دعاى مشلول

دعاى مشلول: این دعا به نام «دعاء الشّاب المأخوذ بذنبه; دعاى جوانى که بواسطه گناهش گرفتار گردیده» نیز نامیده شده است. این دعا را حضرت امیرمؤمنان على (علیه السلام) به جوانى که به سبب ستم در حقّ پدرش فلج شده بود، آموخت. آن جوان این دعا را خواند، آنگاه رسول گرامى اسلام (صلى الله علیه وآله) را در خواب دید که دست بر اندام او کشید و به او فرمود: بر اسم اعظم خدا، مراقبت کن که کار تو به نیکى و خیر خواهد بود. جوان از خواب بیدار شد و خود را تندرست یافت. آن دعا مطابق نقل «بلدالامین» چنین است:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند بخشندۀ مهربان

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ، یٰا ذَا الْجَلاٰلِ وَالْإِکرٰامِ،

خدایا از تو مى خواهم به حقّ نامت «بسم الله الرحمن الرحیم»، اى صاحب شکوه و بزرگوارى،

یٰا حَىُّ یٰا قَیُّومُ، یٰا حَىُّ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، یٰا هُوَ یٰا مَنْ لاٰ یَعْلَمُ مٰا هُوَ،

اى زنده، اى پاینده، اى زنده اى که معبودى جز تو نیست، اى خدا، اى کسى که جز تو نداند که چیستى؟

وَلاٰ کَیْفَ هُوَ، وَلاٰ اَیْنَ هُوَ، وَلاٰ حَیْثُ هُوَ اِلّٰا هُوَ، یٰا ذَا الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ،

و چگونه اى؟ و در کدام سو و کجایى؟ اى صاحب فرمانروایى و سلطنت،

یٰا ذَا الْعِزَّةِ وَالْجَبَرُوتِ، یٰا مَلِکُ یٰا قُدُّوسُ، یٰا سَلاٰمُ یٰا مُؤْمِنُ، یٰا مُهَیْمِنُ یٰا عَزیزُ،

اى صاحب شکوه و بزرگى، اى فرمانروا، اى پاکیزه، اى مایه سلامتى، اى امان دهنده، اى مقتدر، اى قدرتمند،

یٰا جَبّٰارُ یٰا مُتَکَبِّرُ، یٰا خٰالِقُ یٰا بٰارِئُ، یٰا مُصَوِّرُ یٰا مُفیدُ، یٰا مُدَبِّرُ یٰا شَدیدُ،

اى قادر، اى بزرگ منش، اى آفریننده، اى پدیدآورنده، اى شکل دهنده، اى سوددهنده، اى تدبیرکننده، اى سختگیر (بر ظالمان)،

یٰا مُبْدِئُ یٰا مُعیدُ، یٰا مُبیدُ یٰا وَدُودُ، یٰا مَحْمُودُ یٰا مَعْبُودُ، یٰا بَعیدُ یٰا قَریبُ،

اى آغاز کننده، اى بازگرداننده، اى نابودکننده، اى با محبت، اى ستوده، اى ستایش شده، اى دور، اى نزدیک،

یٰا مُجیبُ یٰا رَقیبُ، یٰا حَسیبُ یٰا بَدیعُ، یٰا رَفیعُ یٰا مَنیعُ، یٰا سَمیعُ یٰا عَلیمُ،

اى پاسخگو، اى مراقب، اى حسابگر، اى پدیدآورنده، اى بلندمرتبه، اى دست نیافتنى، اى شنوا، اى دانا،

یٰا حَلیمُ یٰا کَریمُ، یٰا حَکیمُ یٰا قَدیمُ، یٰا عَلِىُّ یٰا عَظیمُ، یٰا حَنّٰانُ یٰا مَنّٰانُ،

اى شکیبا، اى بخشنده، اى خردمند، اى دیرینه، اى بلندمرتبه، اى با عظمت، اى با محبّت، اى گشاده دست،

یٰا دَیّٰانُ یٰا مُسْتَعٰانُ، یٰا جَلیلُ یٰا جَمیلُ، یٰا وَکیلُ یٰا کَفیلُ، یٰا مُقیلُ یٰا مُنیلُ،

