دعاى سمات

دعاى سمات : از دعاهاى مشهور است که اکثر علماى بزرگ به آن عنایت داشته اند. مستحب است این دعا را در ساعت هاى آخرِ روز جمعه بخوانند. این دعا از جناب محمّد بن عثمان عَمْرى (رحمه الله) که یکى از نوّاب چهارگانه امام زمان (علیه السلام) است به سندش از حضرت امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام) نقل شده است. همان گونه که در روایت آمده، این دعا براى رفع شرّ و ستم دشمنان و اجابت سریع دعاها و پاداش فراوان

الهى، مؤثّر است. این دعا طبق نقل «مصباح المتهجّد» چنین است:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشندۀ مهربان

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظیمِ الْأَعْظَمِ ، اَلْأَعَزِّ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ،

خدایا به حق نام بزرگ و بسیار با عظمت و محبوب و عالى و گرامیت از تو مى خواهم

اَلَّذى اِذٰا دُعیتَ بِهِ عَلىٰ مَغٰالِقِ اَبْوٰابِ السَّمٰآءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَةِ انْفَتَحَتْ،

به حق نامى که اگر خوانده شوى به آن نام براى گشایش درهاى بسته آسمان، به رحمت و بخشش باز مى شود

وَاِذٰا دُعیتَ بِهِ عَلىٰ مَضٰآئِقِ اَبْوٰابِ الْأَرْضِ لِلْفَرَجِ انْفَرَجَتْ،

و اگر خوانده شوى به آن نام براى گشایش تنگناها و سختى هاى زمین، گشوده مى شود،

وَاِذٰا دُعیتَ بِهِ عَلَى العُسْرِ لِلْیُسْرِ تَیَسَّرَتْ، وَاِذٰا دُعیتَ بِهِ عَلَى الْاَمْوٰاتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ،

و اگر خوانده شوى به آن نام براى آسان شدن دشوارى ها، آسان شود و اگر خوانده شوى به آن نام براى زنده شدن مردگان، زنده شوند،

وَاِذٰا دُعیتَ بِهِ عَلىٰ کَشْفِ الْبَاْسٰآءِ وَالضَّرّٰآءِ انْکَشَفَتْ،

و اگر خوانده شوى به آن نام براى برطرف شدن سختى ها و ناگوارى ها، برطرف شود

وَبِجَلاٰلِ وَجْهِکَ الْکَریمِ، اَکْرَمِ الْوُجُوهِ وَاَعَزِّ الْوُجُوهِ، اَلَّذى عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ،

(و از تو مى خواهم) به حق ذات ارجمند و گرامیت، گرامى ترین و محبوب ترین ذواتى که در برابرت فروتنى کرده اند

وَخَضَعَتْ لَهُ الرِّقٰابُ، وَخَشَعَتْ لَهُ الْأَصْوٰاتُ، وَوَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخٰافَتِکَ،

و گردنکشان در مقابلت تسلیم و مطیع گردیده اند، و هر صدایى در حضورت خاموش گشته و هر دلى از ترس تو بیمناک گردیده،

وَبِقُوَّتِکَ الَّتى بِهٰا تُمْسِکُ السَّمٰآءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ اِلّٰا بِاِذْنِکَ،

و (از تو مى خواهم) به حق آن قدرتت که بوسیله آن آسمان را از فرو ریختن بر زمین جز به اذنت نگه مى دارد،

وَتُمْسِکُ السَّمٰوٰاتِ وَالْأَرْضَ اَنْ تَزُولاٰ، وَبِمَشِیَّتِکَ الَّتى دٰانَ لَهَا الْعٰالَمُونَ،

و آسمان و زمین را از جابجا شدن حفظ مى کند و (از تو مى خواهم) به حق اراده و خواستت که جهانیان در مقابل آن مطیعند،

