازهایت، و صداى دعاکنندگانت و تسبیح فرشتگانت،

اَنْ تُصَلِّىَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاَنْ تَتُوبَ عَلَىَّ اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّٰابُ الرَّحیمُ.

که بر محمّد و خاندان پاکش درود فرستى و توبه ام را بپذیرى که تو بسیار توبه پذیر و مهربانى.

از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که اگر چنین کسى در آن روز و یا آن شب از دنیا برود به عنوان کسى که توبه کرده (و توبه اش مقبول واقع شده) از دنیا رفته است.