اى داور روز جزا، اى یاور، اى بزرگوار، اى زیبا، اى وکیل، اى عهده دار، اى درگذرنده، اى احسان کننده،

یٰا نَبیلُ یٰا دَلیلُ، یٰا هٰادى یٰا بٰادى، یٰا اَوَّلُ یا ٰاخِرُ، یٰا ظٰاهِرُ یٰا بٰاطِنُ،

اى شریف، اى راهنما، اى هدایت کننده، اى آشکار کننده، اى آغاز، اى پایان، اى آشکار، اى پنهان،

یٰا قٰآئِمُ یٰا دٰآئِمُ، یٰا عٰالِمُ یٰا حٰاکِمُ، یٰا قٰاضى یٰا عٰادِلُ، یٰا فٰاصِلُ یٰا وٰاصِلُ،

اى استوار، اى جاویدان، اى دانا، اى حکمران، اى حکم کننده، اى دادگر، اى جدا کننده، اى پیوند دهنده،

یٰا طٰاهِرُ یٰا مُطَهِّرُ، یٰا قٰادِرُ یٰا مُقْتَدِرُ، یٰا کَبیرُ یٰا مُتَکَبِّرُ، یٰا وٰاحِدُ یٰا اَحَدُ یٰا صَمَدُ،

اى پاک، اى پاک کننده، اى توانا، اى مقتدر، اى بزرگ، اى بزرگمنش، اى یکتا، اى یگانه، اى بى نیاز،

یٰا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ صٰاحِبَةٌ وَلاٰ کٰانَ مَعَهُ وَزیرٌ،

اى که هرگز نزاده و زاده نشده اى و براى تو هیچگاه شبیه و مانندى نبوده است، و همدمى برایت نیست و مددکارى ندارى،

وَلَا اتَّخَذَ مَعَهُ مُشیراً، وَلَا احْتٰاجَ اِلىٰ ظَهیرٍ، وَلاٰ کٰانَ مَعَهُ اِلـٰهٌ،

و مشاورى براى خود برنگزیده اى، و نیازى به پشتیبان ندارى، و معبودى به همراهت نیست،

لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، فَتَعٰالَیْتَ عَمّٰا یَقُولُ الظّٰالِمُونَ عُلُوّاً کَبیراً،

معبودى جز تو نیست، و از آنچه ستمکاران مى گویند بسیار برترى،

یٰا عَلِىُّ یٰا شٰامِخُ یٰا بٰاذِخُ، یٰا فَتّٰاحُ یٰا نَفّٰاحُ، یٰا مُرْتٰاحُ یٰا مُفَرِّجُ،

اى برتر، اى سربلند، اى والا مقام، اى کارگشا، اى نعمت ده، اى فرح بخش، اى گشاینده (اندوه)،

یٰا نٰاصِرُ یٰا مُنْتَصِرُ، یٰا مُدْرِکُ یٰا مُهْلِکُ، یٰا مُنْتَقِمُ یٰا بٰاعِثُ، یٰا وٰارِثُ یٰا طٰالِبُ،

اى یاور، اى پیروزمند، اى دریابنده، اى هلاک کننده، اى انتقام گیرنده، اى برانگیزنده (مردگان)، اى وارث، اى طلب کننده،

یٰا غٰالِبُ یٰا مَنْ لاٰ یَفُوتُهُ هٰارِبٌ، یٰا تَوّٰابُ یٰا اَوّٰابُ، یٰا وَهّٰابُ یٰا مُسَبِّبَ الْأَسْبٰابِ،

اى غلبه کننده، اى که فراریان را از تو گریزى نیست، اى توبه پذیر اى دادرس، اى بخشنده، اى سبب ساز سبب ها،

یٰا مُفَتِّحَ الْأَبْوٰابِ، یٰا مَنْ حَیْثُ مٰا دُعِىَ اَجٰابَ، یٰا طَهُورُ یٰا شَکُورُ،