وَبِکَلِمَتِکَ الَّتى خَلَقْتَ بِهَا السَّمٰوٰاتِ وَالْأَرْضَ، وَبِحِکْمَتِکَ الَّتى صَنَعْتَ بِهَا الْعَجٰآئِبَ،

و (از تو مى خواهم) به حقّ آن کلمه اى که به واسطه آن آسمان و زمین راآفریدى و به حق آن دانایى و حکمتت که به واسطه آن شگفتى ها را آفریدى

وَخَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَةَ وَجَعَلْتَهٰا لَیْلاً، وَجَعَلْتَ اللَّیْلَ سَکَناً،

و با آن تاریکى را آفریدى و آن را شب و مایه آرامش قرار دادى،

وَخَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَجَعَلْتَهُ نَهٰاراً، وَجَعَلْتَ النَّهٰارَ نُشُوراً مُبْصِراً،

و با آن روشنایى را آفریدى و آن را روز و زمان پراکندگى (براى کار و تلاش) و مایه بینایى قرار دادى

وَخَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِیٰآءً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَجَعَلْتَ الْقَمَرَ نُوراً،

و با آن خورشید را آفریدى و آن را درخشان ساختى و با آن ماه را آفریدى و آن را روشنایى (در شب) قرار دادى،

وَخَلَقْتَ بِهَا الْکَوٰاکِبَ وَجَعَلْتَهٰا نُجُوماً وَبُرُوجاً، وَمَصٰابیحَ وَزینَةً وَرُجُوماً،

و با آن ستارگان را آفریدى و آنها را بصورت اختران تابناک و صور فلکى وچراغ هاى هدایت (در شب) و زینت و آرایش (آسمان) و سنگ هاى متحرک قرار دادى

وَجَعَلْتَ لَهٰا مَشٰارِقَ وَمَغٰارِبَ، وَجَعَلْتَ لَهٰا مَطٰالِعَ وَمَجٰارِىَ، وَجَعَلْتَ لَهٰا فَلَکاً وَمَسٰابِحَ،

و براى آنها محل طلوع و غروب و محلّ جریان و حرکت و مدارها و جایگاهى که بر آن شناورند قرار دادى

وَقَدَّرْتَها فِى السَّمٰآءِ مَنٰازِلَ فَاَحْسَنْتَ تَقْدیرَهٰا، وَصَوَّرْتَهٰا فَاَحْسَنْتَ تَصْویرَهٰا،

و براى آنها منزلگاه هایى در آسمان معیّن کرده و به خوبى اندازه گیرى نمودى و به بهترین وجه شکل دادى

وَاَحْصَیْتَهٰا بِاَسْمٰآئِکَ اِحْصٰآءً، وَدَبَّرْتَهٰا بِحِکْمَتِکَ تَدْبیراً فَاَحْسَنْتَ تَدْبیرَهٰا،

و به نام هاى مبارکت آنها را شمارش کردى و با دانایى و حکمتت به خوبى تدبیر کردى

وَسَخَّرْتَهٰا بِسُلْطٰانِ اللَّیْلِ وَسُلْطٰانِ النَّهٰارِ، وَالسّٰاعٰاتِ وَعَدَدِ السِّنینَ وَالْحِسٰابِ،

و به وسیله قدرت و سلطه شب و روز و ساعت ها و شمارش سال ها و برقرارى نظم، آنها را مطیع ساختى

وَجَعَلْتَ رُؤْیَتَهٰا لِجَمیعِ النّٰاسِ مَرْئً وٰاحِداً،

و دیدنشان را براى همه مردم یکسان قرار دادى،

وَاَسْئَلُکَ اَللّـٰهُمَّ بِمَجْدِکَ الَّذى کَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَرَسُولَکَ، مُوسَى بْنَ عِمْرٰانَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ فِى الْمُقَدَّسینَ،

خدایا از تو مى خواهم به حقّ بزرگواریت که به واسطه آن با بنده و فرستاده ات موسى بن عمران ـ که بر او درود و سلام باد ـ در میان فرشتگان پاک سخن گفتى،

