دعاى 8

۸- یکى از یاران امام صادق (علیه السلام) نقل مى کند که حضرت این دعا را که جامع حاجات دنیا و آخرت است، به من تعلیم فرمود که بعد از حمد و ثناى خداوند عزّوجلّ بگو:

اَللّـٰهُمَّ اَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْحَلیمُ الْکَریمُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ،

خدایا تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بردبار بزرگوار و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو عزیز فرزانه

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْوٰاحِدُ الْقَهّٰارُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْمَلِکُ الْجَبّٰارُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو یکتاى قهّار و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو فرمانرواى جبّار

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الرَّحیمُ الْغَفّٰارُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الشَّدیدُ الْمِحٰالُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو مهربان آمرزنده و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو سخت کیفر

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْکَبیرُ الْمُتَعٰالِ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ السَّمیعُ الْبَصیرُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بزرگ و برتر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو شنواى بینا

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْمَنیعُ الْقَدیرُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْغَفُورُ الشَّکُورُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو والامقام توانا و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو آمرزنده سپاس پذیر

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْحَمیدُ الْمَجیدُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو ستوده و گرامى و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو آمرزنده و دوستدار

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْحَنّٰانُ الْمَنّٰانُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْحَلیمُ الدَّیّٰانُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو پر نعمت و پرمهر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بردبار پاداش دهنده

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْجَوٰادُ الْمٰاجِدُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْوٰاحِدُ الْأَحَدُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بخشنده باشوکت و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو یکتاى یگانه

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الْغٰائِبُ الشّٰاهِدُ، وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ الظّٰاهِرُ الْبٰاطِنُ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو غایب و حاضر و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو آشکار پنهان

وَاَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ بِکُلِّ شَىْءٍ عَلیمٌ، تَمَّ نُورُکَ فَهَدَیْتَ، وَبَسَطْتَ یَدَکَ فَاَعْطَیْتَ،

و تویى خدایى که نیست معبودى جز تو بهر چیز دانا کامل آمد نور تو که راهنمایى کردى و گشودى دست عطایت و عطا کردى

رَبَّنٰا وَجْهُکَ اَکْرَمُ الْوُجُوهِ، وَجَهَتُکَ خَیْرُ الْجِهٰاتِ، وَعَطِیَّتُکَ اَفْضَلُ الْعَطٰایٰا وَأَهْنَؤُهٰا،

پروردگار ما ذات تو گرامى ترین ذات ها و جانب تو بهترین جانب ها و عطایت فزونترین عطاها و گواراترین آنهاست

تُطٰاعُ رَبَّنٰا فَتَشْکُرُ، وَتُعْصىٰ رَبَّنٰا فَتَغْفِرُ لِمَنْ شِئْتَ،

فرمانبرداریت کنند پروردگارا و تو سپاسگزارى کنى و نافرمانیت کنند و تو بیامرزى هر که را خواهى

تُجیبُ الْمُضْطَرّینَ، وَتَکْشِفُ السُّوءَ، وَتَقْبَلُ التَّوْبَةَ، وَتَعْفُو عَنِ الذُّنُوبِ،

اجابت کنى درماندگان را و برطرف کنى بدى را و بپذیرى توبه را و درگذرى از گناهان

لاٰ تُجٰازىٰ اَیٰادیکَ، وَلاٰ تُحْصىٰ نِعَمُکَ، وَلاٰ یَبْلُغُ مِدْحَتَکَ قَوْلُ قٰآئلٍ،

پاداش دستگیریهایت داده نشود و نعمتهایت به شماره درنیاید و رسا درنیاید به مدح و ثنایت گفتار کسى

اَللّـٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَرَوْحَهُمْ وَرٰاحَتَهُمْ وَسُرُورَهُمْ،

خدایا درود فرست بر محمّد و آل محمّد و شتاب کن در فرج و نصرت و آسایش و شادمانیشان

وَاَذِقْنى طَعْمَ فَرَجِهِمْ، وَاَهْلِکْ اَعْدٰآئَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ،

و بچشان به من شیرینى دوران فرج ایشان را و هلاک گردان دشمنانشان را از جن و انس

وَآتِنٰا فِى الدُّنْیٰا حَسَنَةً، وَفِى الْأٰخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنٰا عَذٰابَ النّٰارِ،

بده به ما در دنیا خوبى و در آخرت نیز خوبى نگاهمان دار از عذاب دوزخ

وَاجْعَلْنٰا مِنَ الَّذینَ لاٰ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاٰ هُمْ یَحْزَنُونَ، وَاجْعَلْنى مِنَ الَّذینَ صَبَرُوا وَعَلىٰ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ،

و قرارمان ده از کسانى که ترسى بر آنها نیست و نه آنان که اندوهناک شوند و قرارم ده از کسانى که بردبارى کنند و به پروردگارشان توکّل کنند

وَثَبِّتْنى بِالْقَوْلِ الثّٰابِتِ فِى الْحَیٰاةِ الدُّنْیٰا وَفِى الْأٰخِرَةِ،

و پایدارم بدار به گفتار پابرجا در زندگى دنیا و در آخرت

وَبٰارِکْ لى فِى الْمَحْیٰا وَالْمَمٰاتِ، وَالْمَوْقِفِ وَالنُّشُورِ، وَالْحِسٰابِ وَالْمیزٰانِ، وَاَهْوٰالِ یَوْمِ الْقِیٰمَةِ،

و برکت بده به من در زندگى و مرگ و توقفگاه قیامت و زنده شدن آن روز و حساب و میزان و هراس هاى روز قیامت

وَسَلِّمْنى عَلَى الصِّرٰاطِ، وَاَجِزْنى عَلَیْهِ،

و سالمم بدار بر صراط و بگذرانم از آن

وَارْزُقْنى عِلْماً نٰافِعاً، وَیَقیناً صٰادِقاً، وَتُقىً وَبِرّاً، وَوَرَعاً وَخَوْفاً مِنْکَ، وَفَرَقاً یُبَلِّغُنى مِنْکَ زُلْفى،

و روزیم گردان علمى سودمند و یقینى راست و درست و تقوا و نیک رفتارى و پارسایى و خوف و ترسى از خودت که برساندم به مقام قرب تو

وَلاٰ یُبٰاعِدُنى عَنْکَ، وَاَحْبِبْنى وَلاٰ تُبْغِضْنى، وَتَوَلَّنى وَلاٰ تَخْذُلْنى،

و دورم نکند از تو و دوستم دار و دشمنم مدار و سرپرستیم کن

وَاَعْطِنى مِنْ جَمیعِ خَیْرِ الدُّنْیٰا وَالْأٰخِرَةِ، مٰا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمٰا لَمْ اَعْلَمْ،

و وامگذارم و عطا کن به من از همه خوبیهاى دنیا و آخرت آنچه بدانم و آنچه ندانم

وَاَجِرْنى مِنَ السُّوءِ کُلِّهِ بِحَذٰافیرِهِ، مٰا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمٰا لَمْ اَعْلَمْ.

و پناهم ده از همه بدى ها به تمامى چه آنها که مى دانم و چه آنها که ندانم.