اى گشاینده درها، اى که هر زمان خوانده شوى، پاسخ گویى، اى پاک کننده، اى شکرپذیر،

یٰا عَفُوُّ یٰا غَفُورُ، یٰا نُورَ النُّورِ، یٰا مُدَبِّرَ الْأُمُورِ، یٰا لَطیفُ یٰا خَبیرُ،

اى عفوکننده، اى آمرزنده، اى روشنایى نور، اى تدبیرکننده کارها، اى مهربان، اى آگاه،

یٰا مُجیرُ یٰا مُنیرُ، یٰا بَصیرُ یٰا ظَهیرُ، یٰا کَبیرُ یٰا وِتْرُ، یٰا فَرْدُ یٰا اَبَدُ،

اى پناه ده، اى تابناک، اى بینا، اى پشتیبان، اى بزرگ، اى یگانه، اى یکتا، اى جاوید،

یٰا سَنَدُ یٰا صَمَدُ، یٰا کٰافى یٰا شٰافى، یٰا وٰافى یٰا مُعٰافى، یٰا مُحْسِنُ یٰا مُجْمِلُ،

اى تکیه گاه، اى بى نیاز، اى کفایت کننده اى شفا دهنده، اى وفاکننده، اى درگذرنده، اى نیکوکار، اى زیبایى بخش،

یٰا مُنْعِمُ یٰا مُفْضِلُ، یٰا مُتَکَرِّمُ یٰا مُتَفَرِّدُ، یٰا مَنْ عَلاٰ فَقَهَرَ، وَ یٰا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ،

اى نعمت دهنده، اى فضیلت دهنده، اى بخشنده، اى تنها، اى که برترى و مغلوب سازى، و اى که مالکى و توانایى،

یٰا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ، وَیٰا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ، وَیٰا مَنْ عُصِىَ فَغَفَرَ وَسَتَرَ،

و اى که پنهانى و آگاهى، و اى که در برابر عبادت سپاسگزارى کنى، و اى که نافرمانى شوى و بیامرزى و بپوشانى،

وَیٰا مَنْ لاٰ تَحْویهِ الْفِکَرُ، وَلاٰ یُدْرِکُهُ بَصَرٌ، وَلاٰ یَخْفىٰ عَلَیْهِ اَثَرٌ، یاٰ رٰازِقَ الْبَشَرِ،

و اى که فکرها تو را در بر نگیرد، و چشمى تو را نبیند، و نشانه اى بر تو پوشیده نماند، اى روزى دهنده انسان،

یٰا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍ، یٰا عٰالِىَ الْمَکٰانِ، یٰا شَدیدَ الْأَرْکٰانِ، یٰا مُبَدِّلَ الزَّمٰانِ،

اى مقدّر کننده هر تقدیر، اى بلند جایگاه، اى صاحب ارکان استوار، اى تغییر دهنده زمان،

یٰا قٰابِلَ الْقُرْبٰانِ، یٰا ذَا الْمَنِّ وَالْإِحْسٰانِ، یٰا ذَا الْعِزِّ وَالسُّلْطٰانِ، یٰا رَحیمُ یٰا رَحمٰنُ،

اى پذیرنده قربانى، اى صاحب نعمت و نیکى، اى صاحب عزت و فرمانروایى، اى مهربان، اى بخشنده،

یٰا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فى شَاْنٍ، یٰا مَنْ لاٰ یَشْغَلُهُ شَاْنٌ عَنْ شَاْنٍ، یٰا عَظیمَ الشَّاْنِ،

اى کسى که هر روز در کارى هستى، اى کسى که کارى تو را از کار دیگر باز ندارد، اى صاحب مقام بزرگ،

یٰا مَنْ هُوَ بِکُلِّ مَکٰانٍ، یٰا سٰامِعَ الْأَصْوٰاتِ، یٰا مُجیبَ الدَّعَوٰاتِ،

اى کسى که در هر مکان حاضرى، اى شنونده صداها، اى اجابت کننده دعاها،

یٰا مُنْجِحَ الطَّلِبٰاتِ، یٰا قٰاضِىَ الْحٰاجٰاتِ، یٰا مُنْزِلَ الْبَرَکٰاتِ، یٰا رٰاحِمَ الْعَبَرٰاتِ،