فَوْقَ اِحْسٰاسِ الْکَرُّوبینَ، فَوْقَ غَمٰآئِمِ النُّورِ، فَوْقَ تٰابُوتِ الشَّهٰادَةِ فى عَمُودِ النّٰارِ،

(در مکانى) فراتر از درک فرشتگان مقرّب، بر فراز ابرهاى نورانى، بالاى صندوق شهادت (که فرشتگان، تورات را با آن حمل مى کنند) در میان ستونى از آتش

وَفى طُورِ سَیْنٰآءَ، وَفى جَبَلِ حُوریثَ فِى الْوٰادِ الْمُقَدَّسِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰارَکَةِ،

و در طور سینا و در کوه حوریث، در سرزمینى پاکیزه، و در مکانى مبارک،

مِنْ جٰانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ مِنَ الشَّجَرَةِ، وَفى اَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ اٰیٰاتٍ بَیِّنٰاتٍ،

از طرف راست کوه طور از درختى در سرزمین مصر با نه نشانه آشکار (با موسى سخن گفتى)،

وَیَوْمَ فَرَقْتَ لِبَنى اِسْرٰآئیلَ الْبَحْرَ، وَفِى الْمُنْبَجِسٰاتِ الَّتى صَنَعْتَ بِهَا الْعَجٰآئِبَ فى بَحْرِ سُوفٍ،

و (به مجد و بزرگواریت) در روزى که دریا را براى بنى اسرائیل شکافتى و در چشمه هاى جوشان از سنگ که به واسطه آن شگفتى ها را در دریاى سوف آفریدى

وَعَقَدْتَ مٰآءَ الْبَحْرِ فى قَلْبِ الْغَمْرِ کَالْحِجٰارَةِ، وَجٰاوَزْتَ بِبَنى اِسْرٰآئیلَ الْبَحْرَ،

و آب را در دل آن دریا همانند سنگ محکم ساختى، و بنى اسرائیل را از آن گذراندى

وَتَمَّتْ کَلِمَتُکَ الْحُسْنىٰ عَلَیْهِمْ بِمٰا صَبَرُوا، وَاَوْرَثْتَهُمْ مَشٰارِقَ الْأَرْضِ وَمَغٰارِبَهَا الَّتى بٰارَکْتَ فیهٰا لِلْعٰالَمینَ،

و به واسطه صبر آنها کلمه نیکویت [= حسن قضا] را برایشان به پایان رساندى، و آنها را بر سراسر آن سرزمین که بر جهانیان مبارک گردانده بودى مالک کردى

وَاَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَجُنُودَهُ وَمَرٰاکِبَهُ فِى الْیَمِّ، و بِاسْمِکَ الْعَظیمِ الْأَعْظَمِ الأَعْظَمِ الْأَعَزِّ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ،

و فرعون و لشکریانش و آنچه بر آن سوار بودند را در دریا غرق نمودى، و (از تو مى خواهم) به حق نام بزرگِ با عظمتِ بسیار با عظمت و محبوب و عالى و گرامیت

وَبِمَجْدِکَ الَّذى تَجَلَّیْتَ بِهِ لِمُوسىٰ کَلیمِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فى طُورِ سَیْنٰآءَ،

و به بزرگواریت که به واسطه آن بر موسى کلیم ـ که بر او درود و سلام باد ـ در طور سینا جلوه گر شدى

وَلِإِبْرٰاهیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ خَلیلِکَ مِنْ قَبْلُ فى مَسْجِدِ الْخَیْفِ،

و قبل از آن بر ابراهیم خلیل ـ که بر او درود و سلام باد ـ در مسجد خیف،

وَلِإِسْحٰقَ صَفِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ فى بِئْرِ شِیَعٍ، وَلِیَعْقُوبَ نَبِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ فى بَیْتِ ایلٍ،