اى برآورنده خواسته ها، اى رواکننده حاجتها، اى نازل کننده برکتها، اى رحم کننده بر اشکها،

یٰا مُقیلَ الْعَثَرٰاتِ، یٰا کٰاشِفَ الْکُرُبٰاتِ، یٰا وَلِىَّ الْحَسَنٰاتِ، یٰا رٰافِعَ الدَّرَجٰاتِ،

اى درگذرنده از لغزش ها، اى برطرف کننده گرفتارى ها، اى صاحب نیکیها، اى بالابرنده رتبه ها،

یٰا مُؤْتِىَ السُّؤُلاٰتِ، یٰا مُحْیِىَ الْأَمْوٰاتِ، یٰا جٰامِعَ الشَّتٰاتِ، یٰا مُطَّلِعَ عَلَى النِّیّٰاتِ، یٰا رٰادَّ مٰا قَدْ فٰاتَ،

اى عطا کننده خواسته ها، اى زنده کننده مردگان، اى گردآورنده پراکندگى ها، اى آگاه بر قصدها، اى بازگرداننده از دست رفته ها،

یٰا مَنْ لاٰ تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ الْأَصْوٰاتُ، یٰا مَنْ لاٰ تُضْجِرُهُ الْمَسْئَلاٰتُ، وَلاٰ تَغْشٰاهُ الظُّلُمٰاتُ، یٰا نُورَ الْأَرْضِ والسَّمٰوٰاتِ،

اى کسى که صداها بر تو مشتبه نشود، اى کسى که درخواست ها تو را نیازارد، و تاریکى ها تو را نپوشاند، اى روشنى زمین و آسمانها،

یٰا سٰابِغَ النِّعَمِ، یٰا دٰافِعَ النِّقَمِ، یٰا بٰارِئَ النَّسَمِ، یٰا جٰامِعَ الْأُمَمِ،

اى سرازیر کننده نعمتها، اى برطرف کننده رنج ها، اى پدیدآورنده آدمیان، اى جمع کننده امتها،

یٰا شٰافِىَ السَّقَمِ، یٰا خٰالِقَ النُّورِ وَالظُّلَمِ، یٰا ذَا الْجُودِ وَالْکَرَمِ، یٰا مَنْ لاٰ یَطَأُ عَرْشَهُ قَدَمٌ،

اى شفابخش بیماریها، اى آفریننده روشنایى و تاریکى ها، اى صاحب بخشش و کرم، اى کسى که احدى پایش به عرش او نرسد،

یٰا اَجْوَدَ الْأَجْوَدینَ، یٰا اَکْرَمَ الْأَکْرَمینَ، یٰا اَسْمَعَ السّٰامِعینَ،

اى بخشنده ترین بخشندگان، اى گرامى ترین گرامیان، اى شنواترین شنوایان،

یٰا اَبْصَرَ النّٰاظِرینَ، یٰا جٰارَ الْمُسْتَجیرینَ، یٰا اَمٰانَ الْخٰائِفینَ، یٰا ظَهْرَ اللّٰاجینَ،

اى بیناترین بینایان، اى پناه پناه جویان، اى امان خائفان، اى پشتیبان پناهندگان،

یٰا وَلِىَّ الْمُؤْمِنینَ، یٰا غِیٰاثَ الْمُسْتَغیثینَ، یٰا غٰایَةَ الطّٰالِبینَ،

اى سرپرست مؤمنان، اى فریادرس فریادرس خواهان، اى هدف نهایى طلب کنندگان،

یٰا صٰاحِبَ کُلِّ غَریبٍ، یٰا مُونِسَ کُلِّ وَحیدٍ، یٰا مَلْجَاَ کُلِّ طَریدٍ، یٰا مَاْوىٰ کُلِّ شَریدٍ، یٰا حٰافِظَ کُلِّ ضٰآلَّةٍ،

اى همراه غریبان، اى همدم هر تنها، اى پناه هر رانده شده، اى پناهگاه گریختگان، اى نگهدار هر گمشده،

یٰا رٰاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبیرِ، یٰا رٰازِقَ الطِّفْلِ الصَّغیرِ، یٰا جٰابِرَ الْعَظْمِ الْکَسیرِ،

اى ترحّم کننده پیر کهنسال، اى روزى ده کودک خردسال، اى پیوند دهنده استخوان شکسته،

یٰا فٰاکَّ کُلِّ اَسیرٍ، یٰا مُغْنِىَ الْبٰآئِسِ الْفَقیرِ، یٰا عِصْمَةَ الْخٰائِفِ الْمُسْتَجیرِ،

اى رهایى بخش اسیران، اى بى نیاز کننده فقیر بینوا، اى نگهدار ترسان پناه جو،

یٰا مَنْ لَهُ التَّدْبیرُ وَالتَّقْدیرُ، یٰا مَنِ الْعَسیرُ عَلَیْهِ یَسیرٌ، یٰا مَنْ لاٰ یَحْتٰاجُ اِلىٰ تَفْسیرٍ،

اى که تدبیر و سرنوشت بندگان بدست توست، اى که سختى ها بر تو آسان است، اى که به شرح و بیان نیاز ندارى،

یٰا مَنْ هُوَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ، یٰا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَىْءٍ خَبیرٌ، یٰا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَىْءٍ بَصیرٌ،

اى که بر هر چیز توانایى، اى که از هر چیز آگاهى، اى که بر هر چیز بینایى،

یٰا مُرْسِلَ الرِّیاحِ، یٰا فالِقَ الْإِصْباحِ، یٰا بٰاعِثَ الْأَرْوٰاحِ، یٰا ذَا الْجُودِ وَالسَّمٰاحِ، یٰا مَنْ بِیَدِهِ کُلُّ مِفْتٰاحٍ،

اى فرستنده بادها، اى شکافنده صبح، اى برانگیزنده روح ها، اى صاحب بخشش و گذشت، اى که کلید (تمام مشکلات) به دست توست،

یٰا سٰامِعَ کُلِّ صَوْتٍ، یٰا سٰابِقَ کُلِّ فَوْتٍ، یٰا مُحْیِىَ کُلِّ نَفْسٍ بَعْدَ الْمَوْتِ،

اى شنونده هر صدا، اى پیشى گیرنده بر اسباب فوت، اى زنده کننده جان ها پس از مرگ،

یٰا عُدَّتى فى شِدَّتى، یٰا حٰافِظى فى غُرْبَتى، یٰا مُونِسى فى وَحْدَتى، یٰا وَلِیّى فى نِعْمَتى،

اى ذخیره ام در سختى ها، اى نگهدارم در غربت، اى همدمم در تنهایى ها، اى سرپرستم در نعمت ها،

یٰا کَهْفى حینَ تُعْیینِى الْمَذٰاهِبُ، وَتُسَلِّمُنِى الْأَقٰارِبُ، وَیَخْذُلُنى کُلُّ صٰاحِبٍ،

اى پناهم در وقتى که تعدّد راه ها مرا خسته مى کند، و نزدیکانم رهایم کنند، و دوستان یاریم نکنند،

یٰا عِمادَ مَنْ لاٰ عِمٰادَ لَهُ، یٰا سَنَدَ مَنْ لاٰ سَنَدَ لَهُ، یٰا ذُخْرَ مَنْ لاٰ ذُخْرَ لَهُ، یٰا حِرْزَ مَنْ لاٰ حِرْزَ لَهُ، یٰا کَهْفَ مَنْ لاٰ کَهْفَ لَهُ،

اى تکیه گاه کسى که تکیه گاهى ندارد، اى پشتیبان کسى که پشتیبانى ندارد، اى ذخیره کسى که ذخیره اى ندارد، اى پناه کسى که پناهى ندارد، اى پناه گاه کسى که پناهگاهى ندارد،