و بر برگزیده ات اسحاق ـ که بر او درود و سلام باد ـ در چاه شیع، و بر پیامبرت یعقوب ـ که بر او درود و سلام باد ـ در خانه ایل (جلوه گر شدى)

وَاَوْفَیْتَ لِإِبْرٰاهیمَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ بِمیثٰاقِکَ، وَلِإِسْحٰقَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ بِحَلْفِکَ،

و به عهد و پیمانت با ابراهیم ـ که بر او درود و سلام باد ـ وفا کردى، و به سوگندت در مورد اسحاق ـ که بر او درود و سلام باد ـ

وَلِیَعْقُوبَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ بِشَهٰادَتِکَ، وَلِلْمُؤْمِنینَ بِوَعْدِکَ، وَلِلدّٰاعینَ بِاَسْمٰآئِکَ فَاَجَبْتَ،

و به گواهیت براى یعقوب ـ که بر او درود و سلام باد ـ و به وعده ات براى مؤمنین و درخواست کنندگان به نامهایت که (وفا کرده و) اجابت نمودى،

وَبِمَجْدِکَ الَّذى ظَهَرَ لِمُوسَى بْنِ عِمْرٰانَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ عَلى قُبَّةِ الرُّمّٰانِ،

و (از تو مى خواهم) به حقّ بزرگواریت که در قُبّة الرمان [= عبادتگاه موسى] بر موسى بن عمران ـ که بر او درود و سلام باد ـ آشکار شد

وَبِٰایٰاتِکَ الَّتى وَقَعَتْ عَلىٰ اَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِ الْعِزَّةِ وَالْغَلَبَةِ، بِٰایٰاتٍ عَزیزَةٍ، وَبِسُلْطٰانِ الْقُوَّةِ، وَبِعِزَّةِ الْقُدْرَةِ وَبِشَأْنِ الْکَلِمَةِ التّٰآمَّةِ،

و به معجزه هایت که در سرزمین مصر با بزرگوارى با شکوه و غالب و نشانه هاى باشکوه و سلطه قوى و قدرت عظیم واقع شد

وَبِکَلِمٰاتِکَ الَّتى تَفَضَّلْتَ بِهٰا عَلىٰ اَهْلِ السَّمٰوٰاتِ وَالْأَرْضِ، وَاَهْلِ الدُّنْیٰا وَالْاٰخِرَةِ،

و (از تو مى خواهم) به حق مقام کلمه کامل و کلماتت که به واسطه آن بر اهل آسمان و زمین و دنیا و آخرت احسان نمودى

وَبِرَحْمَتِکَ الَّتى مَنَنْتَ بِهٰا عَلىٰ جَمیعِ خَلْقِکَ، وَبِاسْتِطٰاعَتِکَ الَّتى اَقَمْتَ بِهٰا عَلَى الْعٰالَمینَ،

و به حقّ بخششت که به واسطه آن بر تمامى مخلوقاتت منّت نهادى و به حقّ قدرتت که به واسطه آن جهان را بر پا داشتى،

وَبِنُورِکَ الَّذى قَدْ خَرَّ مِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَیْنٰآءَ، وَبِعِلْمِکَ وَجَلاٰلِکَ وَکِبْرِیٰآئِکَ، وَعِزَّتِکَ وَجَبَرُوتِکَ

و به حقّ نورت که از وحشت آن طور سینا فرو افتاد و به حق دانش و عظمت و اقتدار و شکوه و بزرگیت

الَّتى لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الْأَرْضُ، وَانْخَفَضَتْ لَهَا السَّمٰوٰاتُ، وَانْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الْأَکْبَرُ،

که زمین توان تحمّل آن را نداشت و آسمان ها در برابرش فرود آمدند و عمیق ترین قسمت هاى زمین باز ایستاد،

وَرَکَدَتْ لَهَا الْبِحٰارُ وَالْأَنْهٰارُ، وَخَضَعَتْ لَهَا الْجِبٰالُ، وَسَکَنَتْ لَهَا الْأَرْضُ بِمَنٰاکِبِهٰا،