یٰا کَنْزَ مَنْ لاٰ کَنْزَ لَهُ، یٰا رُکْنَ مَنْ لاٰ رُکْنَ لَهُ، یٰا غِیٰاثَ مَنْ لاٰ غِیٰاثَ لَهُ، یٰا جٰارَ مَنْ لاٰ جٰارَ لَهُ،

اى گنجینه کسى که گنجى ندارد، اى تکیه گاه کسى که تکیه گاهى ندارد، اى فریادرس کسى که فریادرسى ندارد، اى پناه کسى که پناهى ندارد،

یٰا جٰارِىَ اللَّصیقَ، یٰا رُکْنِىَ الْوَثیقَ، یٰا اِلٰهى بِالتَّحْقیقِ،

اى پناهى که از من جدا نیستى، اى تکیه گاه مطمئنّم، اى معبود حقیقیم،

یٰا رَبَّ الْبَیْتِ الْعَتیقِ، یٰا شَفیقُ یا رَفیقُ، فُکَّنى مِنْ حَلَقِ الْمَضیقِ،

اى پروردگار کعبه، اى مهربان و اى همراه، از تنگناها خلاصم کن،

وَاصْرِفْ عَنّى کُلَّ هَمٍّ وَغَمٍّ وَضیقٍ، وَاکْفِنى شَرَّ مٰا لاٰ اُطیقُ، وَاَعِنّى عَلىٰ مٰا اُطیقُ،

و هر اندوه و غم و سختى را از من برطرف کن، و شر آنچه را که تحمل آن را ندارم از من برطرف کن، و بر آنچه طاقت دارم کمکم کن،

یٰا رٰآدَّ یُوسُفَ عَلىٰ یَعْقُوبَ، یٰا کٰاشِفَ ضُرِّ اَیُّوبَ، یٰا غٰافِرَ ذَنْبِ دٰاوُدَ،

اى بازگرداننده یوسف به یعقوب، اى برطرف کننده گرفتارى ایّوب، اى آمرزنده گناه داود،

یٰا رٰافِعَ عیسَى بْنِ مَرْیَمَ، وَمُنَجِّیهِ مِنْ اَیْدِى الْیَهُودِ، یٰا مُجیبَ نِدٰآءِ یُونُسَ فِى الظُّلُمٰاتِ،

اى بالا برنده عیسى بن مریم و نجات بخشش از دست یهود، اى پاسخ دهنده صداى یونس در تاریکى ها،

یٰا مُصْطَفِىَ مُوسىٰ بِالْکَلِمٰاتِ، یٰا مَنْ غَفَرَ لآِدَمَ خَطیـئَتَهُ، وَرَفَعَ اِدْریسَ مَکٰاناً عَلِیّاً بِرَحْمَتِهِ،

اى برگزیننده موسى براى سخن گفتن اى که خطاى آدم را بخشیدى، و ادریس را با رحمتت به مکان برترى بالا بردى،

یٰا مَنْ نَجّىٰ نُوحاً مِنَ الْغَرَقِ، یٰا مَنْ اَهْلَکَ عٰاداً الْأُولىٰ، وَثَمُودَ فَمٰا اَبْقىٰ،

اى که نوح را از غرق شدن نجات دادى، اى که قوم عاد نخستین را هلاک نمودى، و از قوم ثمود چیزى باقى نگذاشتى

وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ، اِنَّهُمْ کٰانُوا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغىٰ، وَالْمُؤْتَفِکَةَ اَهْوىٰ،

و قوم نوح را پیش از آنها هلاک نمودى، زیرا آنان ستمکارتر و متجاوزتر بودند، وشهرهاى زیر و رو شده

یٰا مَنْ دَمَّرَ عَلىٰ قَوْمِ لُوطٍ، وَدَمْدَمَ عَلىٰ قَوْمِ شُعَیْبٍ، یٰا مَنِ اتَّخَذَ اِبْرٰاهیمَ خَلیلاً،

قوم لوط را فرو کوبیدى و آنها را نابود کردى، و قوم شعیب را هلاک گرداندى اى که ابراهیم را به دوستى خود برگزیدى،

یٰا مَنِ اتَّخَذَ مُوسىٰ کَلیماً، وَاتَّخَذَ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَعَلَیْهِمْ اَجْمَعینَ حَبیباً،

اى که موسى را هم صحبت خود ساختى، و محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندان پاکش و تمامى آنان باد ـ را حبیب خود قرار دادى،

یٰا مُؤْتِىَ لُقْمٰانَ الْحِکْمَةَ، وَالْوٰاهِبُ لِسُلَیْمٰانَ مُلْکاً لاٰ یَنْبَغى لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ،

اى که به لقمان حکمت عطا کردى و به سلیمان فرمانروایى دادى که کسى بعد از او شایسته آن نبود،

یٰا مَنْ نَصَرَ ذَا الْقَرْنَیْنِ عَلَى الْمُلُوکِ الْجَبٰابِرَةِ،

اى کسى که ذوالقرنین را در مقابل پادشاهان ظالم یارى کردى،

یٰا مَنْ اَعْطَى الْخِضْرَ الْحَیوٰةَ، وَرَدَّ لِیُوشَعَ بْنِ نُون الشَّمْسَ بَعْدَ غُرُوبِهٰا،

اى که به خضر زندگانى جاویدان بخشیدى، و خورشید را بعد از غروبش براى یوشع بن نون بازگرداندى،

یٰا مَنْ رَبَطَ عَلىٰ قَلْبِ اُمِّ مُوسىٰ، وَاَحْصَنَ فَرْجَ مَرْیَمَ ابْنَتِ عِمْرٰانَ،

اى که بر دل مادر موسى آرامش بخشیدى، و دامن مریم دختر عمران را از آلودگى حفظ نمودى،

یٰا مَنْ حَصَّنَ یَحْیَى بْنَ زَکَرِیّٰا مِنَ الذَّنْبِ، وَسَکَّنَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبَ،

اى که یحیى بن زکریا را از گناه حفظ کردى و خشم موسى را فرو نشاندى،

یٰا مَنْ بَشَّرَ زَکَرِیّٰا بِیَحْیىٰ، یٰا مَنْ فَدٰا اِسْمٰاعیلَ مِنَ الذَّبْحِ بِذِبْحٍ عَظیمٍ،

اى که ولادت یحیى را به زکریا مژده دادى، اى که ذبح عظیمى را فداى ذبح اسماعیل نمودى،

یٰا مَنْ قَبِلَ قُرْبٰانَ هٰابیلَ، وَجَعَلَ اللَّعْنَةَ عَلىٰ قٰابیلَ،

اى که قربانى هابیل را پذیرفتى و قابیل را از رحمت خود دور ساختى،

یٰا هٰازِمَ الْأَحْزٰابِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ،

اى که گروه هاى مخالف محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندانش باد ـ را شکست دادى، بر محمّد و خاندان پاکش

وَعَلىٰ جَمیعِ الْمُرْسَلینَ، وَمَلاٰئِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ، وَاَهْلِ طٰاعَتِکَ اَجْمَعینَ،

و بر تمامى فرستادگان و فرشتگان مقرب و تمامى بندگانت درود فرست،

وَاَسْئَلُکَ بِکُلِّ مَسْئَلَةٍ سَئَلَکَ بِهٰا اَحَدٌ مِمَّنْ رَضیتَ عَنْهُ، فَحَتَمْتَ لَهُ عَلَى الْإِجٰابَةِ،

و از تو مى خواهم تمامى خواسته هاى اشخاصى را که تو از آنان خشنود هستى، و به طور حتم خواسته هاى آنها را پاسخ مى دهى،

یٰا اَللهُ یٰا اَللهُ یٰا اَللهُ، یٰا رَحْمٰنُ یٰا رَحْمٰنُ یٰا رَحْمٰنُ، یٰا رَحیمُ یٰا رَحیمُ یٰا رَحیمُ،

اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى بخشنده، اى بخشنده، اى بخشنده، اى مهربان، اى مهربان، اى مهربان،

یٰا ذَا الْجَلاٰلِ وَالْإِکْرٰامِ، یٰا ذَا الْجَلاٰلِ وَالْإِکْرٰامِ، یٰا ذَا الْجَلاٰلِ وَالْإِکْرٰامِ،