و دریاها و رودها راکد شدند، و کوه ها سر فرود آوردند، و زمین با پستى و بلندیهایش آرام گرفت،

وَاسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلاٰئِقُ کُلُّهٰا، وَخَفَقَتْ لَهَا الرِّیٰاحُ فى جَرَیٰانِهٰا، وَخَمَدَتْ لَهَا النّیرٰانُ فى اَوْطٰانِهٰا،

و همه خلایق مطیع گردیدند، و بادها در جریان خود مضطرب شدند، و آتش ها در آتشکده ها خاموش گشتند،

وَبِسُلْطٰانِکَ الَّذى عُرِفَتْ لَکَ بِهِ الْغَلَبَةُ دَهْرَ الدُّهُورِ، وَحُمِدْتَ بِهِ فِى السَّمٰوٰاتِ وَالْأَرَضینَ،

و به حقّ سلطنت و فرمانرواییت که به واسطه آن تا ابد پیروز و غالب شناخته شده اى و به واسطه آن در آسمان ها و زمین ها ستایش شده اى،

وَبِکَلِمَتِکَ کَلِمَةِ الصِّدْقِ الَّتى سَبَقَتْ لِأَبینٰا آدَمَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ وَذُرِّیَّتِهِ بِالرَّحْمَةِ،

و به حقّ کلمه صدق و راستت که به رحمتت بر پدر ما آدم ـ که بر او درود و سلام باد ـ و نسلش پیشى گرفت،

وَاَسْئَلُکَ بِکَلِمَتِکَ الَّتى غَلَبَتْ کُلَّ شَىْء،

و از تو مى خواهم به حق آن کلمه ات که بر هر چیز چیره گشت

وَبِنُورِ وَجْهِکَ الَّذى تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ، فَجَعَلْتَهُ دَکّاً وَخَرَّ مُوسىٰ صَعِقاً،

و به حقّ نور ذاتت که به واسطه آن بر کوه جلوه کردى و آن را متلاشى ساختى و موسى بیهوش افتاد،

وَبِمَجْدِکَ الَّذى ظَهَرَ عَلىٰ طُورِ سَیْنٰآءَ، فَکَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَرَسُولَکَ مُوسَى بْنَ عِمْرٰانَ،

و به حق بزرگواریت که بر طور سینا آشکار شد، و به واسطه آن با بنده و فرستاده ات موسى بن عمران سخن گفتى،

وَبِطَلْعَتِکَ فى سٰاعیرَ، وَظُهُورِکَ فى جَبَلِ فٰارٰانَ بِرَبَوٰاتِ الْمُقَدَّسینَ،

و به آشکار شدنت در ساعیر [= محلّ عبادت عیسى] و در کوه فاران [= محل عبادت رسول خدا] در جایگاه رفیع فرشتگان مقدس

وَجُنُودِ الْمَلاٰئِکَةِ الصّٰآفّینَ، وَخُشُوعِ الْمَلاٰئِکَةِ الْمُسَبِّحینَ،

و لشکریان صف کشیده آنها و در میان فروتنى فرشتگان تسبیح کننده،

وَبِبَرَکٰاتِکَ الَّتى بارَکْتَ فیهٰا عَلىٰ اِبْرٰاهیمَ خَلیلِکَ عَلَیْهِ السَّلاٰمُ فى اُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمْ،

و به حق بخشش و احسانت که برکت دادى در آن بر ابراهیم خلیل ـ که بر او درود و سلام باد ـ در میان امّت محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد ـ

وَبارَکْتَ لِإِسْحٰقَ صَفِیِّکَ فى اُمَّةِ عیسىٰ عَلَیْهِمَا السَّلاٰمُ،

و برکت دادى براى برگزیده ات اسحاق در میان امّت عیسى ـ که بر هر دوى آنها درود و سلام باد ـ،

وَبارَکْتَ لِیَعْقُوبَ اِسْرٰآئیلِکَ فى اُمَّةِ مُوسىٰ عَلَیْهِمَا السَّلاٰمُ،

و برکت دادى براى بنده برگزیده ات یعقوب در میان امّت موسى ـ که بر هر دوى آنها درود و سلام باد ـ

وَبٰارَکْتَ لِحَبیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ فى عِتْرَتِهِ وَذُرِّیَّتِهِ وَاُمَّتِهِ،

و برکت دادى براى محبوبت محمّد ـ که درود و سلام خدا بر او و خاندان پاکش باد ـ در خاندان و نسل و امّتش،

اَللّـٰهُمَّ وَکَمٰا غِبْنٰا عَنْ ذٰلِکَ وَلَمْ نَشْهَدْهُ وَآمَنّٰا بِهِ وَلَمْ نَرَهُ صِدْقاً وَعَدْلاً،

خدایا با این که ما در آن زمان نبودیم و این امور را مشاهده نکردیم، ولى از روى راستى و درستى به آن ایمان آوردیم

اَنْ تُصَلِّىَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاَنْ تُبٰارِکَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَتَرَحَّمَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ،

(و از تو مى خواهیم) که درود فرستى بر محمّد و خاندان پاکش، و برکت دهى بر محمّد و خاندان پاکش و رحمت فرستى بر محمّد و خاندان پاکش

کَاَفْضَلِ مٰا صَلَّیْتَ وَبٰارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلىٰ اِبْرٰاهیمَ وَآلِ اِبْرٰاهیمَ،

همانند بهترین درودها و برکات و رحمت هایت که بر ابراهیم و خاندانش فرستادى

اِنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، فَعّٰالٌ لِمٰا تُریدُ، وَاَنْتَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ شَهیدٌ.

که تو سپس سزاوار ستایش و بزرگوارى و هر چه اراده کنى انجام دهى و تو بر هر کارى توانا و گواهى،

سپس حاجات خود را ذکر مى کنى و مى گویى:

اَللّـٰهُمَّ بِحَقِّ هٰذَا الدُّعٰآءِ، وَبِحَقِّ هٰذِهِ الْأَسْمٰآءِ الَّتى لاٰ یَعْلَمُ تَفْسیرَهٰا وَلاٰ یَعْلَمُ بٰاطِنَهٰا غَیْرُکَ،

خدایا به حق این دعا و به حق این نام هایى که کسى جز تو تفسیر و باطن آن را نمى داند

صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَافْعَلْ بى مٰا اَنْتَ اَهْلُهُ، وَلاٰ تَفْعَلْ بى مـٰا اَنَا اَهْلُهُ،

بر محمّد و خاندان پاکش درود فرست و آنچه را که تو شایسته آنى در حق من انجام ده نه آنچه را که من سزاوار آنم،

وَاغْفِرْ لى مِنْ ذُنُوبى مٰا تَقَدَّمَ مِنْهٰا وَمٰا تَأَخَّرَ، وَوَسِّعْ عَلَىَّ مِنْ حَلاٰلِ رِزْقِکَ،

و گناهان گذشته و آنچه از من سر خواهد زد را بر من ببخش، و روزى حلالت را بر من افزون کن

وَاکْفِنى مَؤُونَةَ اِنْسٰانِ سَوْءٍ وَجارِ سَوْءٍ، وَقَرینِ سَوْءٍ وَسُلْطٰانِ سَوْءٍ،

و مرا از شرّ انسان بد و همسایه و همنشین و فرمانرواى شرور حفظ کن،

اِنَّکَ عَلىٰ مٰا تَشٰآءُ قَدیرٌ، وَبِکُلِّ شَىْءٍ عَلیمٌ، آمینَ رَبَّ الْعٰالَمینَ.

که تو بر آنچه خواهى توانایى و بر هر چیز دانایى، اى پروردگار جهانیان (دعایم را) اجابت کن.