اى صاحب شکوه و بزرگوارى، اى صاحب شکوه و بزرگوارى، اى صاحب شکوه و بزرگوارى،

بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ اَسْئَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ، اَوْ اَنْزَلْتَهُ فى شَىْءٍ مِنْ کُتُبِکَ،

به آن، به آن، به آن، به آن، به آن، به آن، به آن (جلالت تو را سوگند مى دهم و)، از تو مى خواهم به حق تمامى نام هایى که خودت را به آن نامیده اى یا در بعضى از کتاب هایت فرو فرستاده اى،

اَوِ اسْتَاْثَرْتَ بِهِ فِى عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ، وَبِمَعٰاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِکَ،

یا در علم غیبت براى خویش برگزیده اى و محلّ عزت از عرشت

وَبِمُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ کِتٰابِکَ، وَبِمٰا لَوْ اَنَّ مٰا فِى الْإَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلاٰمٌ،

و به حقّ نهایت رحمتت از کتابت، و به حق این که اگر همه درختان روى زمین قلم شود

وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ، مٰا نَفِدَتْ کَلِمٰاتُ اللهِ، اِنَّ اللهَ عَزیزٌ حَکیمٌ،

و دریاها براى آن مرکّب گردد و هفت دریاچه به آن افزوده شود (اینها همه تمام مى شود ولى) کلمات خدا پایان نمى گیرد، به یقین خداوند عزیز و حکیم است،

وَاَسْئَلُکَ بِاَسْمٰآئِکَ الْحُسْنَىٰ الَّتى نَعَتَّهٰا فى کِتٰابِکَ، فَقُلْتَ: وَلِلهِ الْأَسْمٰآءُ الْحُسْنىٰ فَادْعُوهُ بِهٰا.

و از تو مى خواهم به حق نام هاى نیکویى که در کتابت توصیف نموده اى، پس فرموده اى: و براى خدا نام هاى نیک است خدا را به آن (نام ها) بخوانید،

وَقُلْتَ: اُدْعُونى اَسْتَجِبْ لَکُمْ. وَقُلْتَ: وَاِذٰا سَئَلَکَ عِبٰادى عَنّى، فَانّى قَریبٌ اُجیبُ دَعْوَةَ الدّٰاعِ اِذٰا دَعٰانِ.

و فرمودى مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم، و فرمودى: و هنگامى که یا بندگان من از تو درباره من سؤال کنند (بگو:) من نزدیکم، دعاى دعاکننده را هنگامى که مى خواند پاسخ مى گویم.

وَقُلْتَ: یٰا عِبٰادِىَ الَّذینَ اَسْرَفُوا عَلىٰ اَنْفُسِهِمْ، لاٰ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ، اِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً، اِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ.

و فرمودى: اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است،

وَاَنـَا اَسْئَلُکَ یٰا اِلٰهى، وَاَدْعُوکَ یٰا رَبِّ، وَاَرْجُوکَ یٰا سَیِّدى، وَاَطْمَعُ فى اِجٰابَتى یٰا مَوْلاىَ کَمٰا وَعَدْتَنى،

و من از تو مى خواهم اى معبود من، و تو را مى خوانم اى پروردگار من و به تو امیدوارم اى آقا و سرورم و آن گونه که وعده فرموده اى آرزوى اجابت خواسته ام را دارم

وَقَدْ دَعَوْتُکَ کَمٰا اَمَرْتَنى، فَافْعَلْ بى مٰا اَنْتَ اَهْلُهُ یا کَریمُ،

اى مولا و سرورم تو را آن گونه که فرمان داده اى خواندم پس آنچه که تو شایسته آنى در مورد من انجام ده اى بزرگوار

وَالْحَمْدُللهِ رَبِّ الْعٰالَمینَ، وَصَلَّى اللهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ اَجْمَعینَ.

و حمد و سپاس از آن خداوندى است که پروردگار جهانیان است و درود خدا بر محمّد و تمامى خاندانش باد.